Foto bij Hoofdstuk 63

Zo nieuwe hoofdstukje!:DEcht erg, merk ik net pas dat we morgen op vakantie gingen, nouja, lang weekend weg.. net nu ik terug ben! Dus ik zal de hele avond blijven schrijven, zodat jullie genoeg verhaal hebben om te lezen in de tussentijd! :3 Veel leesplezier! Dit was het laatste hoofdstukje wat ik had en ik heb het nog een beetje verandert en tekst toegevoegd. Veel leesplezier!

“Hij is.. “ zegt Quil langzaam en kijkt hulpeloos naar Paul. “Hij maakt even een ommetje,” zegt hij. “Dus ik zie hem zo nog? Ik wil nog graag van hem weten waarom hij mijn voicemailberichten nooit beantwoord heeft,” zeg ik. “Een heel lang ommetje,” zegt Paul snel en ik kijk hem achterdochtig aan. “Ergens denk ik dat dat ommetje weer een smoesje is om iets voor me achter te houden, waar zijn jullie toch mee bezig?” vraag ik en kijk weer naar de rest. “Uhm, je weet gewoon goed jongens hun hoofdjes op hol te laten slaan?” probeert Embry lachend en ik schud mijn hoofd. “Nee, dat is het niet, Paul gedraagt zich toch niet zo belachelijk als jou?” zeg ik. “Zeg komen jullie nog voetballen?” zegt Seth opeens, hij schopt de bal naar Jacob toe en hij vangt hem op en kijkt ernaar, hij gunt Seth geen blik waardig. “Ik kom zo, maar de rest wilt al heel graag beginnen, toch Em?” zegt hij en duwt de bal in Embry’s handen, die teleurgesteld kijkt omdat hij nu mijn gesprek met Jacob niet meer zou kunnen volgen. “Natuurlijk, ik zou het een eer vinden om jou eens in te maken,” zegt hij met een gemene lach en Seth kijkt duivels terug. “Dan ken je mij nog niet, want zelfs Paul en Jared hebben nog nooit van mij gewonnen,” zegt hij plezierig. “Dan lieten ze je vast winnen, maar ik niet hoor,” zegt hij en ze rennen weg.
“Eindelijk alleen,” verzucht Jacob en kijkt me dan aan. “Kittie ik weet niet waar te beginnen,” zegt hij en ik kijk hem aan. “Ik ook niet,” zeg ik zacht en mijn boosheid op hem wordt al minder, natuurlijk was dit ook een hele grote domper voor hem! Hij viel op zijn kleine zusje, hoeveel lager kon je vallen tegenover al je vrienden? “Het is iets raars, want ik houd nog steeds van je,” zegt hij en ik kijk hem aan. “Ik ook, maar niet..,” zeg ik. “Niet zoals daarvoor nee,” maakt hij mijn zin af en ik knik. “Ik dacht echt.. echt dat ik verliefd was,” zeg ik zacht en hij knikt. “Ik ook, maar.. ik denk dat het gewoon een gevoel was dat we wel bij elkaar hoorden, maar dat we die verkeerd opvatte, we zagen verliefdheid in plaats van familieverband,” zegt hij zacht en ik knik. “Maar ik schaam me zo, ik bedoel, wat zullen de andere mensen denken? Het is gewoon.. iewl?” zeg ik en hij grinnikt. “Ja, dat dacht ik eerst ook wel, maar dat we van elkaar hielden, is niet zo heel erg, we zaten gewoon beide met de verkeerde gevoelens,” zegt hij en ik zucht. “Het spijt me dat ik gelijk.. met Seth,” zeg ik zacht en hij knikt. “Ja, daar was ik nou niet echt blij mee, maar ik kan niet boos op je blijven.. ik heb eigenlijk ook een fout gemaakt,” zegt hij en ik kijk hem geschrokken aan. “Wat dan?” vraag ik.
“Nou, toen ik met Bella was.. die dag dat Harry.. stierf,” begint hij en ik knik. “Ja, wat was er toen?” vraag ik nieuwsgierig en een beetje angstig, wat zou hij vertellen? Wat hadden hij en Bella gedaan? Dat had hij me nooit verteld, maar hij was wel opeens heel close met mij geworden sinds die tijd af. “Bella en ik hebben die avond gezoend, maar ik vond jou veel liever! Daarom bleef ik bij jou!” zegt hij snel en ik kijk hem boos aan. “Jij ging vreemd, toen wij nog iets samen hadden?” vraag ik boos, maar eigenlijk was het onzin om hier kwaad over te worden. Misschien hoorde hij wel echt bij Bella? Hoewel ik al walgde van het idee van hun samen te zien hand in hand.. “Sorry! Ik weet dat het ongelooflijk stom was om te doen! Maar, we hadden nog nooit gezoend.. en Bella.. nouja, zij was daar,” zegt hij. “Dus dan zoen je haar maar gewoon?” vraag ik bot. “Dat deed jij anders ook met Seth,” zegt hij daarentegen en ik zucht. Ok, daar had hij mij. “Goed, dan hebben we elkaar aan beide kant bedrogen, maar waarom Bella in vredesnaam?” vraag ik en hij glimlacht. “Eerst dacht ik dat ik het leuk vond om Edward te stangen,” zegt hij en ik lach. “Tja, maar toen voelde je opeens echt iets voor haar?” vraag ik en hij knikt en krijgt rode wangen. “Liefde is iets stoms, je kan er niks aan doen, het gebeurt gewoon vanzelf, als je zou weten wat er nu aan de hand was allemaal,” zegt hij, maar stopt dan gelijk.
“Dus er is iets aan de hand? Ik wist het gewoon!” zeg ik bijna blij, maar besef me dan dat hij er niet zo vrolijk bij keek. “Is dat ook waarom je nu met Sam omgaat? Heeft hij steeds met al die veranderingen te maken? Van iedereen?” vraag ik en Jacob schudt zijn hoofd. “Ik heb al te veel gezegd,” zegt hij kort. “Ik ben je zusje! Mij kan je het toch wel vertellen? Jacob! Kom op!” zeg ik en besef dan dat ik mezelf voor het eerst zijn zusje heb genoemd.. ik had me voorgenomen nog niet zo ver te gaan met het noemen van broer en zus enzo.. maar toch deed ik het nu en Jacob keek me wat blijer aan. “Ik ben blij dat ik jouw broer mag zijn, je bent lief en dit bedoel ik niet op een verkeerde manier, ok, hier groeien we wel over heen.. over een tijdje lachen we om onze relatie..” zegt hij met een lach en ik knik.
“Maar Kittie, over Matt,” begint hij en ik kijk hem hoopvol aan. “Ja? Komt hij toch nog?” vraag ik opgewonden, dan zou alles toch nog goed komen, we zouden allemaal weer bij elkaar zijn en iedereen gelukkig, toch? “Het is beter als je hem niet meer belt, vooral je nu met Seth date, ik bedoel hij heeft die zoen ook gezien. Hij had het al moeilijk toen wij wat samen hadden... en daarom is hij er nu ook niet,” zegt hij en ik krijg een diep schuldgevoel in mijn maag. Ik herinner me die ruzie met Jacob maar al te goed van toen. Hij was echt boos, omdat hij ook van mij hield, tenminste dat had hij toen gezegd. Hij zou me nu onderhand wel haten. Ik kon het gewoon niet geloven, zou hij dan echt van mij houden? Embry zei het ook en ging daarna nog eens uit met tien verschillende meisjes. Ik had nooit gedacht dat, nee, dat was onzin. Matt was mijn maatje, niet meer dan dat, toch? “En dan nog wat Kittie, waar slaap je vannacht? Ik bedoel je weet nu wie je echte familie is, we zouden het erg fijn vinden, als je bij ons komt wonen. Maar als je het te overhaast vindt, hoeft het natuurlijk niet! Het ligt volkomen in je eigen handen,” zegt hij lief en ik zucht eens diep. Dit was echt teveel informatie voor dit moment. Ik had het net met hem uitgepraat en dat moest ik nu eerst even verwerken. Op zulke momenten had ik een echte vriend nodig om me wijze raad te geven, op zulke momenten verlangde ik terug naar de domme opmerkingen van Fred.. Hij was de enige waarvan ik nog niet wist waar hij was gebleven..

Reacties (5)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen