Foto bij 42. A young lady with tears in her beautiful eyes.

Weten jullie al wat jullie willen gaan studeren? (:
Ik kan niet ophouden met kijken op de site van mijn studie, haha:9~.
Zou ik schrijfster kunnen worden?

To me you're like a growing addiction that I can't deny.

Hij vocht tegen zijn slaap, hij wist dat hij zijn zware oogleden open moest doen. Hij voelde de aanwezigheid van Lily, hij wist gewoon dat ze was gekomen. Hij probeerde zijn lippen te bewegen, hij dwong zijn stembanden geluid te maken, maar het lukte niet.
Heel voorzichtig voelde hij hoe het meisje zijn hand vastpakte. Ze liet haar hand heel voorzichtig in de zijne glijden, alsof hij haar eigenlijk gerust moest stellen, in plaats van zij hem. Met alle kracht die hij in zijn lichaam en geest bezat, dwong hij zichzelf om een kneepje in haar hand te geven. Hij hoorde hoe ze haar adem inhield en hij wist gewoon dat ze lachte, misschien wel door haar tranen heen. Hij hoorde haar stem, heel dichtbij, maar toch heel ver weg. Alsof hij in een bubbel zat en zij door de wand heen praatte, hij hoorde het wel, maar heel lastig.
'Nick, it's me,' zei ze zacht en hij hoorde dat ze een dikke stem had.
'I know you're there. I don't really know how to do this, because you're not in a coma, you're just asleep. But, somehow I know you can hear me. You do, can't you? Else you would've never squeezed my hand,' haar stem brak en hij hoorde haar snikken. Hij wou dat hij haar gerust kon stellen, maar hij was machteloos. Zijn hersenen wilde zijn lichaam niet aanzetten toch actie.
'I'm so sorry, Nick, I was mad at you for not being there this morning. I never thought that you'd be-' ze haalde diep adem en snifte. 'That you'd be here. In the hospital.' Ze kneep in zijn hand en hij voelde hoe ze met een van haar zachte handen heel voorzichtig langs zijn wang streek. Hij had het gevoel dat hij nu zijn hoofd in haar hand moest leggen, haar bij haar hand nemen en een pirouette moest laten doen op het ijs. Maar met een steek in zijn hart besefte hij dat hij wel met zijn gekneusde ribben kon trainen, maar niet met een hersenschudding. De misselijkheid, het gebonk in zijn hoofd, de steken.

Versuft sliep hij weer in, nog verder in de vergetelheid van zijn dromen dan dat hij al was geweest. Hij voelde het bonken in zijn hoofd zelfs niet meer en dat was slecht. Hij wist het, maar het kon hem niets schelen. Het was heerlijk om weer van de pijn af te zijn, vooral nadat de zusters hem elk uur hadden wakker gemaakt om te kijken of hij nog leefde. Hij wilde nu slapen, heerlijk slapen, met Lily naast zijn bed.
Niet lang daarna werd het donker vervangen door een fel licht, flitsend voor zijn ogen. Stekende pijnen lieten hem kreunen en hij probeerde zich te verzetten. Hij was weer wakker en hoorde gepraat door zijn bubbelwand.
Het was in het Nederlands, de zuster tegen Lily. Normaal kon hij er wel enkele woorden van tussen haalde die hij kon vertalen, maar nu niet. Nu ging alles langs hem heen en hij hoorde alleen maar het ritmische geluid van woorden.
Lily's stem. Zo fijn, zo zacht, zo vol, zo mooi, zo sierlijk.

Hij bewoog, ineens deed hij het weer. Zijn hersenen koppelden zijn spieren weer door middel van synapsen en neurotransmitters.
'Nick!' zei Lily enthousiast naast hem, maar toch zacht genoeg om hem niet nog meer pijn te geven in zijn hoofd.
'Lily,' klonk het gebroken en hij herkende zijn eigen stem niet.
'Ssh, it's all right. I'm here,' zei ze en kneep in zijn hand.
'I know. Thank you,' antwoordde hij heel zacht en probeerde zijn ogen te laten knipperen. Het was zo zwaar, maar hij wilde Lily's gezicht zien. Haar prachtige grijze ogen, haar volle, zoete lippen en haar prachtige goudblonde haren. Verblind door het weinige licht in de kamer, kon hij haar eerst niet goed zien. Maar langzaam begon hij de contouren te zien en niet veel later zag hij ook haar gezicht. Ze lachte, dwars door haar tranen heen.
'Don't cry,' zei hij en hij probeerde zijn stem beter te laten klinken.
'I'm not crying,' zei het meisje sniffend en een kleine glimlach verscheen op haar gezicht.
Zijn ogen vielen weer dicht, maar hij wilde haar zo graag aanraken. Hij probeerde zijn hand uit te steken naar haar gezicht, maar zijn hand was te zwaar.
Zonder één woord te zeggen, begreep Lily wat hij bedoelde. Ze pakte zijn zware hand en legde hem tegen haar zijdezachte wang.
'I'm not going anywhere, Nick,' hoorde hij haar zeggen met haar fluwelen stem, waarna hij weer wegzakte in een diepe, zwarte, bonkende slaap.

Reacties (7)

  • Mylintis

    Nee, ik heb echt geen flauw idee!
    Maar jij, jij moet schrijfster worden! Dan ga ik al jouw boekjes lezen(A) En dan tsja, dan ben je beroemd omdat je zo goed kan schrijven! En dan, dan, dan, geen idee. Als ik jou was zou ik echt wat met schrijven doen, je hebt er echt veel talent voor!

    8 jaar geleden
  • Wynter

    Ik moet even snel antwoorden voordat ik ga lezen:Y)
    Ik wil Nederlands lerares worden, lekker simpel. En daarnaast wil ik boeken gaan schrijven (: Van de zomer begin ik met de schets van mijn eerste boek o;
    Maar noway dat het een hit word, weet ik nu al D:
    Maar je moet er wel goed overnadenken over je keuze, als dat nog niet tegen je gezegd is. (:

    8 jaar geleden
  • FollowDreams

    Snel verder!!<3

    8 jaar geleden
  • Faith177

    Wauw superr!!:)
    En je kan zeker schrijver worden, dat gaat vast lukken!!

    (flower)Faith

    8 jaar geleden
  • Laelia

    Ja idd, je kan zeker wel schrijfster worden! Ben je eigenlijk al, want dit ga je ook gewoon uitgeven(A)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen