Foto bij Hoofdstuk 27

klein stukje :3

Ik keek hem raar na dacht weer na over wat hij gezegd had. Embry trekt dit niet lang meer. Die gedachten deden me opnieuw pijn. Een stekende pijn die niemand op kon lossen. Ik draaide me om en liep moeizaam naar het absentie kamertje melde me af. Ik moest nu naar huis. Snel wandelde ik richting huis nog steeds denkend aan Paul’s woorden. Mijn ademhaling versnelde tot hyperventilatie en ik strompelde het huis binnen opzoek naar een plasticzak om mijn ademhaling tot bedaren te brengen. Heel langzaam temperde ik mijn ademhaling tot normaal. De woorden van Paul schoten door mijn hoofd. Elke keer als ik aan Embry dacht scheurde mijn hart verder. Ik miste hem. Ik miste hem zelfs verschrikkelijk. Waarom moest ik er precies nu achterkomen dat ik hem nodig had? Dat ik hem wou vergeven? Ik wou zijn warme sterke armen om me heen voelen? Waarom net toen ik weekend had? Ik durfde niet naar zijn huis te gaan. Ik zou wel gek zijn. Sam en Emily was ook geen keus. Op goed geluk was ik uit de bos gekomen met een klein beetje hulp? Ik wist nog steeds niet of ik nou gedroomd had of niet. Iets waar ik me ook aan irriteerde. Maargoed als ik nu het bos in zou lopen om te hopen dat ik bij Sam en Emily kwam denk ik dat ik zou verdwalen. En al zou ik het vinden ik zou er toch niet naar binnen durven. Ik liep stilletjes naar mijn kamer een fles cola en glas mee en wat eten voor vanavond. Ik plofte op mijn bed neer keek voor me uit in het niks. Naar een witte muur zonder enige afleiding. Langzaam voelde ik –alweer- tranen opkomen. Ik moest sterk zijn. Moeizaam slikte ik ze weg. zodra ik Embry weer zag zou ik zeggen dat ik van hem hield. Mijn hart kneep alweer samen van de blik die me onbewust treiterde. Zijn gebroken blik. Dit keer voelde ik de tranen al rollen voor ik het door had. Ook voelde ik een pijn in mijn borstkas die ik nog niet eerder had gehad. Dit moest stoppen. Ik ging op mijn bed liggen en krulde me op als een balletje. Mijn armen strak om mijn borst geknoopt ogen stijf dicht geknepen. Uiteindelijk werd ik de volgende dag om 1 uur pas wakker. Ik was opgelucht weer een dag eerder bij maandag. Eerder Embry zien. Opnieuw kwam die pijn van gister in mijn borst. Het benam me de adem en ik sloeg mijn armen er weer voor. Zodra het ligt ging wist ik wat ik moest doen. Ik moest Embry vinden. Ik deed mijn haar snel in een staart zodat ik het niet hoefde te borstelen. Doordat ik de vorige dag met kleren en schoenen aan in slaap was gevallen scheelde het me nu tijd. Ik stormde bijna naar buiten zo recht het bos in.

Reacties (7)

  • Chailin

    verder!!!!

    alsje-alsje-alsje-alsje-alsje-alsje-alsje-alsjeblieft verder!!!!!!
    (flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)(flower)

    7 jaar geleden
  • XxDarknessxX

    GEWELDIG <3
    vlug verder !!:D
    Xx

    7 jaar geleden
  • twifan

    Snel verder <33
    Xx

    7 jaar geleden
  • BreeHalle

    snel verder!!(H)(flower)

    7 jaar geleden
  • Tweetybum

    Snel verder!!!

    XxX

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen