Foto bij #13

srry dat ik zo lang niet heb geactiveerd en sorryn dat ie zo slecht is(huil)

Rose pov

Justin liep weg en het leel wel alsof mensen aan het praten waren, maar dat kon niet toch, alleen ik en justin waren hier. Ik benutte de tijd om mezelf voor te bereiden, ik en Justin konden prima vrienden worden niet meer zeker niet meer ik moest wat ruimte zien te creeeren. Justin kwam terug en deed me blindoek af er stond een hele picknick klaar, ik vergat alles en vloog 'em om z'n nek "heb je dit allemaal voor mij gedaan?" Fluisterde ik in z'n oor. "Ja, vind je het mooi" ik knikte verbluft niet wetend te verwoorden hoe lief ik het vond. "Kom" zei hij en trok me mee. We hadden een hele leuke middag en ik hield hem nog best goed op afstand wat wel moeizaam ging, al het eten was op. "Eh Rose." "Hmmm ja" ik draaide me om want ik was bezig met inpakken. " Ik wou gewoon zeggen, dat ik het heel leuk vond en dat ik hoop dat jij er ook van genoten heb" aahhw wat is het toch ook zo'n schatje, ik schrok van mijn gedachten. "Is er wat" vroeg Justin. "Nee hoor, ik dacht gewoon aan iets" zei ik terwijl ik naar hem toeliep en m'n armen om zijn nek sloeg en hem in een knuffel trok " ik vond het heel lief en leuk dat je dit voor mij gedaan heb" fluisterde ik in zijn oor" wow dejavu dacht ik. Hij duwde me iets naar achter en legde zijnhanden op mijn heupen " ik vind het fijn fat je het zo leuk vond" ze hij met een grijns terwijl hij steeds dichterbij kwam, met een geschrokken gezIcht keek ik naar zijn lippen en naar zijn ogen " justin, niet doen" fluisterde ik met een brok i n me keel waardoor het als een piep uitkwam, net voordat zijn lippen mijn lippen raakte draaide ik me hoofd weg waardoor zijn lippen mij wang raakte. Ik liep naar achter. Ik werd bang hij kreeg een boze blik op zijn gezicht dat verdween toen hij zag dat ik het merkte, dat me eigenlijk alleen maar meer bang maakte maar ook licht kalmeerde. " Kom ik breng je wel naar huis" de rit was ongemakkelijk en stil beide zeiden we geen woord ik keek 1 keer naar link waar ik zijn wanhopige blik opving toen hij naar zijn mobiel keek ik drtaaide me gezicht snel weg bang dat hij het gezien had hij zette me thuis af zonder nog wat te zeggen, had ik hem boos gemaakt of verdrietig dat was wel het laatste wat ik wou, er was ook een stem die zei dat hij me gewoon niet moest proberen te zoenen ik ging naar binnen in een leeg huis alweer geen idee waar me moeder uithing...

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen