Foto bij Hoofdstuk 93

Hier dan eindelijk het hoofdstuk wat ik al zo lang wilde schrijven! Vanaf hier moet er nog zo veel gebeuren, maar er komt vordering in! YAY! Veel leesplezier! :3

Na gezellig een filmpje te hebben gekeken met Seth, ben ik weer helemaal opgevrolijkt. Het enige irritante was, dat Matt mij niet helemaal goed begrepen had. Ik wilde nu geen sms'jes van hem ontvangen, maar hij bleef ze maar sturen tijdens het film kijken. Ik denk aan jou, denk jij nu ook aan mij? X Matt Ik zie al uit naar onze date samen! X Matt Zulk soort berichtjes stuurde hij de hele tijd en ik was er als de dood voor dat Seth het zou ontdekken. Bij elk nieuw bericht liep ik dus snel even weg en verwijderde ik hem gelijk. Toch bleef Matt maar doorgaan, maar ondanks dat, was het heel gezellig met Seth. We voerden elkaar popcorn, wat al grappig was opzich, maar nadat hij er een wedstrijdje van had gemaakt, was het feest helemaal begonnen. Overal in de woonkamer lag nu popcorn verspreid en toen ik zag dat het bijna vijf uur was, voelde ik me schuldig dat ik het niet eerder was gaan opruimen. Seth vond het daarentegen geen enkel probleem en zou ons 'popcornfestijn' wel even opruimen.
Met een klein schuldgevoel begon ik aan mijn werk. Toch kreeg ik weer een glimlach op mijn gezicht toen ik een sms'je van Seth ontving. Veel succes op je werk schatje! Love you, x Seth Met een verliefd gevoel pakte ik de zware jamkisten op en begon ze één voor één te vullen. Het was een saai werkje en vooral, omdat Seth vandaag niet werkte en de zeurvrouw van kassa 2 wel. "Ik zeg toch dat ik die korting er vanaf heb gehaald? Als u me soms niet geloofd, gaat u toch lekker naar een andere supermarkt in de buurt? Onee! Dat kan niet! Die is namelijk twee honderd kilometer verderop! Fijne dag nog, DAG!" zei ze bruut en gaf de angstige klant zijn kassabonnetje mee. Zuchtend schud ik met mijn hoofd, nee door haar gezeur waren we hier al zeker veel klanten verloren. Ik was benieuwd wanneer zij eens ontslagen werd. Daar zag ik dan nu al naar uit!
"Nee, nee Dorian! Ik weet echt zeker dat het dit stadje is! Het voldoet precies aan haar beschrijvingen, het is klein, stinkt er en het regent er altijd! Dat kan niet anders dan dat het Forks is," zegt een bekende stem en ik laat de potjes met jam even staan voor wat ze zijn. Nieuwsgierig kijk ik om het hoekje, want was dit echt wie ik dacht dat het was? Ik pak mijn ketting erbij en kijk er nog eens naar. Fred had in al die weken niks meer geschreven. Toen Charlie ontdekte dat het tehuis was afgebrand, dacht ik toch wel het ergste, maar zou er dan nu toch nog hoop kunnen zijn? Dan draai ik mijn hoofd langzaam om het hoekje en zie er een jongen met blond haar staan. Ik herkende hem nergens van, maar de andere jongen bleef hardop doorpraten. "Jij wilde ketchup toch voor vanavond? Of toch maar deze doen?" vroeg de jongen achter hem, die ik maar niet kon zien. "Ja ja, ik weet dat we in La Push zijn, maar daar waren volgens haar de hotste boys! Hallo, die wil ik niet missen hoor!" zegt de jongen weer en gooit wat spullen in het mandje. Ik had niet eens gehoord dat de voorste jongen antwoord gaf, maar misschien stond ik daarvoor ook wel te ver weg en schreeuwde de achterste ook wel een beetje luid. "Tuurlijk, ik ben met jou schattebout, maar naar andere jongens staren samen is toch ook heel leuk? Ach, weet je nog toen wij elkaar verslonden op het eerste gezicht? Het was zo romantisch hoe jij mij zo vastpakte, vanaf toen viel ik al als een blok voor je en.. hey, heb jij ook het gevoel dat we worden bespiedt?" vroeg hij opeens en met een ruk draaide ik me om en deed snel alsof ik de jampotjes bijvulde.
"Volgens mij was het hier iemand, iemand... no way! Oh my Bieber!" riep hij vrolijk en aan dat zinnetje wist ik wel wie het moest zijn! "FRED?!" roep ik lachend als ik me omdraai en inderdaad, daar stond Fred. Nouja, wat nog van hem te herkennen was. Zijn huid was lijkbleek, zijn ogen vuurrood en alles aan hem leek wel van steen. Alleen aan zijn opvallende kledingstijl, wist ik dat het hier echt om Fred ging. Zijn rode trui was duidelijk een kleur om extra veel op te vallen en het sjaaltje wat hij er nog bij om had, maakte zijn outfit af.
Was hij dan na al die maanden eindelijk terug? Zou hij hier naartoe gekomen zijn voor mij? Of was het voor die mysterieuze jongen die naast hem stond? Voordat ik me verder nog iets kon afvragen pakte Fred me vast. "Hug!" riep hij één en al vrolijk en gaf me een stevige knuffel. Ok, hij was ook wat sterker geworden. "Lucht," piepte ik en hij liet mij los.

Reacties (4)

  • Storiefan

    hij is een vampier

    4 jaar geleden
  • Joshifer

    OMG, dat is James hierboven!!(A)dat moet dan zeker Dorian voorstellen xd Ik weet nu al wie dat personage verzonnen heeft [': EN FRED! Maar waarom is hij zo lijkbleek?!??!

    7 jaar geleden
  • LovesLucky

    Hij is vampier? O.o die had ik niet zien aankomen:P

    7 jaar geleden
  • Attachments

    FRED =DDDDDDDDDD en DORIANNNNN =D

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen