Foto bij Hoofdstuk 38

Zo! Hier weer een hoofdstukje! Ik moet vanavond eten met mijn klas, dus helaas kan ik niet meer posten..
Daarom is deze wat langer! Heel veel leesplezier!

Na het bezoekje bij de rector, kreeg ik een prikker in mijn hand gedouwd en een plastic vuilniszak. Ik had het hele verhaal uitgelegd en de rector begreep het. Hij zou niet mijn ouders bellen, omdat het pas de eerste keer was dat ik me niet had gedragen. Wel kreeg ik een soort van straf, omdat hij wel vond dat ik niet aan haar haar had mogen trekken. "Langs de bosjes en het plein, daarna de spullen terugbrengen," zegt de conciërge en loopt weg. Ik zucht en begin aan mijn irritante klusje. Nouja, het was beter dan drie uur nablijven, wat ook had gekund. Ik begin te prikken en niks blijft er aan het stokje zitten, dus besluit ik alles maar met mijn handen op te pakken. "Zwerver!" roept er een jongen lachend, die bij andere mensen in een groepje staan. Ik verdacht ze ervan dat ze nu aan het spijbelen waren. Ik trek niks van hun geschreeuw aan en loop verder. "Hier ligt nog wat meisje! Hey meisje! Meisje! Meisje!" zegt een jongen lacherig en ik zucht. "Nee het is geen meisje, dat zie je toch aan de kleren? Hey jongen! Jonguhhh!" schreeuwt dan een ander en hij stoot lachend zijn vriend aan. Ik doe alsof ik niks hoor en prik verder. Ik kijk naar het lokaal waar ik zojuist les had gehad. Matt zat naar me te kijken en ik zwaaide even. Hij zwaaide vrolijk terug en keek me vragend aan, waarom ik juist deze straf had gehad. Ik haal mijn schouders op als een soort antwoord op zijn vragende gezicht en hij knikt. Voor hem zie ik Barbie lachend naar mij wijzen en ik besluit niet meer zo in het zicht te gaan staan en achter de school te gaan prikken. Ik gunde haar dit lolletje echt niet. "Jonguhh! Ben je doof ofzo?" roepen de jongens van het groepje nog en ik kijk geïrriteerd om. Ik pak de stok op en loop ermee naar ze toe en begin heel agressief de propjes op te prikken. "Wow, hier is iemand chaggo," zegt een jongen lachend. "Ja en ik zou maar oppassen, want misschien prik ik ook nog je voet mee, je weet maar nooit," zeg ik met een gemene lach en gelijk is hun gejoel opgehouden en kijken ze me bang aan. Tevreden loop ik van ze weg en grinnik als ik achter de school sta. "Hallo," zegt opeens een heldere en melodieuze stem en ik draai me om. Ik knipper even met mijn ogen, want de jongen die me zojuist begroette, zag er onbeschrijflijk uit. Ik blijf hem een paar seconde aanstaren, voordat ik pas weer terug kan antwoorden. Ik had nog nooit iemand zoals hem gezien in mijn leven. "H-hoi," zeg ik en hij glimlacht breed. "Jij bent vast en zeker Kittie?" vraagt hij en ik knik langzaampjes. "Bella heeft al veel over je verteld, ik ben Edward," zegt hij met een aardige lach en steekt zijn hand uit. Mijn handen waren helemaal vies geworden door al die troep op te rapen en ik durfde zijn mooie, witte en perfecte handen niet bloot te stellen aan dit vuil. "Ik heb vieze handen," zeg ik in een soort droomstand en schrik als ik besef wat ik zojuist tegen hem had gezegd. Hoeveel dommer kon ik nog overkomen? Ik had het hier dus flink verpest. "Oh, haha, dat geeft niet, waarom doe je dit eigenlijk?" vraagt hij. Ik kijk hem even aan, hij vond me blijkbaar toch niet dom. "Eruit gestuurd, maar niet aan Bella doorvertellen, dan gaat ze dat ook aan Charlie vertellen en daar heb ik nu geen zin in," zeg ik en hij glimlacht, waardoor ik opeens zijn puntige hoektanden zie.. Van schrik zet ik een stapje achteruit, hij was een vampier, hoe kon ik dat nou vergeten?! Eigenlijk was het logisch dat ik het vergat, ik bedoel, hij zag er niet slecht uit en ik begreep nu heel goed waarom Bella er zo kapot van was dat hij weg was gegaan. Maar toch bleef ik nu op een afstand en keek heel voorzichtig naar elke beweging die hij maakte. "Geeft niet, het is ons geheimpje nu," zegt hij met een speelse lach, waardoor het gevoel van gevaar wegzakt naar een niveau nul. Kon het zo zijn dat er ook goede vampiers waren? Anders dan Victoria? Edward leek me echt anders en hij kwam ook zo aardig over. "Ik ben blij dat je er betn geweest voor Bella toen ik weg was. Ik wil je daar echt voor bedanken, misschien zegt ze het zelf wel niet, maar ze heeft echt heel veel aan je gehad," zegt hij en ik knik argwanend. "Ja en daarom hebben we nu ook ruzie," zeg ik koeltjes en hij glimlacht weer, waardoor zijn puntige tanden weer te zien zijn. Het gaf me toch telkens een naar gevoel in mijn maag, alsof ik hier weg moest, alsof iets in mij zei:"Gevaar.". "Ruzies kunnen niet eeuwig doorgaan, jullie zullen het vast snel bijleggen en anders help ik je nog wel een beetje," zegt hij vriendelijk en ik knik. "Waarom zit jij eigenlijk niet in de les? Spijbel je soms?" vraag ik met een lach en hij schudt lachend zijn hoofd. "Nee, ik spijbel met de toestemming van mijn vader, ik vind het vak zo makkelijk, dus als ik daarbuiten meer kan leren, vind mij pa het ok," zegt hij en ik grinnik. "Dat is mooi geregeld dan," zeg ik en hij knikt. "Zal ik even helpen met de propjes?" vraagt hij en ik knik dankbaar. "Goed, doe jij die hoek, dan doe ik deze," zegt hij en ik loop naar de hoek toe die hij zojuist aanwees. Als ik me omdraai, om te vragen of hij de zak even wilde aangeven, staat hij al voor me. Wow... dat was snel, maar dat had ik ook al bij Victoria gemerkt. "Deze kant is klaar, nu alleen dat hoekje van jou nog," zegt hij met een vriendelijke lach. "Wat? Wacht.. hoe.. hoe deed je dat zo snel?" vraag ik en hij kijkt me niet begrijpend aan. "Ik dacht dat je er vanaf wist?" vraagt hij en ik knik. "Maar je weet dus nog niet alles?" vraagt hij en ik knik weer. "Wat weet je dan wel?" vraagt hij. "Dat ik je met knoflook kan verslaan," zeg ik sluw en hij begint heel hard te lachen, even denk ik dat hij niet meer bijkomt, maar dan toch draait hij zijn gezicht weer naar mij. "Ok, ik zal je een keer de echte verhalen vertellen, want jij gelooft in sprookjes Kittie," zegt hij, maar toch zo, dat het niet kwetsend is. "Goed, afgesproken," zeg ik vrolijk en hij knikt. "Afgesproken, trouwens, ik heb jouw hoekje nu ook al gedaan, je kan je spullen weer terugbrengen en dan ben je klaar, kan je weer naar Matt toe, want de les is over 2 minuten afgelopen," zegt hij. "Ok, bedankt!" zeg ik en loop naar de conciërge toe. "Niks te danken!" zegt hij en loopt een andere kant uit.
Nadat ik de spullen heb ingeleverd, kom ik Matt gelijk tegen op de gang. "Jij bent snel klaar met jouw corvee! Ik doe daar normaal een heel uur over," zegt hij en loopt mee aan mijn zij naar buiten, we waren nu namelijk uit. "Ik had zo mijn hulptroepen," zeg ik vrolijk en hij kijkt me vragend aan. "Wie?" zegt hij nieuwsgierig en ik grinnik. "Edward hielp mij," zeg ik en hij kijkt me raar aan. "Owh," zegt hij kortaf en loopt dan verder. "Wat niet goed?" vraag ik dan aan hem. "Nee, wel goed, alleen mag ik hem niet zo," zegt hij nog steeds kortaf en ik besluit er maar verder niet op in te gaan. "Kittie! Matt!" hoor ik Jake opeens schreeuwen en zodra ik me omdraai, zie ik hem voor onze school staan. "Dude, wat doe jij hier?" vraagt Matt lachend en geeft Jake de high five. "Embry is weg," zegt hij met een serieus gezicht.

Reacties (5)

  • TokioGirls

    Edward cullen:)

    8 jaar geleden
  • Joshifer

    Dat was lief van Edward, om Kittie te helpen [:

    8 jaar geleden
  • XxDarknessxX

    GEWELDIG <3
    vlug verder !!:D
    Xx

    8 jaar geleden
  • oomsjes16

    Snel verder!!!

    8 jaar geleden
  • Padme

    Echt cool dat Edward zomaar helpt.eerlijk gezecht niet verwacht door die ruzie met Bella. Snel verder

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen