Foto bij 9. Gevangen

'Liefje, doe nou niet zo moeilijk!'
'Laat me alstublieft...!' We stonden met z`n vieren (ik, Arzu, Ozlem en Sila) achter een groot Oosters gordijn en keken naar wat zich afspeelde in Amons zaal. We hadden hem een tijdje bespioneerd- ik kon het niet helpen dat de andere drie niet zonder hem konden-. Hij had met zijn vrienden, een paar getulbande, gebruinde jongens, zitten praten op de kussens. Toen er een jong dienstmeisje binnen was gekomen om de planten water te geven, hadden de jongens eerst wat zitten roezemoezen. Toen had Amon zijn waterpijp neergelegd, was opgestaan en naar het meisje toegelopen.
We zagen hoe hij haar dunne pols vastgreep en haar tegen zich aan trok. Hij streek een pluk haar uit haar gezicht. 'Hallo, meisje, verveel je je toevallig?' Zijn vrienden grinnikten.
'Ik... eh,' stamelde het meisje. Ze slikte en aan haar gezicht kon ik zien dat ze ook tot over haar oren verliefd was op die arrogante sukkel.
Maar ze weigerde met hem mee te komen, om bij hem en zijn vrienden te komen zitten. 'Ik moet werken. Alstublieft!,' zei ze smekend.
'Ah, kom op!' Amon lachte smalend. 'Je hebt toch wel even tijd voor lol?'
Toch liet hij met een zucht haar pols los, en het meisje rende de kamer uit. Lachend keken de jongens haar na.
Amon ging weer zitten en pakte zijn waterpijp weer op. Ik en Sila keken elkaar aan. Sila met een "dat meisje is gek"- blik en ik met een "Amon is gek"- blik.
Plotseling kreeg één van Amons vrienden ons in het oog. We probeerden nog weg te duiken achter het gordijn, maar hij had ons al gezien.
'Hé, meiden! Kom erbij!', riep de onbekende jongen. Amon draaide zijn hoofd om naar ons.
'Ah! Toch wat entertainement dus.' Blozend kwamen we vanachter het gordijn tevoorschijn. Ik haatte de manier waarop Amon naar ons keek. Die begerige blik in zijn ogen vond ik maar niks.
'Dans is wat voor ons! Hé, wacht eens... jij, zigeunertje, hoe heet je ook alweer?' 'Lara,' antwoordde ik met een droge keel.
'Kom eens hier, dan kan ik je voorstellen aan mijn vrienden.' Ik liep zwijgend op Amon en zijn vrienden af. Ik zag zijn vrienden bewonderend naar me kijken. 'Mooi, hè. Van mij!,' meldde Amon trots. Mijn handen balden zich tot vuisten. Ik was geen zeldzame kameelsoort!
Amon zag het. 'Oh, kom op, niet zo bescheiden. We weten allemaal dat je mooi bent, meid. Kom zitten!' Met tegenzin nam ik plaats op een kussen. Amons vrienden begonnen over mij te praten, bekeken me en voelden mijn armen. Ik wachtte tot ze klaar waren. 'Wel een beetje magertjes, vind je niet?,' zei een jongen met bruin haar. Amon haalde zijn schouders op. 'Daar valt wat aan te doen.'
Hij sloeg een arm om me heen. Toen wendde hij zich tot Ozlem, Sila en Arzu, die wat ongemakkelijk en jaloers een paar meter verderop stonden.
'En jullie, waar wachten jullie op? Dans!'
Een vriend van Amon pakte zijn Turkse fluit en begon te spelen. Ik zat gevangen in Amons greep. Zo voelde ik me precies: gevangen. Een vogel in een kooi. Amon drukte zijn lippen tegen mijn oor en fluisterde: 'Wacht maar, concubine. Ik stel je nog wel op de proef.'
Die woorden maakten me bang.

Reacties (6)

  • SuperrrLouis

    jech, goor mens!
    verder!

    8 jaar geleden
  • FataMorgana

    ik heb er 2 hoofdstukken bij geschreven(A)

    8 jaar geleden
  • katl1

    Doet een nieuwe ABO je verder gaan?(flower)

    8 jaar geleden
  • blackbride

    moet ik gaan smeken om er voor te zorgen dat je verder gaat???(flower)

    8 jaar geleden
  • blackbride

    ga please verder!!

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen