- Charlotte 'Charlie' Haywood
Samen met Harry wandelde ik langs de huizen. Zijn hand hield de mijne stevig vastgeklemd. Hij sliep al twee dagen terug thuis omdat zijn moeder en stiefvader het genoeg hadden gevonden. Maar zijn vierentwintiguurs bewaking was ook niet meer nodig. De rillingen en de pijnen waren voorbij. Het enige dat me nog herinnerde aan mijn lijdensweg was de insomnia. Ik sliep nog steeds geen hele nacht door, het maximum dat ik haalde was drie uur per nacht. Maar de moeheid deerde me niet, want voor de rest was ik weer piekfijn in orde.
Harry duwde de glazen deur van de bakkerij waar hij werkte open. De zwangere vrouw achter de toonbank keek op. Haar gezicht klaarde meteen op toen ze Harry zag.
"Harry, lieverd! Je bent er!" kirde ze opgelucht.
Ik glimlachte vriendelijk naar de vrouw en liep achter Harry aan naar de toonbank.
"Viola, dit is Charlotte. Je had vorige week gezegd dat je nog wel iemand kon gebruiken en ik dacht zo..."
De vrouw, Viola dus, luisterde al niet meer. Haar blik gleed keurend over me heen. Blijkbaar stond het haar aan wat ze zag want ze glimlachte vriendelijk.
"Aangenomen. Wanneer kan je beginnen?" vroeg ze nog geen seconde later.
"Euhm, nu?" stamelde ik overdonderd.
"Super. Harry legt je alles wel uit. Ik ga nu naar boven en rusten want ik heb net olifantenpoten onder mijn lijf,"
Ze waggelde de bakkerij zelf in en verdween een trap op. Harry nam grijnzend mijn hand weer beet en trok me achter zich aan. Hij overhandigde me een schort die ik om me heen bond. Daarna leidde hij me rond, legde me uit hoe de snijmachine en de kassa werkte en vertelde me waar wat lag. Ik had nog nooit gewerkt, dus dit was allemaal nieuw voor me. Af en toe pikte ik een praline uit de toonbank en zoog er genietend op. Ik had dat net weer gedaan aangezien er nu even geen klanten waren.
"Geef mij ook eens eentje," grinnikte Harry vrolijk.
Ik at de mijne snel op en nam een andere.
"Kom maar halen," zei ik ondeugend en stopte de praline tussen mijn tanden.
Hij kwam lachend naar me toe en wilde zijn tanden in de praline zetten toen ik ze mijn mond in zoog. Ik grijnsde en wiebelde uitdagend met mijn wenkbrauwen. Zacht drukte hij zijn lippen op de mijne, waarop ik mijn mond een stukje opende. Ik greep hem beet aan zijn kraag. Onze vurige tongkus smaakte naar chocolade en likeur. Ik giechelde even toen hij me bij mijn heupen nam en me tegen zich aan drukte. Plots schraapte iemand geïrriteerd zijn keel. In onze onstuimigheid hadden we niet gemerkt dat er een nieuwe klant was binnengekomen. Met een ruk liet Harry me los en veegde de chocolade van zijn mond. Ik deed hetzelfde en keek glimlachend op. Ik verslikte me in het resterende stukje praline toen ik zag wie de klant was. Twee koele blauwe ogen keken me streng aan. Aan het kleine, bijna onmerkbare, trekje om zijn mond zag ik dat hij woedend was. Hij was altijd al goed geweest in emoties verbergen, maar die zenuwtrek verraadde hem steeds. Ik sloeg haastig mijn blik neer.
"Kan ik u helpen?" vroeg ik zacht.
"Twee broodjes en een croissant,"
Mijn handen trilden terwijl ik zijn bestelling inpakte en het geld van hem aannam.
"Nog een prettige dag verder," mompelde ik voor hij de winkel uitliep.
Zodra de deur achter hem dichtgevallen was, leunde ik op de toonbank. Opeens voelde ik me misselijk en duizelig. Harry legde bezorgd zijn hand op mijn onderrug.
"Charlie, wat is er?"
Ik schudde mijn hoofd en slikte het zuur uit mijn keel. Hoe had die klootzak me gevonden? Waarom dook hij nu op? Waarom kon hij me niet met rust laten nu alles goed was?
"Ik moet kotsen," fluisterde ik ongemakkelijk.
Ik rende naar de toiletten en kotste mijn hele ontbijt er weer uit. Tranen van frustratie drupten van mijn kin. Waarom werd me nooit eens rust gegund?


Allereerst, ik hou van elke abo en elke reactie en elke kudo die jullie achterlaten. Jullie geven me echt het gevoel dat mijn gekke hersenspinsels gewaardeerd worden. Jullie zijn allemaal stuk voor stuk amazayn!
We zitten aan ons twintigste hoofdstuk en ik had gedacht dat dat wel een plekje in de top verdient. Dus, als jullie nu allemaal dat kleine groene knopje met dat witte duimpje zouden willen verkrachten, dan ben ik jullie voor eeuwig dankbaar.
(flower)

Reacties (15)

  • Gotzeus

    Snel verder (:

    1 decennium geleden
  • Nitori

    Omg, je schrijft echt amazayn!
    Ik kwam even op Q op minute mobiel en ofcourse moest ik weer een verhaal lezen, dacht ik lees ik ff tot 10
    Ga ik dan slapen en nu ben ik alweer bij 20 x)

    SNEL VERDER.
    P.s. Heel stiekem ben ik ook een junk.
    Ik ben namelijk verslaafd aan jou uberfantastische verhaal! <3
    [/s] en nee, ik wil niet afkicken. :3 [/s]

    1 decennium geleden
  • IRISH

    WHATTHEFUCK?! Hoe kan het dat ik dit geweldige verhaal nooit heb opgemerkt? O:
    Dit verhaal is echt zo ongelofelijk mooi geschreven en origineel! :'D Harry is zo super lief dat hij dit voor haar doet <3 Ze moet dit echt niet verpesten.
    Heeeel snel verder(flower)
    En ik ga nu ook meteen een kudo geven en een abo nemen! :'D

    1 decennium geleden
  • periphery

    oh mijn god.
    ik had een abo hierop en ik was het gwn fucking vergeten ;o
    hoe kan ik nou vergeten dat ik een abo heb op zo'n prachtig, geweldig super fantastisch verhaal?
    oke, eerst dit: sorry, sorry sorry ;o
    en nu dit: vanaf nu is dit de eerste story waaraan ik mijn aandacht ga besteden en waarna ik mijn inbox ga afzoeken als ik nieuwe mailtjes heb van Quizlet. Zo.
    en dan het laatste: je schrijft fantastisch mooi <3

    1 decennium geleden
  • ineverboven

    je schrijft gewoon fantastisch, i love it ;$

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen