''Ik ben Quil.'' Stelde de jongen zich voor.
''Ik niet.'' Mompelde ik, wat een tik op mijn achterhoofd van mijn moeder opleverde.
''Ik ben Aliana.'' Zuchtte ik.
Mijn ouders namen afscheid en lieten me alleen bij Quil, zijn moeder en zijn opa.
''Zal ik je - je kamer laten zien?'' Ik knikte met een zucht en slofte achter Quil aan de trap op.
''Je bent vast wel wat beters gewend?''
Verward keek ik naar Quil.
''Huh?'' Was mijn briljante antwoord. Af en toe lijk ik net een dom blondje.
''Je bent zo ongeveer beroemd, die zijn kamers met een mini-bar en een jacuzzi gewend.''
Zachtjes grinnikte ik, wat een vragende blik van Quil opleverde.
''Ik niet hoor, ik vind het prima.'' Vroeg Quil me liefjes.
Twijfelend keek ik hem aan. Ik had het niet zo met nieuwe mensen, ik sloeg dan helemaal dicht en zei niks meer.
''Ehm.. Ik.. ik weet niet.'' Stotterde ik zachtjes.
''Hoezo niet?'' Ik haalde mijn schouders op.
''Als ik veel nieuwe mensen tegelijk ontmoet, klap ik dicht en durf niets meer te zeggen.''
Quil leek van zijn stuk gebracht.
''Maar je bent beroemd.. zulke mensen kunnen toch goed praten en zijn spontaan?''
''Zoals je zei, ik ben 'zo ongeveer' beroemd, dus nog niet alles gewent.'' Quil knikte.
''Ik ga wel mee.'' Besloot ik uiteindelijk.
Quil glimlachte en liet me alleen in mijn nieuwe kamer.

Quil was een leuke jongen, erg aardig.
Algauw was ik erachter gekomen dat hij in dat groepje jongens stond waarvan de knapste me zo lang aan had gekeken.
Dat was dan ook meteen de reden dat ik stiekem niet mee wilde naar zijn vrienden.
Wat als hij daar ook was?
Ik vond hem geweldig, hij was de meest leuke jongen ter wereld.
En dat was dan ook precies de reden dat ik hem niet wilde zien.
Hoe kan ik zo over iemand denken waar ik nooit van mijn leven mee heb gesproken?
Het enige was we tegen elkaar hebben gezegd was 'Ik heb een pen.' En 'Mag ik he-' Waarna ik toen mijn zin afkapte omdat we zo naar elkaar begonnen te staren.
Langzaam liep ik naar het raam toe.
Er liepen jongens zonder shirt voor het huis van Quil langs. Het waren dezelfde jongens als de vorige keer.
Ook die knappe liep er tussen.
Mijn hart maakte een sprongetje en mijn ademhaling haperde even.
Ik legde mijn hand met gemanicuurde nagels op mijn borst en probeerde mijn ademhaling normaal te krijgen.
Niet dat - dat zo moest, het was gewoon een reflex.
Stiekem wilde ik hem helemaal niet zien. Ik was bang voor zijn mening.
Wat als ik niet interessant genoeg was? Wat als hij een vreselijke eikel bleek te zijn?
Wat als er een vreselijk arrogant rotkind onder dat prachtige uiterleek schuil zat?
Ik draaide me om en pakte een schone outfit uit mijn koffer.
Dan maar even gebruik maken van de douche, die vast en zeker veel minder modern en luxe zou zijn dan dat ik gewent was.
Ja, ik had tegen Quil gelogen, ik wilde hem gewoon geen rotgevoel geven en ik wilde niet dat hij zou denken dat ik een verwent rot kind was, zoals mijn ouders wel dachten.
Snel kleedde ik me uit en draaide ik de douche aan.
Ik wachtte tot het warm was waarna ik er onder stapte.
Zo snel als ik kon waste ik mijn haar en lichaam en stapte onder de douche vandaan.
Ik voelde me totaal niet op mijn gemak in het gezin van Quil en met zijn vrienden die altijd bij hem in de buurt waren.
Ze hadden hoge verwachtingen van me, hoger dan ik kon waarmaken.
En dat frustreerde me.

Reacties (2)

  • SEXYSTYLES

    Ach johh, hoge verwachtingen amehoela

    8 jaar geleden
  • jumbielove

    verder gaan

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen