Foto bij [18.1] My life is a mess

Ik wil weer een onbezorgt kind zijn, al weet ik dat het een wens is die nooit in vervulling zal komen.

Liz' pov


Als eindelijk de tranen gestopt zijn met lopen, voel ik eindelijk de ijskoude armen van Jasper om mijn lichaam heen sluiten. De kou die zich door mijn huid heen boord, zorgt voor een gevoel alsof ik thuis ben. Een kleine glimlach plaatst zich op mijn lippen en zorgt ervoor dat mijn leven er minder eindeloos uitziet. 'Waarom begrijp jij me zo goed.' Mompel ik in mezelf, al weet ik dat Jasper het wel heeft gehoort. Nog steeds houdt hij zijn mond en laat mij denken en voelen wat ik wil. Door mijn hoofd gaan de meest rare gedachtes heen en weer. Wat nou als ik geen weerwolf was? Wat nou als ik niet was ingeprent? Wat was er met mij gebeurt als ik bleef wonen in New York? Misschien was ik dan nu wel gelukkig met een of andere rijke jongen in Manhattan die geen mythisch leven had. Misschien had ik geen eens gedacht dat vampiers, weerwolven en zo echt bestaan.
Machteloos laat ik mijn hoofd vallen op de marmeren schouder van Jasper. Een zucht verlaat mijn lippen.
'Waarom begrijp ik jouw gevoelens nooit?' Zegt Jasper opeens. Mijn oren spitzen zich opeens op en voelen hoe de zoete ondertoon in mijn oren nagalmt.
'Omdat ik een emotioneel wrak ben.' Mompel ik meer dan antwoorden. Mijn gevoelens springen zoals altijd alle kanten op, het ene moment ben ik blij en 5 minuten later ben ik opeens weer depressief. Misschien is het daarom zo moeilijk voor Jasper om mij te begrijpen. 'Ik moet gaan..' Zucht ik als we nog een tijdje in een omhelsing bij elkaar zitten. Mijn armen laat ik los om hem heenhangen, maar laat hem nog steeds niet los.
'Waarom maak jij zo'n gevoel bij mij los?' Vraagt Jasper opeens weer, en hoewel ik weet dat hij geen antwoord hoeft, bedenk ik toch een reden.
'Hoe voel je je dan bij mij?' Vraag ik dan uiteindelijk.
'Beschermend, blij, relaxt en ik voel een soort kriebel in mijn maag..' Zegt hij dan maar. De schrik gaat door mijn lijf als een bliksemschicht. 'Wat? Wat is er?' Roept Jasper in paniek uit.
'Niks, niks! Ik realiseerde me dat ik.. Zometeen een toets heb.' Lieg ik dan maar snel. Ik haal mijn armen van hem af en sta dan op. Voordat Jasper ook maar iets heeft kunnen zeggen, heb ik mijn kleding al uitgedaan en begin te rennen. Ik weet dondersgoed wat het gevoel is, ik heb het namelijk ook. Maar het mag niet. Hij mag niet verliefd op mij zijn!

Reacties (7)

  • AngelicPower

    leuk snel verder!!(flower)

    1 decennium geleden
  • Pam

    Ik vind dat Paul voor deze ene keer mag oprottenxD
    Ze hadden net zo'n leuk gesprek

    1 decennium geleden
  • xoxPrisxox

    super!
    snel verder

    1 decennium geleden
  • Zenith

    Ze moet naar Jasper, Paul en alexis zijn ook vet vaak bij elkaar xd

    1 decennium geleden
  • MacGyver

    Kom op, die twee horen bij elkaar! En ik heb iets tegen mensen die vreemd gaan

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen