Foto bij 5. Jaloezie

Ik stond in de slaapkamer. Gewoon, normaal, een gat in mijn dansrok dicht te naaien. Tauret was bij prins Abasi, maar zou zo terugkomen. Nenet was in bad. Verderop in de slaapzaal stonden de andere drie. Ik wist niet waar Lapis was.
Chavi fluisterde iets in Sanura`s oor, en die keek grijnzend mijn kant op. De andere twee giechelden. Ik probeerde me er niets van aan te trekken, en hield mijn aandacht bij mijn werk.
'Hé, maîtresse!,' hoorde ik plotseling Sanura`s stem. Ik keek niet op, bleef naar mijn naaiwerk staren. 'Ik roep je!'
Nog steeds antwoordde ik niet. Nerveus naaide ik verder. 'Antwoord dan, del!' In een paar stappen was Sanura bij me. Ze rukte mijn rok uit mijn handen. 'Wat doe je?,' riep ik boos uit.
Sanura greep een pluk haar vast en trok me naar zich toe. Ik gilde. 'Stom wicht! Dacht je nou écht dat Abasi voor dat snoezige smoeltje van je zou vallen? Als ik het wat aanpas, zal hij dat vast niet meer doen.' Ze hief haar hand op en wilde hem op mijn wang laten neerkomen, maar ik greep haar pols vast en beet er in. 'Laat mijn haar los, idioot!,' gilde ik terwijl ik tegen haar knie aan trapte. Sanura krijste woedend en trok harder aan mijn haar. 'En nu, wil je nu nog lekker rollebollen met je prinsje?,' schreeuwde ze in mijn oor.
Ik gilde van de pijn. Plotseling liet ze mijn haar los en deed een stap achteruit. Ik kreunde en wreef over mijn wang, waar ze me toch geslagen had, en mijn pijnlijke hoofdhuid. Zachtjes kermend zakte ik in elkaar, proberend bij te komen van de schrik. Ik wachtte op de volgende aanval, maar toen merkte ik dat Sanura doodstil was. Ze stond onbewegelijk naast me. Ik keek op. Ze staarde naar iets achter me. Ik draaide me om.
Daar stond prins Abasi. Met zijn armen over elkaar en zijn voeten stevig op de grond keek hij Sanura aan. Zijn blik stond streng. 'Wat heeft dit te betekenen?' Zijn ogen vlogen naar mij.
Ik gaf geen antwoord. Sanura zei ook niets. Abasi liep op ons af en pakte Sanura`s pols beet. Met angstige, groene ogen keek ze naar hem op. 'Ik vroeg iets. Waarom worden mijn vrouwen hier door elkaar verwond?' Zijn stem was boos, gebiedend. Een stem waar je wel antwoord op móest geven.
'Ik... ik... ze vroeg erom,' kwam er ten slotte zwakjes uit Sanura`s keel.
Dat antwoord bleek niet naar Abasi`s zin. Hij greep haar pols steviger vast. Met toegeknepen ogen keek hij haar aan. 'Laat ik dit nooit meer van je zien, begrepen? Nooit meer.'
Sanura knikte vlug. Abasi liet haar pols los. Er was een rode afdruk zichtbaar, waar zijn hand had gezeten. De prins draaide zich om en met koninklijke tred ging hij de kamer uit. Sanura wreef over haar pijnlijke pols terwijl ze hem nakeek. Mij geen blik waardig keurend, draaide ze zich om en ging op haar bed zitten. Ook tegen haar twee beste vriendinnen sprak ze geen woord.
Op dat moment kwam Tauret de zaal binnen lopen. Aan haar blik te zien had ze ons gevecht gevolgd. Ze liep rustig naar mij toe, pakte mijn hand en trok me omhoog. 'Kom, naar het harembad,' fluisterde ze me toe.
'Wees blij dat dit gebeurd is... nu zal ze je voortaan met rust laten, geloof me.' Ik knikte, hopend dat dat waar was.

Reacties (1)

  • SuperrrLouis

    (dance)(nerd)(nerd)(nerd)(dance)
    =D
    verder?
    ja ikw eet het, een zeer zinloze reactie(lol)

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen