Foto bij #10.2 ~ The Vanishing Cabinet

Rosalie;

Pansy was zo wanhopig. Een hoop gesmoes ontstond toen ze bij ons vandaan was gelopen. ‘Draco had me in het begin van het schooljaar nog gezegd dat hij gek werd van haar.’ Grijnsde Crabbe met zijn mond vol eten. ‘En toen hij onze allerliefste Rosalie leerde kennen, moest hij al helemaal niets meer van haar hebben.’ Vulde Theodore hem aan. Lachend rolde ik met mijn ogen. ‘We zijn alleen vrienden, maar het is wel geweldig om Pansy zo te treiteren.’ Gaf ik toe. ‘Om eerlijk te zijn, zie ik jullie nog wel samen.’ Knikte Millicent bedenkelijk. ‘Draco is haar type toch niet!’ Blaise schudde afkeurend zijn hoofd. ‘En jij weet ook helemaal wat mijn type is, hé?’ Ik gaf hem een elleboogstoot. ‘Inderdaad, je gaat met je type naar het kerstfeest van Slughorn.’ Er verscheen een brede grijns op zijn gezicht. ‘Ja hoor, Zabini, blijf maar dromen.’ Even ging ik met mijn hand door zijn haar. ‘We gaan daar samen naartoe omdat ik zo lief was om je te vergeven nadat je me Love Potion wilde toedienen.’ Hielp ik hem eraan herinneren. Een deel Slytherins begonnen te lachen. ‘Wilde je haar Love Potion geven?’ Het gelach werd luider. Beschaamd staarde Blaise in zijn bord.
‘Dracootje..’ Met een glimlach kwam ik de ziekzaal binnengewandeld. Meteen begon ik te grinniken toen ik merkte dat er nog wat mensen in de ruimte waren. ‘Noem me nooit meer zo..’ Waarschuwde hij me. ‘Het was maar een grapje.’ Antwoordde ik bits. ‘Maar ik heb iets waar jij heel blij mee gaat zijn.’ Verzekerde ik hem. Voorzichtig ging hij recht in het witte bed zitten. Nu we niet alleen waren, moest de boodschap maar via occlumency gebeuren. Onmiddellijk liet ik hem mijn herinneringen van de Vanishing Cabinet zien. ‘Dat meen je niet?’ Ondanks de glimlach op zijn gezicht, klonk hij tamelijk verbaasd. Ik knikte en draaide mijn hoofd even toen de bende Hufflepuffs de ziekenzaal uitliepen. Hierna kruiste mijn blik de grijze ogen van Draco weer, ze twinkelden lichtjes. ‘Zeg iets, ik haat stiltes..’ Mompelde hij waarna hij zich weer in de kussens liet vallen. ‘Hoe was het met Pansy?’ Een geërgerde kreun verliet zijn lippen terwijl ik me op het bed naast dat van Draco liet vallen. ‘Dat mens weet van geen ophouden!’ Jammerde hij nu. ‘Ze zei dat jij een slechte invloed op me had.’ ‘Dat is toch ook zo?’ Reageerde ik lachend. ‘Juffrouw MacNair, zorgt u er even voor dat meneer Malfoy zijn medicijn inneemt? Dankjewel, je bent een schat!’ Verbaasd keek ik madam Pleister haar mantel na die terug de hoek om vloog. ‘Eumh, oké..’ Ik stond op van het bed en nam het flesje dat op het nachtkastje stond. ‘Lepel..’ Fluisterde ik toen ik er geen vond. Uit mijn broekzak haalde ik mijn toverstok tevoorschijn en stak deze de lucht in. ‘Accio lepel!’ Meteen vloog er een kast open en schoten tientallen lepels op mij af. ‘Imobilus!’ Schreeuwde ik nu door de zaal. Voor mijn neus bleven deze in de lucht hangen. Opgelucht haalde ik adem en nam er eentje vast. Nadat ik de fles geopend had, zette ik me neer op Draco zijn bed. ‘Mond open.’ ‘Dat spul is smerig..’ Mompelde hij, waarna hij toch zijn mond open deed. Draco trok een vies gezicht maar slikte het geneesmiddel toch door. ‘Brave jongen.’ Ik tikte even op zijn blonde haren en zette het flesje weer neer op het kastje.


I hope you like this! Nog eens bedankt voor alle lieve reacties! Opnieuw voor deze? & dat groene knopje word graag gepord! Heeft die me zelf verteld! ;o(flower)

Reacties (10)

  • quirinaaaxx

    haha brave jongen!xD
    snel verder!

    1 decennium geleden
  • Ilovemyself

    :D,geniaal al die lepels, gelukkig waren het maar 10
    (K)
    snel verder

    1 decennium geleden
  • Smesty

    XD
    Snel verder!!
    Xx

    1 decennium geleden
  • Ingeling

    geniaal!!! snel verder!!!

    1 decennium geleden
  • Zomerr

    Ik heb um gepoort:D

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen