Foto bij Hoofdstuk 33

woehhh hier een deel van een hoofdstuk, sorry had er niet meer tijd voor en morgen langer naar school dan normaal..

edit: vanaf de --- is het nieuwe stukje! :3 veel leesplezier!:D

Grinnikend word ik bedolven onder een stapel met kleren. "Zo daar moet je wel wat tussen vinden," zegt hij met een lach en ik worstel me uit de kleren. "Jeetje! Je hebt nog meer kleren dan mij!" zeg ik lachend en denk gelijk aan Fred, die ook zo veel kleren heeft. Matt was nu ondertussen net zo'n goede vriend als Fred geworden en dat vond ik erg fijn. Maar ik twijfelde weer door die stomme ruzie met Bella, zouden ze echt alleen vrienden met me zijn omdat ze me zielig vinden? "Dan heb je er gewoon te weinig, want dit valt reuze mee," zegt hij lachend en pakt een T-shirt en houdt die voor me. "Deze zal wel staan," zeg ik niet zo enthousiast en hij kijkt me verbaasd aan. "Scheelt er wat?" vraagt hij bezorgt en ik schud mjin hoofd. "Zeker weten?" vraagt hij. "Nou, nee, tja, toch wel.. ik had een vraag," zeg ik en hij knikt. "Je mag me alles vragen," zegt hij vrolijk, maar bedenkt zich dan opeens snel. "Tot op zekere hoogte dan," zegt hij er snel achteraan en ik weet niet echt waarom, maar negeer het maar. "Goed, ik had ruzie met Bella," begin ik en hij valt me gelijk in de rede. "Ruzie met Bella? Wannneer?" vraagt hij. "Daarstraks, dat is ook waarom ik hier ben, ze heeft me hier zeg maar achtergelaten, maar daar gaat het nu niet om, ze zei dat jullie alleen met me omgingen omdat jullie me zielig vinden, is dat zo? vraag ik stuntelig en hij kijkt me verbaasd aan.


"Wat?! Kittie! Wat een belachelijk idee! Ik vind je het meest aardige, lieve en mooie meisje dat ik ooit heb gekend! En daar zijn de jongens het zeker mee eens, ik zou eerder denken dat je ons zielig vind dan andersom," zegt hij verlegen en ik grinnik. "Jullie zielig? Hoezo?! Jullie zijn altijd zo vrolijk en aardig," zeg ik. "Ja en vriendinloos... we dachten dat je daarom uit medelijden met ons omging, zodat we toch nog een soort van vriendin hebben," zegt hij en ik begin te lachen. "Maar Kittie, je moet echt niet meer geloven wat Bella allemaal zegt, je bent reuze leuk en kom op, dat weet je zelf toch ook wel?" zegt hij serieus en knijpt in mijn wang zoals irritante oudere dat ook bij kleine kindjes doen. "Ja vast," zeg ik lachend en duw zijn hand weg van mijn wang. "Moeten we de jongens anders opbellen als je me niet gelooft? Ik beloof het je, ze zullen allemaal hetzelfde zeggen," zegt hij grinnikend en staat op om zijn mobiel te pakken. "Nee joh! Dat is pas zielig! Vragen om complimentjes, nee laat maar zitten, ik geloof je," zeg ik en hij kijkt me aan. "Echt waar?" vraagt hij en ik knik. "Goed, als je het Bella maar niet uit je hoofd laat praten, want dan praat ik het er wel weer in, je bent mooi, lief en knap," zegt hij met een lieve uitdrukking op zijn gezicht en door al die lieve complimentjes voel ik me gelijk weer een stuk vrolijker, maar tegelijkertijd word ik er ook wel een beetje verlegen van. "Ok, ik snap het!" zeg ik. "Nee nog niet! Moooooi, liefff!" begint hij te zingen en ik moet heel hard lachen en hij ook. "Zing dan mee!" zegt hij en geeft me een por. "Ja nee! Ik kan echt niet zingen hoor!" protesteer ik lachend. "Owh en ik wel soms?" vraagt hij en ik knik grinnikend. "Ach, bedankt voor het compliment," zegt hij en zingt daarna expres nog even een paar valse noten. "Prachtig," zeg ik en ik begin voor hem te klappen en hij neemt zijn applaus in ontvangst met een buiging. "Ooit sta ik naast Beyonce en dan zal zij voor mij klappen," zegt hij dromerig en staart naar de grote poster van haar en ik grinnik. "Moet je toch eerst langs Jay-Z komen," zeg ik. "Pff, eitje, ik bedoel rappen, dat kan iedereen toch? Gewoon een gedicht snel opzeggen," zegt hij lachend. "Matt, Kittie, komen jullie naar beneden?" horen we zijn moeder opeens schreeuwen en we kijken op. "Het toetje zal wel klaar zijn, oja, kleed jij je maar even om," zegt hij en kijkt me met zijn vrolijke ogen aan, de tranen van daarstraks waren al helemaal verdwenen. "Oh, dat is goed," zeg ik en hij blijft staan. "Uhm wat privacy misschien?" vraag ik en er verschijnt een grote glimlach op zijn gezicht. "Oja, maar natuurlijk mevrouw," zegt hij en doet de deur achter zich dicht. Net als ik mijn ene arm in Matt's grote trui heb, vliegt de deur gelijk open en kijk ik geschrokken om. "Sorry! Ik was nog vergeten te vragen of Bella echt was doorgereden? Ik kan het maar niet geloven dat ze zoiets echt zou flikken. Ik bedoel, dat je boos op elkaar bent begrijp ik nog wel, maar om jou dan daar te laten staan, dat is toch hartstikke gevaarlijk!" zegt hij en kijkt me met vragende ogen aan. Ik sta er wat onhandig bij, zo met mijn ene arm uit mijn trui en de andere er nog in, maar ik knik. "Ja, het was nogal een heftige ruzie.. ik heb eigenlijk ook niet zo'n zin om vanavond naar huis te gaan.. ik weet ook niet eens hoe ik thuis moet komen," zeg ik met een rood hoofd en hij knikt begrijpend. "Geen probleem! Je blijft gewoon hier, ik zeg het wel even tegen mijn moeder," zegt hij vastbesloten en loopt weg. "Nee, Matt dat hoeft toch niet, ik heb hier al gegeten!" zeg ik en loop hem snel achterna. Ik wilde hem en zijn ouders geen last meer zijn, ze waren al zo aardig geweest om me hier te laten eten. Matt loopt sneller dan mij naar beneden en ik volg hem snel. "Mam, Kittie slaapt bij mij vannacht, is wel goed, hè?" zegt hij met een lach en knipoogt naar mij. Ik sta er een beetje beduusd bij. Bij hem? Bedoelde hij bij hem in bed of zou hij een logeerkamer bedoelen? "Owh is goed schatje, ik pak zo de extra kussens wel even," zegt zijn moeder vanuit de keuken. Zijn moeder reageerde normaal, maar misschien had ze hem niet goed gehoord? "Uhm, Matt," vraag ik dan maar. "Ja?" zegt hij onschuldig. "Waar ga ik bij jou slapen?" vraag ik voorzichtig en hij kijkt me verbaasd aan. "Op het luchtbed natuurlijk? Dat heb ik ook al zo vaak met Quil, Embry en Jake gedaan.. of wacht.. owh, bij mij vannacht.. jij bedoelde bij mij in bed?" zegt hij nu met een speelse lach en ik kleur rood. "Nee! Zo bedoelde ik het niet, maar, maar het klonk gewoon zo.. zo. tja ik weet het niet," zeg ik en ik schuifel met mijn voet over de grond. "Ik weet niet of het nog zo gezellig zal gaan worden, dat ligt natuurlijk volkomen aan hoe ver jij het laat komen," zegt hij flirterig en zijn vader geeft hem een tik op zijn hoofd. Waardoor de playerige Matt gelijk weer verdwenen is. "Je weet dat we dat hier niet toestaan Matt," zegt zijn vader streng en hij rolt met zijn ogen. "Het was maar een grapje pap, maar Kittie moet nog een broek hebben," zegt hij en pakt mijn hand om me weer naar boven te sturen, terwijl hij stiekem iets in mijn oor fluistert: "Maar als je het koud krijgt, mag je er altijd wel even bijkruipen." "Haha, grapjas," zeg ik en we moeten lachen. Ik ga snel naar boven om nog een broek te pakken en daarna te smullen van het toetje van zijn moeder, benieuwd wat voor lekkers ze nu weer had gemaakt. Het avondeten was al heerlijk geweest!

Reacties (5)

  • TokioGirls

    Oehh:)

    Verderr:)

    8 jaar geleden
  • Joshifer

    whahaha die Matt:PNeeee, Kitty wilt liever bij Jake in bed kruipen mwhehe. Maar Matt is wel lief [: Oke, dat heb ik al zo vaak gezegd xd Maar het is gewoon zo, dus ik blijf het zeggen haha!

    8 jaar geleden
  • IrishNialler

    nou huphop ik moet de bus halenxD

    8 jaar geleden
  • LifeIsADream

    Maak het hoofdstuk dan maar snel af als het kan <3

    8 jaar geleden
  • oomsjes16

    Snel verder!!!

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen