Foto bij [5.1] Why can't be every dream be a dream?

Hij geeft nog even extra gas en al snel zijn we bij het La Push strand. Ik spring bijna van de motor af en loop richting het water. Ik heb mijn schoenen uitgeschopt en ergens neergelegt waar mijn tas ook is. Ik stap met mijn voeten in het water en zucht even. Twee armen slaan om mijn middel heen en ik hoor de jongen achter mij ook even zuchten. This is life..

Paul's pov.


Na een tijdje zo te hebben gestaan, draait Liz zich om. Ze drukt haar lippen op de mijne, en ik voel al mijn haren overeind staan. Te vroeg voor mijn gevoel laat ze mijn lippen los en lacht ondeugend. 'Wat ga je doen?' Vraag ik twijfelend. Ze leg haar handen op mijn schouders en pakt de kraag van mijn geruite overhemd vast. Langzaam doet ze hem uit en gooit hem op het strand. Ze bijt even op haar onderlip waardoor ze eruit ziet als een klein meisje.
'We zouden toch aan zwemmen?' Ze kijkt me flirterig aan en doet dan haar jurkje uit, ze gooit hem ergens naast mijn overhemd. Dan loopt ze verder het water in en laat zichzelf naar achter vallen in het water. 'Kom je nog?' Snel doe ik mijn broek uit en spring dan het water in zodat al het water op Liz' komt. Ze begint hard te lachen. Ik zwem naar haar toe en duw haar haar uit haar gezicht. Ze begint krulletjes in mijn haar te draaien, zover dat dan lukt, en kijkt me diep aan in mijn ogen. Ik leun naar voren en blijf een paar centimeter van haar lippen vandaan.
'Ik hou van jou.' Fluister ik zachtjes tegen haar lippen.
'Ik hou ook van jou.'

Liz' pov.


Ik probeer de ruimte tussen onze lippen weg te krijgen, maar Paul draait zijn hoofd een beetje weg en slaat zijn armen om mijn middel heen. 'Elisabeth..' Zegt hij zachtjes. 'Ik hou zoveel van jou, dat je het niet zal begrijpen..'
'Ik begrijp het wel en ik hou zoveel van je dat het pijn doet..'
'Maar Liz.. Als je glimlacht, begint de zon te schijnen.. Als je verdrietig bent, dan bloeit geen enkele roos meer. Als je pijn hebt, wordt mijn hart doorboord door duizenden scheermessen. Ik zal alles aan je geven wat ik zou kunnen geven..' Verlegen kijkt hij naar beneden. Verbaast kijk ik Paul aan. Hij heeft zijn zachte kant aan mij laten zien..
'Paul.. Ik hou zo erg van je.. Mijn ziel, mijn hart.. Het is van jouw..' Paul kijkt op en drukt zijn lippen op de mijne. Ik voel mijn wangen nat worden van meerdere tranen.
'Wat is er?' Paul houdt mijn hoofd voorzichtig vast alsof het van porselein was.
'Wat je net zei was het liefste wat iemand ooit tegen me heeft gezegt.' Ik wil de tranen wegvegen, maar hij is me voor. 'Dankje..' Fluister ik. Ik trek Paul dichter naar me toe en begin hem te zoenen. Langzaam gaat hij met z'n vingers langs mijn ruggengraat naar mijn nek toe en dan weer naar beneden toe. Een rilling gaat over mijn hele lichaam. Ik voel zijn tong die langzaam mijn lippen volgen en open mijn mond. Paul duwt me tegen hem aan zodat er geen enkele ruimte meer tussen ons was. Ik sla mijn benen om zijn middel en kreun even. Het enige wat ons vergezeld is het water dat om ons heen golft.

Reacties (7)

  • emo15

    schattig(yeah)

    1 decennium geleden
  • greeneye16

    schattig <3
    snel verder(H)

    1 decennium geleden
  • Boulevard

    VERDER

    1 decennium geleden
  • twifan

    Leuukk!!
    snel verderr..
    I love your story

    1 decennium geleden
  • AngelicPower

    door

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen