We waren onderhand al een week verder en als klap op de vuurpijl vond Embry's moeder me helemaal geweldig. Ze wilde steeds dat ik voor haar ging zingen. Op een gegeven moment vroeg ze het zo vaak dat Embry er zwaar geïrriteerd van raakte.
Op dit moment had ik een telefonisch interview met Teen Vogue.
Mijn ouders wilde me er eerst heen laten vliegen, maar ik had geweigerd om met ze te communiceren en om La Push te verlaten.
Eerst vonden ze het verbazingwekkend, maar daarna boeide het ze niets meer.
Hoe ben je nou eigenlijk zo ver gekomen? Vroeg de stem van de vrouw die ik aan de telefoon had.
''Ik plaatste covers op Youtube, deed heel veel mee aan talentenjachten en uiteindelijk werd ik ontdekt op Youtube.''
De vrouw aan de telefoon maakte een begrijpend geluidje. De telefoon stond op luidspreker zodat Embry kon meeluisteren.
We hoorden dat je op dit moment op een geheime locatie bent die je niet wilt verlaten, kun je ons daar iets over vertellen?
Even twijfelde ik, maar zolang ik de naam van de plaats niet vertelde kon er niets gebeuren toch?
Ik glimlachte even naar Embry en trok vervolgens mijn mond open. ''Ik kan helaas niet zeggen waar het is, ik kan je wel vertellen dat ik het hier heel erg naar mijn zin heb en eigenlijk niet meer weg wil.''
Heeft het met een jongen te maken? Kaatste de vrouw meteen terug. Die wist van aanpakken, zeg.
''Onder andere. De andere mensen uit dit dorp tellen natuurlijk allemaal mee. Stuk voor stuk zijn ze geweldig.'' Embry begon te lachen. Waarschijnlijk dacht hij aan mijn haat voor Jacob en Paul.
Mag ik je vragen hoe die jongen heet en of het je vriend is?
Embry glimlachte bemoedigend naar me waardoor ik twee rijen hagelwitte tanden kon zien.
''Ja, het is mijn vriend,'' Begon ik. Embry drukte vlug een kus op mijn mondhoek en trok me in zijn armen. Ik leunde tegen zijn borst aan terwijl ik mijn interview voortzette.
''En hij heet Embry. Achternaam vertel ik niet, ik wil niet gevonden worden op deze locatie.''
Zo, zo, en is deze jongen een eendagsvlieg of is hij blijvend?Fronsend keek ik naar mijn telefoon. Wat was dit nou weer voor een achterbakse opmerking?
''Deze jongen is blijvend.'' Antwoordde ik geïrriteerd. Ik hoorde Embry zachtjes grinniken, maar ik vond dit alles béhálve grappig. Waar bemoeide die heks zich mee?
Hoelang blijf je op die locatie?
''Een jaar, misschien langer.'' Door die opmerking van net had ik helemaal geen zin meer in dit interview.
Heb je ondertussen al gewerkt aan nieuwe songs?
Ik haalde diep adem. Ik had besloten om haar te gaan vertellen over de liedjes die ik voor Embry geschreven had.
''Ja, drie niewe liedjes. Ze heten Stay, Perfect two en I love you.''
En waarover gaan die liedjes? Vroeg de oude heks zo snel als ze kon. Ik grinnikte om mijn opmerking. Embry keek me vragend aan maar ik wuifde het snel weg.
''Stay gaat over de plaats waar ik nu ben, ik vroeg me destijds af of ik hier wel goed zat, of dit mijn plek wel was. Maar nu weet ik zeker dat ik hier nooit meer weg wil.''
Embry keek me glimlachend aan. Hij was blij dat ik had toegegeven dat ik hier nooit meer weg wilde. Hij wist net zo goed als ik dat ik eigenlijk bedoelde dat ik nooit meer bij Embry weg wilde.
''Perfect two gaat over mij en Embry. Op dat moment kwam ik er zeg maar achter dat ik hem leuk vond. Ik vond hem vreselijk interessant maar wist niet of dat wederzijds was.''
Ik leunde met mijn hoofd naar achter tegen Embry's schouder terwijl ik mijn iPhone in mijn hand hielt zodat de heks me nog fatsoenlijk zou kunnen verstaan.
''En in I love you verklaar ik als het ware mijn liefde aan Embry.''
Ik ben blij voor je dat je gelukkig bent met die jongen. Was hij de eerste die de liedjes hoorde? Ik lachte zachtjes in mezelf. Nee, dat was niet het geval.
''Stay heeft hij eigenlijk nog nooit gehoord. Perfect two heeft hij alleen via iemands mobiele telefoon gehoord. I love you hoorde hij wel als eerste, en als enige.''

Toen het interview voorbij was gooide ik mijn iPhone op de stoffen stoel die tegenover de bank stond aan de andere kant van de salontafel.
''Wat? Vond je het geen leuk interview?'' Embry klonk lacherig, wat aangaf dat hij een grapje met me maakte.
''Volgens mij was ze een heks. Bestaan die soms ook in jou wereld?''
Embry begon te lachen en streelde met zijn vingers over mijn blote arm.
Quil's moeder en opa stonden in de keuken te koken terwijl de rest van de jongens inclusief Leah, Kim en Emily buiten zaten. Ze hadden de verande omgetoverd tot een groot terras toen ze te horen hadden gekregen dat ze voor de verandering hier zouden eten in plaats van bij Emily en Sam.
''Nee, die bestaan niet, sorry.'' Ik lachte en gaf hem een zachte stomp tegen zijn bovenarm. Toen we stil vielen kon ik buiten mensen over ons horen praten.
''Die twee zijn zó lief voor elkaar, hé?'' Het was Kim. Ze praatte met iemand over mij en Embry.
''Ja, dat had ik nooit verwacht van Embry. Hij laat mensen nooit zo snel toe in zijn leven als hij haar heeft toegelaten.''
Ik keek omhoog naar Embry. Zijn wangen waren lichtroze gekleurd wat aangaf dat hij bloosde. Ik begon te lachen en streelde over zijn getinte wang.
''Dat komt door de inprenting, hé.'' Iemand maakte een instemmend geluidje.
Ik was blij dat de rest ook konden inzien hoe onmenselijk veel ik en Embry van elkaar hielden. Oh, wacht, dat was verleden tijd. Ik bedoel hoe onmenselijk veel we van elkaar houden. En het zal nooit meer overgaan.

Reacties (9)

  • benign

    hahahh wat cutee<33
    @xScaryFace, maar het is ook allemaal aahw -aa-

    8 jaar geleden
  • xoxPrisxox

    Love it!

    8 jaar geleden
  • CantBeNamed

    snel verderr(flower)(flower)

    8 jaar geleden
  • GIBBEH

    Awh. :3
    Shoooot, bijna al me reacties bestaan uit: awh. ;w

    8 jaar geleden
  • SEXYSTYLES

    cutee

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen