Foto bij Hoofdstuk 23

Sorry dat het alweer zolang duurde! maar ik zal vandaag nog extra stukje bij posten:D

We bleven lang zitten, maar op de een of andere manier kregen ze de deur niet open, of wouden ze hem niet open krijgen. Uiteindelijk was Embry het wachten zat en beval me bijna om te gaan slapen omdat ik anders morgen slaap tekort zou hebben. Smekend heb ik hem gevraagd niet weg te gaan en hij heeft toen lachend zijn hoofd geschut en zijn we samen op mijn bed gaan liggen. Mijn hoofd op zijn borst zijn arm om mijn middel. Zo viel ik in slaap.
Zachte warme vingers teder strelend over mijn rug maakten mij wakker uit mijn slaap s’ochtends. Ik kreunde even en draaide mijn hoofd de andere kant op. ‘Rise and Shine baby’ fluisterde een hese stem zacht in mijn oor. Ik opende mijn ogen met moeite en zag dat ik dat ik op Embry’s borst lag. Of eigenlijk lag ik helemaal over hem heen. Ik tilde langzaam mijn hoofd op en keek in zijn vrolijke ogen. ‘Je bent bij me gebleven’ zei ik schor en omhelsde hem even. ‘Natuurlijk’ zei hij lief en deed een pluk haar achter mijn oor. ‘Bedankt’ zei ik zacht en rolde van hem af zodat ik naast hem lag in plaats van op hem zijn warme lichaam was heerlijk ik lag daar veel liever op dan op mijn koude matras met mijn persoonlijke kacheltje, ja Embry vind ik mijn persoonlijke kacheltje, ernaast. ‘We moeten zo naar school’ grinnikte Embry en ik knikte vaag van ja en sloot mijn ogen weer. ‘Amber’ zeurde Embry door. ‘Hmm?’ ‘schooool, kom op.’ ‘nog 5 minuten alsjeblieft’ kreunde ik. ‘Nee’ zei hij lachend en ging recht zitten en trok mij ook recht ‘kom op luilak. School’ ‘Nouhouuuuu’ kreunde ik en leunde met mijn volle gewicht in Embry’s armen die mij recht hielden. ‘Ga is op je eigen benen staan joh’ ik ging met wat moeite op mijn eigen benen staan en sjokte naar mijn kast toe griste een spijkerbroek en een grijs shirt uit de kast en slofte naar Embry die nog met zijn kleren van gisteravond aan stond. Alleen zijn haar zat in de war en ik glimlachte dof naar hem. ‘Kom op Ammie’ zei hij lachend en ging met zijn hand door zijn ongekamde verwarde haren. Ik knikte draaide me om slofte naar de deur deed die van het slot en slofte naar de badkamer om die op zijn beurt weer op slot te draaien. Ik kleedde me snel om borstelde mijn haren en poetste mijn tanden tot slot gooide ik een beetje water in mijn gezicht om de laatste slaap te verdrijven en liep ik vrolijk terug naar mijn slaapkamer. Embry zat op mijn bed te wachten en een glimlach verscheen toen hij mij in de deuropening zag verschijnen. ‘Moet jij je haren nog doen?’ Vroeg ik lachend hij schudde zijn hoofd van nee en ging automatisch met zijn handen weer door zijn haar. Ik liep naar hem toe sloeg mijn armen rond zijn nek en ging op zijn schoot zitten. ‘Je bent lief’ zei ik voor 1 van de eerste keren op normaal volume. Zijn glimlach werd mogelijk nog groter en zwakte toen wat af alsof hij zich wat herinnerde. ‘Wat is er?’ vroeg ik zacht terwijl ik met mijn vingers over zijn wang streek en halverwege stopte. Hij legde zijn hand op de mijne en keek me doordringend aan. ‘Ik heb je beloofd alles uit te leggen en ik ben zo gigantisch verschrikkelijk bang om je kwijt te raken’ zei hij verdrietig. Ik slikte even. Dit moest wel heel erg zijn. ‘Zullen we gaan ontbijten?’ vroeg ik na een lange onaangename stilte. Embry leek er echt heel erg mee te zitten wat hij me moest vertellen. En ik was heel nieuwsgierig en ook heel bang tegelijkertijd. ‘Ja is goed’ gingen de woorden door mijn gedachtegang heen en ik knipperde even een paar keer oh ja ontbijt schoot er door mijn hoofd. Ik stond op en Embry volgde mijn voorbeeld. Ik pakte zijn warme hand en hij glimlachte even naar me. Samen liepen we de trap af. Hand in hand. Ik leidde Embry vrolijk naar de keuken en verstijfde een moment toen ik het slot zag hangen. Shit. Ik wou me alweer omdraaien, maar Embry had het al gezien. ‘Waarom hangt dat daar?’ vroeg hij verbaasd. ‘Eum.. gewoon?’ probeerde ik me er uit te redden maar hij trapte er niet in en keek me doordringend aan ‘ruzie?’ probeerde ik opnieuw. ‘Amber’ zei hij waarschuwend. ‘Mam wil niet dat ik zomaar eten of drinken pak’ gaf ik me over. Een zachte grom verliet zijn lippen en zijn grote warme hand gleed uit de mijne en liep naar het slot toe. Pakte het vast en met een simpele beweging trok hij het kapot. Ik keek hem met grote verbaasde en bange ogen aan. Ik hoorde hem nog wat van makkie mompelen en ik schuifelde langzaam naar hem toe. ‘Hoe deed je dat?’ zei ik zacht en hij keek even op me neer. ‘Gewoon trekken’ zei hij simpel. Ik knikte half gelovend en opende de koelkast om beleg en zooi te pakken. We aten snel een broodje en liepen hand in hand naar school. Op het schoolplein werd bijna meteen opgemerkt dat ik samen met Embry hand in hand liep. Iedereen nam ons schattend op en ook Tess zag ik een schattende blik werpen op ons. Toen ze zag dat ik naar haar keek grijnsde ze een vals. Zo’n lach van. Ik maak je kapot als je even niet oplet. Ik had de neiging om te gaan rillen, maar hield me in wendde mijn blik af en liep rustig met Embry door naar de rest van de jongens die begonnen te joelen toen ze ons hand in hand zagen lopen. ‘Love is in the aiirr’ riepen ze in koor waardoor ik weer knalrood kleurde en mijn blik afwendde. Embry had alleen maar een grote grijns op zijn gezicht gekregen en kneep even bemoedigend in mijn hand. ‘Wanneer vertel je het haar?’ hoorde ik Paul tegen Embry fluisteren die even een snelle blik op mij wierp en vervolgens ‘vanmiddag’ fluisterde. Weer dat geheimzinnige gedoe. Ik was benieuwd. Embry, ik en Seth liepen naar Seth en mijn lokaal Embry gaf me nog een knuffel en liep toen naar zijn eigen lokaal. Ik en Seth zakten op onze stoel. ‘Zo laten we beginnen met de les!’ riep meneer Johnsen van Engels door het lokaal heen waardoor iedereen hun gesprek staakte en naar de man voor in de klas keek. ‘We gaan het vandaag hebben over de Present Perfect en de Present Continues’ zei hij door het lokaal en ik zuchtte diep. Ik was niet goed in engels. Ik ploeterde me door de eerste les heen en stond blij op toen de bel ging. Ik liep snel het lokaal uit, Seth even vergetend. ‘Amber wat zag ik nou net op het plein’ schelde de stem van Tess door de gang. Ik verstijfde even maar liep toen snel door. We hadden een uur tekenen en ik wou graag mijn Serval afmaken. ‘Ah kom op Amber ga nu niet mij negeren.’ Zei ze vals en ik liep stug door. ‘Je mag geen 2 vriendjes hebben Amber. Je zal moeten kiezen.’ Ik bleef met een ruk staan en draaide me woedend naar Tess om. ‘Waar heb jij het over’ siste ik. ‘Seth of Embry’ zei ze hard ‘of beter geen van 2’ zei ze erachteraan. ‘Je bent gek’ ‘of jij moet je gewoon nergens mee bemoeien wicht. Alles ging perfect. Mila had Embry bijna en ik Seth en toen kwam jij..’ ik keek haar kwaad aan ‘ik heb niks gedaan Tess. In je dromen misschien’ wow waar kwam die zelfverzekerdheid vandaan? Ik draaide me weer op en liep door naar het teken lokaal waar mevrouw Taylor me al op stond te wachten en vriendelijk naar me glimlachte. ‘Hoi Amber, leuk dat je er weer bent. De opdrachten liggen daar.’ Ik knikte haar toe ten teken dat ik het snapte en begon tussen de stapel tekeningen de mijne te zoeken. Ik trok hem handig tussen de rest weg toen ik hem had en ging aan een eenpersoonstafeltje zitten. Ik ben nog gek ook dat ik hier ga zitten. Voor Tess. Alsnog pakte ik mijn etui en haalde ik mijn 3B potlood er weer uit. Ik begon alvast aan mijn tekening terwijl de rest van de klas binnen kwam druppelen. ‘Hé Amber waarom zit je aan een enkele tafel?’ zei Seth vrolijk terwijl hij er een tafel bijschoof en zijn wolven tekening en tas op vervolgens dumpte. Ik haalde onverschillig mijn schouders op en boog me wat dieper over mijn tekening om Tess’ blik niet te kruisen. ‘Wauw je Serval, Serval was het toch?’ zei hij er lachend tussendoor en ik knikte ‘hij word steeds mooier! ‘Dankje’ mijn kaken waar alweer rood en Seth moest er even om lachen ‘jou wolf is ook mooi!’ zei ik in de hoop dat hij mijn rode hoofd vergat. ‘Dankje’ zei hij trots op zijn tekening. Ik boog me weer over mijn tekening om de laatste details aan te brengen. Ik tekende driftig door en negeerde de buitenwereld. Toen ik eindelijk tevreden was keek ik blij op en Seth boog zich nieuwsgierig over mijn tekening. ‘Amber jij bent echt goed!’ riep Seth bewonderd uit en bleef gefascineerd naar de tekening kijken. ‘Dankje’ zei ik licht blozend en pakte mijn tekening op om hem in te leveren bij mevrouw Taylor die hetzelfde als Seth reageerde. Ik bedankte haar en liep terug naar mijn plek en keek hoe Seth zijn tekening finishte. Toen ook hij bijna klaar was ging de bel Seth zuchtte even ‘en ik had hem bijna af’ ik grinnikte even en hij glimlachte even gemaakt triest naar me. ‘Grapjas’ zei ik sarcastisch en hij grinnikte even. ‘Kom je Amber?’ hoor ik Seth vragen en ik draai me om. Ik keek even uit het raam en vestigde nu mijn aandacht op de te lange jongen die nu voor me stond.

Reacties (2)

  • Tweetybum

    Snel Verder!!

    XxX

    8 jaar geleden
  • Allysae

    snel verder
    schoolfeest gaat niet door(huil)(huil):(:(

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen