Hello my loves,

Met de wonden die ik over heb gehouden aan mijn scooterongeluk gaat het vrijwel goed. Mijn been is nog wel blauw en mijn wond is wéér open. Mijn sok had ik tot over mijn knie opgetrokken, kniekous, haha. Ik vond dat lekker warm want 't was koud, maar toen was ie vastgeplakt aan mijn wond. Deed vreselijk pijn. Er zitten nog wel verschillende kneuzingen in mijn been. Met mijn hoofd & polswond gaat het prima (:

Als ik er nu zo over nadacht, ik kon als ik zo door zou gaan wel een heel album samenstellen.
Daar had ik mijn ouders niet bij nodig. Het zou gewoon een acoustisch album worden, dat kon best toch?
Ik had dan in ieder geval al drie nummers.

Stay
Perfect two
Wish you where here
.

Maar voor een goed album had je minimaal dertien liedjes nodig, nog tien te gaan dus.
Het viel me op dat twee van de drie nummers naar Embry uitgingen. Normaal schreef ik geen liedjes over mensen.
Alleen over Drew, dat was Wish you where here. Dat nummer had ik geschreven toen hij net was overleden.
Misschien was Embry wel helemaal niet verliefd op mij.
Ave Maria van Beyonce vulde mijn kamer. Snel keek ik op het display. Quil.
''Hey, Quil.''
Even bleef het stil. Zou er iets gebeurt zijn?
''Embry vond het echt vét mooi!''
Ik kreeg een veel betekendende glimlach op mijn gezicht. Hij vond het mooi.
''Haat hij me nog?''
Ik hoorde Quil geïrriteerd zuchten. Had ik die vraag niet moeten stellen?
''Hij haat je niet, hoe vaak moet ik dat nog gaan zeggen?'' Ik grinnikte voorzichtig. ''Dit is de eerste keer dat je het zegt'.'' Weer zuchtte Quil geïrriteerd. ''Daar gaat het niet om, kun je hier heen komen?''
Zou hij nog bij Embry zijn?
''Waar is hier?''
''Jacob's place.''
Wat had ik te zoeken bij Jacob? Jacob en ik haten elkaar..
''Waarom?''
Quil leek na te denken over een nuttig antwoord of over een leugen.
Ik zuchtte en kreeg de neiging om op te hangen. Ik haatte het als hij loog.
''Embry is er ook.'' Een golf van vreugde ging door me heen, maar ik besloot om het aanbod af te wijzen. Ik was best wel bang om Embry onder ogen te komen. Wat als hij mijn liedje niet mooi vond? Wat als mijn gevoelens voor hem niet wederzijds waren?
''Ehm, nee dankje.'' Quil maakte een verbaasd geluidje.
''Wáárom niet?!'' Ik lachte zachtjes om zijn histirische gedrag.
''Omdat ik hem niet onder ogen durf te komen.''
Ik stond op van mijn bed en liep naar het raam toen ik zag dat het vreselijk hard aan het regenen was. Ik hield van regen.
''Andere keer, dag Quil.'' Zei ik zachtjes.
Snel drukte ik hem weg voor het geval hij zou gaan protesteren.
Ik besloot om me even snel om te kleden.
Ik trok een skinnyjeans van spijkerstof aan met daarop een zwart t-shirt met korte mouwen en een V hals.
Mijn zwarte teenslippers met studds mochten mijn voeten gaan 'plezieren'.
Zonder nog verder benodigdheden mee te nemen zoals een vest of mijn iPhone, liep ik de deur uit. Vandaag was het warm buiten, dus dit kon best.
Ik liep op een drafje door het bos heen naar het strand.
Eigenlijk ben ik hier nooit alleen, altijd waren er mensen om me heen. Ik waardeerde het enorm dat ze allemaal bij me wilde zijn enzo, maar ik was gewent om altijd alleen te zijn. Dus vandaar dat ik het op momenten als deze niet zo kon waarderen.
Op het strand aangekomen zag ik dat al het zand doorweekt was. Net als ik zelf.
De regendruppels maakte mijn haar helemaal nat, hetzelfde gold voor mijn gezicht. De druppels hingen aan mijn wimpers, lippen, kin en aan het puntje van mijn neus.
Mijn kleding plakte aan mijn lichaam en ik rilde.
Het maakte me allemaal niet zo veel uit. Ik was allang blij dat ik even een momentje voor mezelf had.
Stiekem was ik blij dat ik mijn telefoon niet had mee genomen. Nu kon niemand me storen én hij zou niet nat worden.
Overigens had ik mijn telefoon hier nog bijna niet gebruikt, maar daar ging het niet om. Ik kon niet zonder dat ding.
Ik liep naar de zee toe tot ik er recht voor stond. Het leek me iets te koud om met mijn voeten in het water te gaan staan, dus bleef ik netjes aan de kant staan.
Ik had het liedje dat ik zojuist voor Embry had geschreven in mijn hoofd.
Ik had het Perfect two genoemd, want ik had het gevoel alsof we gewoon voor elkaar gemáákt waren. Misschien voelde het voor hem anders. Ik begreep ook niet helemaal waar mijn plotselinge, overweldigende gevoelens vandaan kwamen.
Achter me hoorde ik zachte plofjes wat aangaf dat er iemand over het strand liep.
''Hey, Aliana.'' Fluisterde de stem van Embry.

Reacties (12)

  • Octopussy

    Embry !:9~

    8 jaar geleden
  • xxxsmile

    nieuw abo


    gelukkig gaat het beter met je, maar ik vind jou story echt geweldig.:D
    snel verder.<333

    8 jaar geleden
  • Pikachu16

    ik ben heeeeeel erg blij dat het weer goed met je gaat, ik voel me nu egt dom ik heb net een reactie geplaatst bij het vorige hoofdstuk maar ik wist niet dat er all een deel 20 was!!!!!!!! you´r the best
    snel verderrr

    8 jaar geleden
  • Rembrandt

    ik snap haar soms echt niet en Embry ook niet
    ingewikkelde mensen zeg, en veel beterscahp <3

    8 jaar geleden
  • SEXYSTYLES

    WAT EEEEN KUTEINDe.
    gelukkig gaat het iets betr (:
    GA SNEL VERDER PLEAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAASE

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen