Foto bij Hoofdstuk 6.1 Boeken

‘Ilse, ga je nog mee naar het kampvuur of blijf je hier in je boek zitten?’ Quil kijkt me afwachtend aan.
‘Momentje, even me boek opruimen. Dan ga ik met je mee.’ Ik sta op van de bank, klap mijn boekjes dicht en plaats ze netjes terug in de boekenkast.
Snel trek ik mijn schoenen aan en volg Quil naar de kliffen.
‘Wat doen jullie eigenlijk bij zo een kampvuur dat ook de oudere komen?’ vraag ik nieuwsgierig. ‘De stamoudsten vertellen legendes die met onze stam te maken hebben. En we eten wat.’
Ik knik begrijpend en keek verlangend naar het warme vuur waar we op af liepen.
We komen aan bij het kampvuur en ik laat mijn ogen even over de kring gaan. Mijn ogen blijven hangen om de blik van Embry die met zijn ogen over mijn lichaam gaan en me vervolgens glimlachend aan kijkt. Ik begin te blozen en ga snel naast Leah zitten.
'Zoals er in de legende staat geschreven stammen wij af van de wolven.' Begint Sue Clearwater als Sam iedereen tot stilte heeft weten te krijgen, met de nodige moeite.
'De Wolven hebben al sinds de lange tijd dat ze leven een aardvijand die in onze legendes van generatie op generatie wordt verteld.'
'Bloedzuigers.' Hoor ik een van de jongens duidelijk door de kring heen gooien. Wat een woedende blik van Sam oplevert.
'Maar er is buiten ons natuurlijke vijand nog een andere vijand die jaren geleden op onze soort zat te azen.'
Nadat Sue met een onheilspellende stem deze zin uitspreekt is het meteen stil. De jongens hebben dit dus ook nog nooit gehoord.
Misschien is dit de reden dat de stamoudsten mij hebben uitgenodigd voor deze gesloten meeting.
Maar voor zover ik weet, weten hun allemaal niet dat ik weet dat deze legendes geen legendes zijn maar de harde waarheid van deze vreemde aarde waar we allemaal op leven.
'Het waren de magiërs van een ander continent die hier heen gevlucht waren van wegen een oorlog die er bij hun heerste. Op hun weg kruiste ze La Push en kwamen achter de legende die hier heerst. De magiërs waren zo onder de indruk dat ze er meer van wilde weten, ze wilde weten hoe het kan dat ze konden veranderen. Omdat de shape-shifters niks wilde vertellen van hun legende kwamen de magiërs in opstand en wilde een van de shape-shifters mee nemen voor onderzoek.'
Sue stopt even met praten, neemt een slokje van haar flesje water en kijkt afwachtende de kring rond voor ze verder gaat.
'Omdat de magiërs wiste dat het niet zonder slag of stoot zou zijn hebben ze er nog wat kennissen bij gehaald.
Toen de magiërs zich opstelden om het gevecht aan te gaan printen een van de wolven zich in met een van de magiërs,
Omdat ze weigerde mee te vechten voor haar vrienden en familie om de roedel te verslaan, werd ze koelbloedig om het leven gebracht voor de ogen van haar inprent.'
Ik voel hoe er een schokgolf van afgunst door de groep heen gaat. Snel kijk ik even de groep rond en zie hoe de jongens die zijn ingeprent angstvallig hun inprent dichter tegen zich aantrekken.
'Na de gruwelijke moord op de inprent van de wolf vertrokken de overige magiërs zonder de roedel ook nog maar één blik waardig te gunnen.
De ingeprente wolf was verblind door de woede en het verdriet van zijn inprent. Het enigste waar hij aan kon denken was wraak nemen op de magiër die zijn inprent vermoorden.
Voordat de andere leden van de roedel doorhadden wat er gaande was, was de wolf er al achter aan gegaan. Helaas was de wolf niet sterkt genoeg en werd gevangen genomen.
Maanden bleven de roedelleden naar hun mede lid zoeken maar er werd niks meer van hem vernomen. Tot er plots enkele jaren later een persoon uit het bos kwam lopen die verdachter veel leek op de verdwenen shape-shifters. Hij kon zich niks meer herinneren van alles dat er daar gebeurt was. Wel wist hij dat hij niet meer kon veranderen, hoe boos hij ook werd. De magiërs hadden zijn krachten van hem afgenomen.
Hij was gewoon weer een sterveling. Die nooit meer deel van de roedel kon zijn.’
Sue haar stemgeluid werd een fluistering van de wind.
‘Maar wat is er dan gebeurt met zijn krachten?’ Vraagt Embry nieuwsgierig.
‘Wat er met de krachten is gebeurt is onduidelijk. Mensen denken dat de magiërs ook kunnen veranderen.’ ‘Maar waarom moeten we deze nieuwe legende weten?’ Komt brommend uit de mond van Paul die er blijkbaar niet zo veel aan vond.
‘Dat komt doordat er naar onderzoek krachten hier in het bos zijn ontdekt.’ Gaat de vader van Jacob verder. ‘Men denkt dat ze de krachten van de natuur naar hun hand kunnen zetten en dat ze de shape-shifters willen uitschakelen. Daar zijn we dus onderzoeken naar aan het doen.’
‘Kunnen we niet gewoon het bos in rennen en ze vermoorden.’ Verbaasd kijk ik naar Quil die meteen een tik van Jacob krijgt. Quil wrijft over zijn achterhoofd en kijkt droog uit zijn ogen. ‘Grapje?’ Aan de andere kant zie ik hoe Sam zijn hoofdschut. ‘Een andere keer komen we hier op terug. Nu gaan we eten.’ Sam haalt de druk uit de lucht door de vleesplaten uit de koeltassen te halen.

Afwezig staar ik naar het vlees op mijn bord. Waarom vertellen ze me niet gewoon wat ze zijn. Ik ben toch de inprent van Embry of vertrouwen ze me niet? Meerdere vragen lopen op in mijn hoofd.
Staat er niet in de legende dat de inprent van een van de roedelleden recht heeft op de waarheid. Dat elk verhaal dat wordt verteld waar zijn, dat ze niet veilig zijn alleen is het bos en dat er meer gevaren op de loer liggen dan een dief of een verkrachter?
Er bestaan dus echt magiërs, zoals mijn oma al zei, toen ze nog leefde. Misschien moet ik mijn trots maar aan de kant schuiven. En het kleine meisje worden dat ik vroeger was dat veel te nieuwsgierig was en alles wilde weten.
Ik knik in mezelf. Dat ga ik doen. Ik ga morgen naar de bibliotheek van La Push daar staan genoeg boeken over de legendes. Misschien wordt ik er wel wijzer uit.

Vampiremouse©

Reacties (8)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen