Foto bij #1.1 ~ The Hogwarts Express

Rosalie;

Mijn moeder sloeg haar armen om me heen. ‘Narcissa en ik hebben voor iets gezorgd.’ Niet-begrijpend keek ik haar aan. Uit haar gezichtsuitdrukking kon ik niet direct opmaken hoe ze zich voelde. Haar stem klonk vastberaden, maar in haar ogen las ik onrust. ‘Alles komt goed.’ Knikte ze nu. Even beet ik op mijn onderlip. Voorzichtig nam ik het kattenmandje aan mijn voeten van de grond en richtte me daarna weer naar mijn moeder. ‘Ik ga nu maar, anders zijn alle goede plaatsen bezet.’ Een zwakke glimlach verscheen op haar gezicht. Ze drukte nog vlug een kus op mijn voorhoofd voordat ik mezelf door de menigte verplaatste, richting de wagons.
De Slytherin coupés waren meestal helemaal achteraan in de trein te vinden. Met een opgeheven kin liep ik langs de Gryffindors. Ik hoefde niet eens voor me te kijken, iedereen schoof wat aan de kant zodat ik zonder enige moeite door kon lopen. Toen ik voorbij de Ravenclaws liep, trof ik Pansy Parkinson aan. Mijn beste vriendin sinds mijn eerste dag op Hogwarts. ‘Hé, jij.’ Lachte ik toen ik wat dichterbij was. Ze leek mijn stem onmiddellijk te herkennen: met een brede glimlach op haar gezicht draaide ze zich om naar mij, waarna een omhelzing volgde. ‘Leuke vakantie gehad?’ Vroeg ze nadat ze me had losgelaten. Niet enorm overtuigend haalde ik mijn schouders op. ‘Valt wel mee, ik-..’ ‘Iemand een Kibbelaar?’ Onderbrak een piepend stemmetje me. Zuchtend keek ik het meisje met de lange, blonde haren aan die een hele stapel tijdschriften op haar arm had, Luna Lovegood. ‘Schat, ga die bij de Hufflepuffs uitdelen. Die hebben toch niets beters te doen.’ Pansy grinnikte even.
Samen liepen we verder totdat we de eerste Slytherins tegenkwamen. Crabbe en Goyle leken weer een paar kilo’s aangekomen te zijn, aangezien we niet langs ze heen konden lopen zonder onszelf tegen de ramen aan te drukken.
Mijn ogen gleden door de coupés, kijkend waar we konden plaatsnemen. Plots stopte ik, zonder dat ik het zelf door had. Draco Malfoy zat alleen en staarde uit het raam. ‘Nieuwe crush?’ Hoorde ik Pansy lachen. ‘Hij ziet er goed uit, maar als je de verhalen over zijn vader hoort..’ Mijn ogen schoten naar haar. ‘Wandel jij maar even verder, ik vind je straks wel.’ Dit was niet echt een voorstel, meer een bevel. Ze bleef me nog even verbaasd aangapen, maar liep dan toch verder.




Dit is niet zo'n enorm lang stukje, omdat ik nog aan het nadenken ben over hoe ik dit verhaal ga laten verlopen. Als jullie het tot nu toe goed vinden, zal het volgende stukje sowieso langer zijn (:
Kudo + reactie, please.(flower)

Reacties (16)

  • katl1

    Ik denk dat ik ga lezen
    Snel verder dus!

    1 decennium geleden
  • Colourcake

    Oeh samen met Draco in 1 coupé.
    oehlala.

    1 decennium geleden
  • Written

    @Sincity: Dankjewel, daar heb ik overheen gekeken bij het nalezen x')

    @frappuccino: Ja, Rosalie is ook zo, dus dat paste wel (; Maar er gaat verder in het verhaal nog redelijk wat bitchy moments gebeuren, ook langs Pansy haar kant (;

    @Ingeling: Oké, dankjeweeel! <3

    1 decennium geleden
  • Ingeling

    maakt niet uit dat het een minder lang stukje is!!! het is goed. en daar gaat het toch ook om??
    snel verder <33

    1 decennium geleden
  • Popplewell

    Wow, Pansy is hier de vriendin! Dat is vreemd, omdat normaal Pansy altijd de bitch is! Maar leuk verhaal:)
    verder <3

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen