- Charlotte 'Charlie' Haywood
Zweet druppelde in dunne straaltjes langs mijn slapen mijn nek in, waar ze de welvingen van mijn borsten volgden en uiteindelijk in mijn decolleté verdwenen. Mijn lange blonde haren waaierden om mijn hoofd terwijl de beat van de muziek door mijn lichaam gonsde. In mijn ene hand hield ik een plastic bekertje gevuld met wodka vast en in mijn andere bengelde een half opgerookte joint. Ik voelde hoe mijn aanspannende jurkje steeds verder langs mijn benen omhoog kroop, maar ik dacht er niet aan het omlaag te trekken. Mijn moeder zou zeggen dat haar zakdoek meer stof bezat. Trut. Dan moest ze zichzelf eens bekijken in één van de honderden spiegels in ons luxueuze penthouse. Ze liep er zelf bij als een halve hoer.
Een jongen met zwart stekeltjeshaar kwam grijnzend door de menigte op me af. Zijn blik verraadde meteen waar hij op uit was. Verleidelijk wenkte ik hem naderbij. Zijn handen gleden langs mijn zij naar mijn kont. Met een ruk werd ik naar hem toe getrokken. Ik keek hem even zwoel aan waarna ik mijn heupen langzaam tegen zijn kruis begon aan te schuren. Voor ik het wist voelde ik zijn tanden speels in mijn nek en zijn hand onder mijn jurkje. Ik giechelde even in zijn oor en liet hem maar doen. Toen mijn hand onopvallend naar zijn broek gleed, werd ik al een lichte zwelling gewaar.
"Kom, mijn auto," fluisterde hij hees in mijn oor.
Met een grijns duwde ik hem enkele centimeters van me af.
"Ik ben geen slet," lachte ik geamuseerd. "Ik werk niet onder de tweehonderd,"
Even leek de jongen uit het lood geslagen, maar zijn hersenen bevonden zich duidelijk ergens ter hoogte van mijn hand dan in zijn portefeuille, want hij greep mijn hand beet en trok me door de mensen heen richting de uitgang. Even later liep ik achter hem aan de parking over naar een gloednieuwe Audi. Damn, dat had ik moeten zien. Misschien had ik hem meer kunnen aftroggelen. Eens de autodeur achter ons dichtgevallen was, stortte hij zich op me als een hongerig beest. Zijn handen waren overal tegelijk zo leek het wel. Ik strekte me uit over de achterbank, tilde mijn billen op en ontdeed me van mijn zwarte kanten string. Opgewonden knoopte de jongen zijn broek los en kwam weer over me heen hangen. Met enkele kreunen en giechels deed ik hem geloven dat ik er even hard van genoot als hij. Lang duurde het niet, twintig minuten later stapte ik alweer de frisse lucht in. Genietend van de frisse bries die er stond stak ik mijn neus in de lucht en schudde mijn haren goed. Mijn klant drukte me drie briefjes in de hand en verdween weer de nachtclub in. Lipbijtend telde ik mijn geld. Tweehonderd en vijftig fooi. Met een tevreden glimlach stopte ik het geld in het speciale vakje in mijn beha. Dit was al de derde vanavond. Dat maakte tot nu toe zeshonderdvijftig in totaal. En het was nog maar één uur. Vrolijk trippelde ik terug de club in op mijn killerheels. Nog geen tien minuten later had ik volgende prooi gevangen. Ze vielen met bosjes de laatste tijd. Maar Maxim had voorspeld dat ik het goed zou doen in deze bussiness. Blonde haren, grote blauwe ogen en voorzien van alle nodige accessoires. Perfecter kon niet. Zijn woorden. Misschien kon ik binnenkort eindelijk Felix afbetalen. Maxim en Felix waren broers. Het waren trouwens niet hun echte namen, maar één van hun vele schuilnamen waaronder ze leefden in het nachtleven van London. Maxim was mijn pooier en begeleider in het werk dat ik deed als ik 's avonds mijn korte jurkjes en killerheels aantrok. Ik deed dit voor Felix, mijn dealer waarbij ik voor duizenden ponden in de schulden stond. Coke, xtc en weed was niet goedkoop als je eraan verslaafd was. En verslaafd was ik. Zonder mijn stuff kwam geen dag door. Net zoals de alcohol die rijkelijk vloeide als ik klanten oppikte. Ik zal niet zeggen dat ik het niet leuk vond om me te amuseren in de vele nachtclubs en af en toe een knappe gast mee te nemen naar zijn auto, de wc's of welke andere plek waar ik ongestoord kon 'werken'. Maar die avond zou me fataal worden. Net toen ik met mijn vierde klant van de avond een plekje gevonden had, viel de politie binnen, op zoek naar drugs. Maar een hoertje lieten ze niet links liggen. En natuurlijk was die oen van een arbeiderszoon zo idioot om de agent de waarheid te vertellen. Met als gevolg dat ik met handboeien om mijn polsen afgevoer werd naar het bureau. Mijn ouders werden gebeld. De politie vertelde hen alles. Van mijn baantje, de coke in mijn beha en de xtc en alcohol in mijn bloed. Kutagenten. Mijn ouders waren laaiend, dat kan ik je wel vertellen. Mijn moeder kookte bijna over, het schuim stond net niet aan haar lippen. In de auto viel de beslissing. Ik zou morgen voor de twee zomermaanden naar mijn zus Katherine in het achterlijke boerengat dat Holmes Chapel genoemd werd vertrekken. Ik had er maar één woord voor. Kut.

Reacties (4)

  • Harmonia

    Wauw, someone told me your writing is awesome and she's damn right! ;o <3

    1 decennium geleden
  • Phantomhive

    Je schrijft echt heel goed. En inderdaad, kut. Ik ga snel verder lezen. ;3

    1 decennium geleden
  • Westwood

    Ik zou ook niet naar Holmes Chapel vertrekken, de mensen daar staan me niet zo aan xd! Maar serieus, waar heb jij zo leren schrijven? Daar moet ik ook wel eens naartoe gaan, want je schrijft echt zo geweldig ahguiezbhgiurehbgrg <3 !

    1 decennium geleden
  • Smoke

    Ja-ja, zo kut. Ik zou dat ook echt niet willen -zucht steun zucht steun- ja echt heeeeeel vervelend

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen