Foto bij 6.Paki de wachter

Voor het eerst was ik buiten het paleis geweest. Ik had een wandeling gemaakt door Caïro, samen met Nenet en Tauret. Het was namiddag, en we waren doodmoe van al het lopen, maar het was de moeite waard geweest. Alles had ik gezien: piramides, tempels, de markt... ik had er geen genoeg van gekregen. Maar we waren het er op een gegeven moment alledrie over eens geworden dat het tijd was om terug te gaan naar het paleis. Abasi had ons deze dag vrij gegeven, dus mochten we doen wat we wilden.
We zaten bij de ingang van het paleis, in de schaduw, uit te rusten en te praten over wat we allemaal gedaan hadden.
Niet ver weg van ons stonden twee verveelde wachters, van zo`n zestien jaar, schatte ik. Ze hadden duidelijk heel de dag niemand hoeven tegenhouden, want ze leunden gapend tegen de muur aan, met hun speren spelend. Op dat moment kreeg één van de wachters ons in het oog. Hij grijnsde, riep iets naar de andere wachter en wees naar ons.
Ze communiceerden wat, en liepen toen op ons af. 'Wat moeten die?,' vroeg ik zenuwachtig toen ze dichterbij kwamen. Nenet en Tauren staakten hun gesprek en keken op.
Nenet haalde haar schouders op. 'Sukkels die zich vervelen.'
'Hé!,' riep één van de wachters. Hij ging naast Nenet zitten en bekeek ons van top tot teen. De andere ging dicht tegen mij aan zitten. Ze waren allebei stevig gebouwd en gebruind, met een soort witte mutsen op hun hoofd.
'Wat willen jullie?,' vroeg Tauret bars. De wachter die naast Nenet was gaan zitten lachte. 'Jullie zijn toch uit het harem van prins Abasi?'
Nenet knikte, met een zekere trots.
De wachters wisselden een blik met elkaar. 'Hij wil ze vast wel met ons delen... voor één keertje,' zei de ene grijnzend. We wilden al protesteren, maar de wachter die naast me zat onderbrak me al: 'Ik ben Paki, en dat is Mes... mogen we jullie namen weten?'
Ik sloeg mijn armen over elkaar en keek koppig naar de jongen op. 'Nee. Maak dat jullie weg komen.'
De jongemannen lachten weer, en ik voelde me ongemakkelijk. 'Die mooiste heeft pit!,' zei Mes bewonderend. Ik wierp hem een arrogante blik toe. 'Kom op, mooi meisje, niet zo koppig.'
Paki pakte mijn kin vast. Zijn handen waren sterk, ik kon me niet losrukken. Hij trok mijn gezicht naar zich toe en duwde ruw zijn lippen op de mijne. Uit alle macht probeerde ik me los te trekken, maar het was onmogelijk.
Vanuit mijn ooghoeken zag ik hoe Mes zich tussen Nenet en Tauret in
propte en zijn armen om hun schouders sloeg. Hij kuste eerst Nenet en toen Tauret. Ook zij probeerden op te springen, maar hij hield hen vast. Tot het Tauret lukte. Ze wrong zich onder Mes` arm vandaan en maakte dat ze wegkwam. Met beide handen betaste Mes Nenet nu, die wanhopig probeerde weg te komen. Ondertussen kuste Paki me verder. Ik wilde gillen, maar zijn lippen smoorden mijn stem.
Plotseling zag ik, in de verte, drie mensen staan. Ze waren niet heel groot, met lang zwart haar. En ik herkende ze meteen.
Sanura, Chavi en Mauli keken naar ons. Ik zag ze opgewonden tegen elkaar praten, en toen verdwenen ze het paleis binnen.
Ik wist precies wat ze gingen doen. Abasi...
Op dat moment verzamelde ik alle kracht die ik in me had, rukte me los en gaf Paki onwillekeurig een klap in zijn gezicht. Hij gilde.
'Wacht maar, stom kind!,' riep hij uit en hij graaide naar me. Mes, die was afgeleid, keek om, waardoor Nenet vlug op kon springen. Ik rende achter haar aan het paleis binnen. Pas toen we vlak bij onze slaapzaal waren, stopten we hijgend met rennen.
Met een paar adempauzes tussendoor vertelde ik Nenet wat ik had gezien. En dat Sanura tegen de prins ging zeggen dat ze mij had zien kussen met een wildvreemde wachter. 'Oh nee...,' fluisterde Nenet daarop. Haar gezicht werd bleek. 'Lara, dan moet je... hij zal je verbannen! Dat is de regel voor maîtresses die vreemdgaan. Hij zal je naar een andere keizer of farao sturen!'
Paniekerig greep Nenet mijn handen vast. 'Wat nu?,' vroeg ik met verstikte stem.
'Ik weet het niet...', fluisterde mijn vriendin somber. 'Ik vrees dat we niets kunnen doen'
Toen tikte iemand op mijn schouder. Ik draaide me met een ruk om. Het was Lapis. Haar gezicht stond uitdrukkingloos, oppervlakkig, en... teleurgesteld. Wist zij het ook? Dacht ze nou echt dat ik...
'Prins Abasi laat je roepen,' zei ze zonder me aan te kijken.
Wanhopig keek ik om naar Nenet. Die greep mijn hand vast en liep met me mee achter Lapis aan, naar de kamer waar we altijd dansten voor de prins.
We gingen naar binnen. Op zijn halfronde bank zat prins Abasi. Zijn gezicht stond vlak. Hij keek niet op toen wij binnenkwamen. Naast zijn bank stonden Chavi, Mauli en Sanura.
Toen ik vlak voor hem stond, keek hij pas op. In zijn ogen stond iets van pijn te lezen. Dat ontnam me de adem.
'Lara,' begon hij. 'Is het waar dat jij een wachter kuste?'
'Nee, hij kuste míj!,' riep ik uit. 'Smoesjes! Je kuste terug, ik zag het zelf!,' reageerde Sanura vals. Ik kon geen woorden vinden.
'Ik vind het pijnlijk om te doen, maar zulke dingen kan ik niet toestaan. In mijn vrouwenharem is het niet de bedoeling dat meiden zoenen met iemand anders dan ik. Daarom zal ik je uit mijn harem moeten verbannen, tot mijn spijt...'
'Nee!,' riep ik uit, half huilend. 'Het was niet mijn schuld!'
'O jawel, er zijn teveel getuigen!,' gilde Chavi opgewonden door me heen.
Prins Abasi zuchtte. Hulpeloos keek ik naar Lapis en Nenet, die met gebogen hoofd naast me stonden.
Abasi sloot even zijn ogen en haalde diep adem. Daarna opende hij ze weer, en sprak nors: 'Jij vertrekt vanavond nog naar een andere rijke heer.'

Reacties (3)

  • Aelith

    neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
    eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeen

    8 jaar geleden
  • SuperrrLouis

    OHO!
    wat gemeen van die mensjes van wie ik de naam niet kan onthouden xd
    =(

    9 jaar geleden
  • SaphireStar

    Oeeeh, ga maar snel verder! Ik houd wel van dit soort verhalen! :3

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen