Foto bij || 003 || Seth Clearwater.

One day when the sky is falling, I'll be standing right next to you.

Seth Clearwater.

Een jaar na de dood van mijn vader was ik nog steeds hetzelfde. Ik at niet zoveel als de meeste roedel leden deden, en alleen als het nodig was dronk ik een glas met water. Elke dag weigerde ik om wacht te lopen, alleen maar om niet de medelijdende gedachten niet te hoeven lezen van sommige. Op school was ik een wandelende wrak, en het probleem was dat vele leraren er ook niet naar durfden te vragen. Mijn wereld was van kleurrijk naar grijs verandert, en ik kon nog steeds niet de lichtbron vinden die al mijn problemen kon verhelpen. Zelfs de Cullens kenden niemand die me weer net zo vrolijk kon maken als ik eerst was, en ik hunkerde nog steeds naar mijn vader. De laatste woorden die ik hem nog wou vertellen waren duidelijk te lezen op mijn voorhoofd, en ik moest moeite doen om de brandende pijn van binnen weg te stoppen. Zonder resultaat natuurlijk. Een diepe gekuch leidde me af van mijn gedachten terwijl ik merkte dat mijn doelloze gestaar naar de televisie niet had geholpen. Ik knikte mijn hoofd als teken dat hij mocht vertellen wat op zijn hart lag en natuurlijk liet Paul het zich niet twee keer zeggen. ‘Ik weet wie je kan helpen.’ Was zijn directe aanpak terwijl ik ongeïnteresseerd mijn schouders ophaalde. Elke poging om mij weer te laten communiceren met mijn vader bleek achteraf een slechte te zijn waardoor ik de moed had opgegeven. ‘Jawel want ik heb al een afspraak gemaakt met haar.’ Dat trok wel mijn aandacht, het feit dat hij zo zeker praatte over haar leek net onwerkelijk. ‘Haar?’ Kwam er uit mijn mond, en ik besefte dat dit de eerste keer was in een maand dat ik mijn eigen stem had gehoord. ‘Juliet Rosewood, mijn stief zusje. Ze woont alleen dus worden jullie niet gestoord, en ze wil een privé reading geven voor jou. Gratis.’ Mijn wenkbrauwen schoten verbaasd omhoog bij het horen van de naam, de bekendste medium van Seattle en omgeving wou mij een reading geven? ‘De Juliet Rosewood?’ Hoorde ik mezelf geschrokken vragen, en Paul schudde trots zijn hoofd. Ik had vele verhalen gehoord over haar, en zelfs Edward had gefrustreerd verteld dat hij haar gedachten niet kon lezen. ‘Oké dan.’ Antwoordde ik simpel op zijn aanzoek terwijl ik me weer richtte op de t.v.

Reacties (5)

  • StevieRae

    seth is zoooo verdrietig!ik zou hem wille trooosten!!:$

    8 jaar geleden
  • benign

    Ahhww, je schrijft zoo mooi honey<333

    8 jaar geleden
  • VampireMouse

    kudokudokudokudokudokudo verder??????XD!!??
    xxxx

    8 jaar geleden
  • mOoNx

    snel verder

    -xx-

    8 jaar geleden
  • SPECS

    Wow, voor het eerst in een maand heeft hij een paar worden gezegd?:OPoor Seth.:|Ik heb echt medelijden met hem joh, je moet echt snel verder want ik wil Seth niet depressief meer hebben.:(

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen