Foto bij [15.1] Against nature

'Dank je, Jasper. Je bent echt een goede vriend.' Ik draai me om en loop dan langzaam weer terug naar het kleine dorpje. Hopend dat alles weer gaat worden zoals het hoort te zijn.

Liz' pov


Langzaam loop ik naar het strand, tijd aan het rekken. In mijn hoofd gaan de hele tijd de woorden door die ik wil zeggen, maar elk woord wat ik kies is of te boos of te onschuldig. Als mijn voeten de eerste zandkorrels van het strand raken, wil ik me af bijna omdraaien en terug naar huis lopen. Ik ben bang, bang voor hoe we allebei gaan reageren. Als ik een paar meter het strand ben opgelopen, zie ik een gedaante bij een paar rotsen staan. Als ik mijn ogen een beetje toeknijp, zie ik dat het de man is waar ik op zoek was. Ik versnel mijn pas en als ik nog maar een paar meter bij hem vandaan ben, zie ik dat dit de plek is waar we samen gingen zwemmen.
'Mooi is het hier, hè?' Ik hoor hoe hij moeite moet doen om zijn stoere houding vast te houden.
'Ja.. Het is hier prachtig, Paul.' Ik ga naast hem staan en pak dan zijn hand vast. 'Ik kwam hier eigenlijk om met je te praten.' Mijn blik is nog steeds geconcentreerd op de groenige zee. 'Je hebt me veel pijn gedaan door het zoenen met iemand anders.. Weet je dat?'
'Ja.. En ik voelde het net ook. Ik zag je met die Jasper..' Ook Paul's blik is gevestigd op de ruwe zee.
'Paul.. Jasper is een vriend. Hij is echt niets meer dan dat. Hij heeft me uit het water gehaald.. En ik zal dat ook nooit meer doen, als jij belooft nooit meer vreemd te gaan..' Eindelijk heb ik het zelfvertrouwen gekregen hem in zijn ogen te kijken. De spijt straalt van zijn gezicht af.
'Ik zal het echt nooit meer doen, jij bent alles voor me. Toen ik had gehoort dat jij zelfmoord had gepleegt, had ik miljoenen manieren bedacht hoe ik mezelf van het leven kon beroven.' Opeens draait Paul met zijn lichaam mijn kant op en pakt dan ook mijn andere hand. 'Ik hou van je, Liz. En ik wil je nooit meer alleen laten. Nooit meer.' Hij drukt zijn lippen op de mijne om de woorden meer kracht te geven. Als reflex leg ik gelijk mijn armen om zijn nek en druk me tegen hem aan. Elke vezel, elke cel in mijn lichaam schreeuwt om hem, schreeuwt om meer. Ik voel hoe zijn tong ongeduldig tegen mijn lip tikt en als ik mijn mond open, komt er een kreun van blijdschap uit. Ik sla mijn benen om zijn middel heen en voel hoe hij zijn armen om me neer leg zodat ik op die plek blijf hangen. Alles wat ik wilde zeggen, is verdwenen. Alles wat er nog in mijn hoofd rondgaat is de lust die ik voel als ik in de buurt van hem ben. Ik laat mijn hand door zijn haar gaan en hoor hoe hij dan ook begint te kreunen. Als de lust weer een beetje minder is geworden, laat ik mezelf van hem afglijden en stond de gepassioneerde zoen met een klein kusje. Ik zie hoe hij aan het hijgen is door de zoen en dan begint te glimlachen als hij mijn gezicht ziet.
'Ik hou ook van jou..' Zeg ik dan eindelijk.

Reacties (6)

  • emo15

    Zie het is weer vrede! No span(Y)

    1 decennium geleden
  • Faith177

    Leukkk:D

    1 decennium geleden
  • xoxPrisxox

    super!
    snel verder(H)

    1 decennium geleden
  • Boulevard

    VERDER

    1 decennium geleden
  • greeneye16

    ahh schattig, snel verder?!!!!(A)(flower)(H)

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen