Foto bij [18.2] My life is a mess

Voordat Jasper ook maar iets heeft kunnen zeggen, heb ik mijn kleding al uitgedaan en begin te rennen. Ik weet dondersgoed wat het gevoel is, ik heb het namelijk ook. Maar het mag niet. Hij mag niet verliefd op mij zijn!

Paul's pov


Ik haal nog een paar keer diep adem, het bloed stopt al met koken in mijn lichaam en ik krijg mijn gedachtes ook weer onder controle. Mijn lichaam is gestopt met trillen en leunt nu tegen een muurtje zodat ik me kan concentreren. De kalmerende stem van Jacob dringt maar niet door mij door. Het enige wat ik nu kan horen is de stem in mezelf. De stem die mij probeert te kalmeren, en probeert mijn lichaam binnen te krijgen. Jacob begint met zijn zoveelste poging om mij van deze plek af te krijgen, maar het voelt alsof ik hier ben vastgelijmt. Mijn voeten staan vast aan de grond en willen zich niet verplaatsen. Als ik eindelijk opkijk van de grond, zie ik opeens Liz verdrietig het bos uitrennen. Mijn voeten willen mij opeens naar haar toe brengen, en al snel ren ik naar haar toe. Ik sluit mijn armen gelijk om haar heen en maak sussende geluidjes. Mijn beschermende kant komt direct bij mij op als mijn inprent er zo uit ziet. Ik aai langzaam over haar bol en druk af en toe mijn lippen op haar kruin. 'Gaat het, Liz?' Zeg ik zachtjes. Mijn geluid word gesmoord omdat ik nog steeds kusjes aan het geven op haar kruin.
'Het gaat wel.. Het word allemaal gewoon te veel voor mij.' Haar zin eindigt met een grote snik aan het einde en daarna verbergt ze haar gezicht in mijn zwarte shirt. Met haar handen houdt Liz mij stevig vast alsof ze bang is elk moment mij te verliezen. Ik snuif haar geur voor nog een keer op en schrik dan. De geur van.. Ik duw haar ruw van mij af.
'Waarom ruik jij naar Jasper?!' Snauw ik haar toe. Met grote ogen kijkt ze me aan.
'Ik.. Eh..'

Reacties (11)

  • oomsjes16

    snel verder!!

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen