Haha, ik voel me zo leeg eigenlijkxDOmdat mijn vorige serie precies 233 boek pagina's bevatten en deze misschien 2 of 3xDDat word nog heel veel erbij schrijven : ) Vinden jullie vast niet erg.

[ Note: Ik heb de spelling een beetje aangepast op 5 November 2012]

* Merel her point of view*

Ik zuchtte en keek naar Michelle, die aan het uitrusten was. Ik kon het haar ook niet kwalijk nemen, want ik zelf was ondertussen natuurlijk ook moe geworden. Ondanks dat ik me af vraag hoe we dit moeten overleven, heb ik toch geen enkele spijt van mijn keuze om te vertrekken. Ik weet zeker dat vertrekken het juiste was om te doen. Het zal ons vast van pas komen. En mocht er iets zijn, hier boven, dat over ons waakt, dan zal dat ook wel goed komen. Ik zie wel hoe het loopt, maar ik heb er wel vertrouwen in dat alles goed komt.
“We moeten wel echt iets aan deze situatie gaan doen hoor. Desnoods gaan we kijken hoe we een boomhut bouwen en doen dat dan vervolgens dicht bij een meer of zo. We moeten aan eten zien te komen, ik heb dorst en ik wil écht douchen. Ik bedoel...twee freaking WEKEN…heb ik niet kunnen douchen hierdoor. We moeten ongelooflijk erg stinken. Ik voel me vies,” merkte Michelle op.
Ik grinnikte even en keek haar aan, “je bent toch ook een vies meisje?”
“…moet ik die fout opvatten Merel?” vroeg Michelle, terwijl ze me aan keek alsof ik net wat verkeerds had gezegd.
Weer grinnikte even, terwijl ik der nu juist speels aankeek, “misschien.”
“Het is dat ik te moe ben om nu achter je aan te rennen, anders zou ik je vloeren,” merkte Michelle op.
Ik grijnsde en keek der aan, “dat is precies de reden waarom ik het op dit moment zeg.”
“Wacht jij maar.”
“Ik wacht.”
“Merel!”
“Michelle!”
Ik zag hoe Michelle zuchtte en der hoofd op haar handen liet vallen, “waarom zit ik hier met jóú opgescheept? Waar haal je die energie vandaan?”
Ik haalde mijn schouders op,” geen idee. Ik denk dat ik ermee geboren ben. Maar hé, je hebt wel energie genoeg om te reageren, dus zullen we verder?”
Michelle zuchtte en stond op, “aan jou heb ik ook niets. Nou, goed dan.”
Ik liep verder, terwijl Michelle moe achter me aan slofte. Ik wilde niet gemeen zijn, dat zeker niet, maar wat ik wel wilde was dat we gewoon wat verder weg gingen. Het voelde ergens al niet meer zo slecht als op het begin. Ergens voelde het juist goed om zo ver mogelijk uit Kakashi zijn buurt te zijn. Dat kwam misschien wel omdat ik de realiteit probeerde te ontlopen, maar dat was altijd nog beter dan me slecht voelen.
“JashinDamnIt! Mofo’s!” hoorde ik opeens geschreeuw ergens achter me.
Verbaasd keken ik en Michelle om ons heen, maar er was niemand. Was dat gevloek?
“Als ik hier uit kom, dan…urgh,” hoorde we weer in de buurt, maar nog steeds viel er niemand te zien.
Wie was wat? Ieh, dit klonk eng!

Reacties (4)

  • INFIRESMAN

    MUWAAAAH XD -hyperd om het stukje dat aat komen-

    1 decennium geleden
  • nakito

    nice(A)

    1 decennium geleden
  • Allysae

    verder duh het is hidan

    1 decennium geleden
  • silferdeath

    hidanxD
    snel verderxD

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen