HELOOOOOO. OMG het duurde zo lang voor er weer een deeltje opkwam en het spijt ons zooooooooooooooooooooooooooooooooo hard! Wij hopen dat jullie niet boos zijn : ) Sara heeft alvast een heeeeeeeeel super, mooi, fantastisch deeltje geschreven : DD



pov Bill
Even later kwamen we aan bij ons huis. Sean zat wat rond te kijken, de jongen had nog geen idee waarin hij beland was, maar zolang hij aan mijn kant bleef zou er niks ergs met hem gebeuren. 'Kom we gaan naar binnen.' zei ik tegen hem en hij knikte goedkeurend. Hij liep achter me aan en binnen deed ik teken dat hij mocht gaan zitten in de zetel. Hij deed wat ik zei en plaatste zich er meteen in. 'Wat moet ik doen?' vroeg hij twijfelend. Een grijns verscheen op mijn gezicht. 'Hoe goed ben je in toneel spelen?' vroeg ik want voor mijn plan was wel wat acteertalent nodig. 'Euhm best goed denk ik, ik heb vroeger in een soort van toneelclub gezeten.' zei Sean verward. 'Prima.' grijnsde ik. 'Waarom eigenlijk?' vroeg hij onwetend. 'Er was dus een meisje, ze was van mij maar ze is het afgetrapt maar ik wil haar terug! Dus jij moet me daar bij helpen. Kun je dat?' vroeg ik met schijnheilig gezicht. Er verscheen een klein gemeen lachje op zijn gezicht, ik had de juiste uitgekozen. 'Wat moet ik doen?' vroeg hij vastberaden. 'Zorg dat ze verliefd op je wordt, zorg ervoor dat ze niet meer zonder je kan en je helemaal vertrouwd. Dan als de tijd rijp is breng je haar naar mij en ik zal je rijkelijk belonen.' zei ik met een brede grijns. Ja Yarina, laat het echte spel beginnen. Sean knikte en stond op, 'Waar vind ik haar?' vroeg hij sluw. Ik begon gemeen te lachen, ik liet hem een foto zien en gaf een adres. 'Niet mis.' zei hij goedkeurend. 'Weet ik, maar denk eraan, ze is van mij!' zei ik streng. 'Weet ik.' antwoorde hij en vertrok met het adres en de foto weer naar buiten.

pov Sara
Nu mijn ouders wisten dat Tom en ik samen waren was het wel heel wat gemakkelijker geworden. Ik hield niet van dat geheimzinnige gedoe. Mijn ouders leken ook totaal geen problemen met hem te hebben en vroegen zelfs of hij bij ons wou komen wonen. Aangezien hij geen onderdak meer had en hij mij 'gered' had. Mijn ouders waren echt de beste! Ik keek rond in de kamer en zag dat er niks meer lag dus ik kon terug naar huis. Zachtjes stapte ik van het bed op en kreunde even toen ik rechtstond. Mij zij deed nog steeds pijn waar Bill me met een mes had gestoken maar ik verbeet de pijn en liep de kamer uit. Op de gang stonden mijn ouders en Tom al te wachten. Als een echte gentlemen nam Tom de koffer van me over en legde zijn vrije arm over mijn schouders. Hij gaf me een kusje op mijn voorhoofd en samen liepen we met ons viertjes naar de uitgang van het ziekenhuis. Eindelijk kon ik hier weg want ik was de geur helemaal beu. Niet veel later kwamen we bij de auto aan en Tom hield de deur voor mijn open. Ik kon nog steeds niet geloven dat de jongen waar ik eerst doodsangsten voor had zo lief was geworden.

pov Yarina
Ik zat op mijn kamer uit het raam te staren. Ik moest nog steeds aan David denken. Zou hij nog leven of zou Bill hem net als Sara geprobeerd hebben om hem uit de weg te ruimen? Ik moest er niet aan denken dat er hem iets zou overkomen zijn. Natuurlijk ik kende David nog niet echt, maar er was iets aan hem, ik weet niet, hij gaf me een speciaal gevoel. Ik probeerde hem uit mijn hoofd te zetten, tuurlijk was hij geen partij voor mij, hij was beroemd enzo. Neen ik moest gewoon een andere jongen leren kennen, iemand zoals Tom. Ik was misschien wel een beetje jaloers op Sara, Tom was zo lief voor haar, niet te geloven dat hij en Bill een tweeling waren.

Reacties (1)

  • Raveness

    ik ben blij dat er weer geschreven is!!!

    snel verder gaan hoor!!

    (Y)(H)(flower)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen