Grappig dat bijna 60 mensen het vorige hoofdstuk lazen en bijna niemand een reactie achterlaat. Inderdaad een motivatie om door te schrijven, ja.

Mijn telefoon rinkelde hard waardoor mijn ogen open schoten. Geschrokken raapte ik mijn iPhone van de grond.
Zonder naar het display te kijken nam ik op.
''Met Aliana?'' Vroeg ik met een schorre stem. Toen ik naast me keek zag ik Renesmee nog slapen.
''Met Jasmine, waar bén je?!'' Even was ik verwar door haar vraag, maar algaud herinnerde ik me wat er gister gebeurd was. Een treurig gevoel overspoelde mijn lichaam.
''Bij Renesmee.''
Ik hoorde Jasmine opgelucht ademhalen. ''Iedereen ging dood van ongerustheid, Embry al helemaal.''
Mijn ogen liet ik weer dicht vallen, ik was iets te moe om nu ookal wakker te worden.
''Oh.'' Mompelde ik ongeïnteresseerd. ''Hij is hier, wil je hem spreken?''
Ik lachte zonder enig geluid te maken. Als ze echt wist wat er gister gebeurd was zou ze wel weten dat ik hem nu niet wilde spreken.
''Nee dankje, ik ga verder slapen, doei.'' Zonder nog op verder antwoord te wachten hing ik op.
Begreep me niet verkeerd, ik wilde zeker weten dat het weer goed zou komen tussen Embry en mij, maar ik wilde mijn ochtend niet laten verpesten.
Had ik het net een beetje naar de achtergrond weten te duwen, kwam Jasmine me weer storen.
Weer ging mijn telefoon.
''Hé, met Collin.'' Ik had verwacht dat hij ook over Embry kwam zeiken, maar aangezien hij meteen over Chiara begon kreeg ik niet echt de indruk dat hij er iets vanaf wist.
''Natuurlijk mag ze langer bij jou blijven.'' Een glimlach veroverde mijn gezicht. Dan hoefde ik me in ieder geval niet te haasten.
Het klonk erg egoïstisch, maar dat kwam waarschijnlijk omdat ik nog niet klaar was geweest voor kinderen.
''Aliiiii!'' Gilde Renesmee terwijl ze me haar bed uit schopte.
Ik vloekte een paar onverstaanbare woorden, wat Renesmee erg grappig vond.
''Ik moet zo gaan, ik moet Drew ophalen. Bedankt voor het slapen in ieder geval, je weet niet half hoe dankbaar ik je ben. Ik was verdwaalt toen jij me vond.''
Renesmee glimlachte en streek even over mijn haar. ''Daar zijn vrienden voor.''
Ik glimlachte breed en gaf Renesmee en dikke knuffel.
Zij zou nooit ouder worden, ze zag er nog precies hetzelfde uit als vier jaar geleden. Al was het bij mij niet veel anders.
''Aliana?'' Ik draaide me om op de trap toen ik Edward en Carlisle zag staan.
''Kunnen we even met je praten?''
Een beetje verward knikte ik. Carlisle gebaarde naar de bank. ''Wat is er aan de hand?'' Vroeg ik rustig.
''Het zal raar klinken, maar ik wil graag een onderzoek bij je doen.''
Wenkbrauw ophalend keek ik Carlisle aan. In godsnaam..
Een onderzoek bij mij? Waarom? Ik was gewoon gezond toch?
''We hebben opgemerkt dat je dezelfde kenmerken hebt als Renesmee. Je ziet er nog steeds uit als een zestienjarige terwijl je al eenentwintig bent.'' Ik knikte een beetje verward. ''We krijgen het vermoeden dat ook jij niet ouders wordt, en je kinderen groeien veel sneller dan normaal. Ze lijken nu al op een acht jarige terwijl ze pas vier zijn.''
Omdat ik standaard bij mijn kinderen was, is het me nooit opgevallen, maar nu hij het zegt.. hij heeft gelijk.
Ik werd qua uiterlijk niet ouder en mijn kinderen groeiden véél te snel.
''Wat wil je doen dan?'' Vroeg ik verward. Ik haalde mijn hand even snel door mijn donkerblonde haren.
''Ik wil graag je chromosomen testen, als je daar geen bezwaar tegen hebt.'' Ik schudde mijn hoofd en stak mijn arm uit.
Ik wist gewoon dat hij bloed nodig had om het te testen, dus dan moest het maar, hé.
Hij maakte met een vochtig doekje de huid van de binnenkant van mijn elleboog schoon en kwam met de naald dichterbij.
Ik bevond me dan wel in een huis vol met vampiers, maar ik voelde me gewoon op mijn gemak, ookal zou er bloed worden geprikt.
''Oké, ik heb ook iets ingespoten, ik wil even kijken of het effect op je heeft, mocht dat het geval zijn dan zal je wat suffig en moe worden, als het niet helpt wordt je hyperactief en dan zijn we al een stap verder.''
Ik knikte als teken dat ik het begreep en gaf Carlisle een hand. ''Dankjewel.'' Ook Edward schudde ik de hand.
''Hebben jullie misschien een vest te leen?'' Vroeg ik verlegen aan Rosalie en Alice.
''Ik wel!'' Riep Alice die meteen naar boven stormde, en niet veel later met een zwart vestje aan kwam. Dat vest zag er niet bepaald warm uit. Oja, vampiers kregen het nooit koud. Achja, boeiend.
Ik bedankte haar waarna ik het aantrok en naar buiten liep. Ik had geen flauw idee waar Embry was, en ik wilde hem op dit moment even niet zien.
Meteen besloot ik dat ik naar Seth's huis zou gaan, daar kwam haast nooit iemand van de roedel. Behalve Leah en Seth zelf. En Jasmine natuurlijk, maar die dat niet in de roedel.
Wolkjes kwamen van de kou uit mijn mond en ik versnelde mijn pas iets. Het was niet ver lopen naar hier vanaf het huis van de Cullens dus ik zou er binnen tien minuten zijn als ik flink zou doorlopen, gelukkig.

Reacties (14)

  • UnderTheSea

    Ik had wat in te halen met mijn bladwijzer (:
    EN NU SNAP IK ER HELEMAAL NIKS VAN! Hoe zit dat nou? Hoe kan het nou weer dat ze ineens niet meer ouder wordt?

    8 jaar geleden
  • Pam

    niceeeee

    8 jaar geleden
  • MissPizza

    huuh hoe kan dat nou ? er syn tog alleen maar vampiere en wolfies ? maar se hb nii egt zin om de hele tijd in iemands nek te hijge of by carlisle ofso als ie weer bloed prikt sijn kopt er af te rukke ...
    en op dit moment kan k me nii egt een ander soort gedoe in beelde hoorxD

    hihi spannend:P

    8 jaar geleden
  • Efflorescence

    Kan dat dan, dat ze ineens anders is dan gewoon mens?
    Ja, ahaha sorry, Ik heb daar niet zoveel verstand van xd
    <333333'

    8 jaar geleden
  • benign

    Oee snel verder
    :9~:9~:9~:9~:9~:9~

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen