Foto bij Hoofdstuk 101

Goeiemoggul! Herken je die reclame nog? Die was voor de dongel... en weet je wat? DIE HEB IK!:)dus, nu kan ik, alsnog, posten! Ik mag dan wel niet heel lang op internet,maar ik kan nu op internet!! YAY!! Btw, ik vond het een slechte cliffhanger van mijzelf, er had veel meer spanning in gemoeten, uhu, don't deny it! Maar ik ben dus terug! Alleen ik heb nog niet zoveel hoofdstukken.. dus ik ga zo vooruit typen en dan mogen jullie kiezen, of ik post ze straks allemaal achter elkaar(dan schrijf ik er morgen ook weer nieuwe bij!), of morgen een paar, vandaag een paar.. ik denk dat jullie wel voor dat eerste gaan.. ghehe.. maargoed, voor de rest is het hier niet echt heel erg warm, helaas.. maarja, kan ik wel langer achter de computer blijven! woehoe! Veel leesplezier!! :3

Zodra we binnen zijn kijk ik hem vragend aan. “Vanwaar die schooltas?” vraag ik en hij kijkt me even gespannen aan, maar weet dan toch wel weer een glimlach te tonen. “Kittie, ik weet dat ik je een tijdje heb verlaten hier en daar heb ik ook echt spijt van, daarom heb ik besloten weer terug te komen,” zegt hij vrolijk en ik kijk hem spottend aan. ‘Waarom nu wel? Waarom niet een paar weken terug?” vraag ik hem en hij kijkt me moeizaam aan. “Ik.. uhm, het was niet dat ik niet wilde Kittie, maar.. het is moeilijk uit te leggen, ik kon gewoon nog niet,” zegt hij en kijkt een beetje weg. Blijkbaar was dit erg moeilijk voor hem, maar waarom? “En nu wel?” vraag ik en hij knikt. “Tja, als je het niet leuk vindt, ik kan ook nog naar een andere school, het is wel wat verder weg en ik weet dan niet zeker of ik je nog wel zie en,” ratelt hij, maar ik stop hem dan midden in zijn zin. “Nee! Dat hoeft niet!” zeg ik iets te enthousiast achteraf, maar hij mocht nu gewoon niet weg. Ik kon nu niet nog iemand kwijt, alhoewel hij wel al een hele lange tijd weg was geweest. Toch, als ik daaraan terug dacht, had ik ook nog heel vaak aan hem gedacht en keek ik vaak naar de schattige foto van hem die ik van zijn moeder had gekregen. “Dus je vindt het leuk als ik hier blijf?” vraagt hij voorzichtig en ik knik. Het blijft even stil en ik denk weer aan die pijnlijke woorden van Seth. Ze schieten door mijn hoofd en bij elk woord, voel ik scherpe steken door mijn borstkas heen. Het was onlogisch, maar liefdesverdriet deed me nu echt pijn. Ik had nooit gedacht dat het zou pijnlijk zou zijn. Bij Jacob was het misschien ook wel anders gegaan, ik wist dat hij nog bij me zou blijven, maar alleen niet meer als vriendje. Seth daarentegen heeft me nu echt verlaten en dan nog wel op zo’n brute manier!
“Is er iets?” vraagt Matt opeens en ik kijk op en verdwijn even uit mijn gedachtegang. Ik schud lichtjes met mijn hoofd. “Het is die Barbie he?” vraagt hij en ik kijk hem aan. “Dus toch,” zegt hij mompelend als hij afgaat op mijn snelle reactie en hij begint na te denken. “Het is niks,” zeg ik zacht, terwijl we verder door de gangen lopen naar ons Engels lokaal. “Jawel, ik heb het al gehoord..,” zegt hij zacht en ik zucht. “Van dat uhm…?” zeg ik zacht en ik hoef verder niks te zeggen, hij begreep me meteen al en het was fijn als je zo iemand gevonden had. “Ja, ik had je ook willen helpen toen, het was echt een rotstreek van haar! Ik bedoel, als het dan regent dan ga je toch niet door? Dan haal je iemand toch weer binnen? Dat is ook een van de redenen dat ik terug ben gekomen, ik wil niet dat ze je nog een keer zoiets flikken,” zegt hij spijtig en ik zucht. Het leek wel of ik nu alleen maar slechte gedachtes kon hebben. Ik voelde me echt rot, nog steeds. Eigenlijk had ik nu helemaal niet naar school gewild, ik had in mijn bed willen blijven liggen. Het liefst de hele dag. Dan zou ik misschien op de oorzaak kunnen komen waarom Seth het mij had uitgemaakt en blijkbaar zoveel vreemd ging. Maar dan hield ik mezelf voor de gek, want ik wist al waarom hij me had gedumpt dat had Leah heel duidelijk uitgelegd. Het stomme was dat ik al die tijd dacht dat Seth daar niet om gaf, dat hij niet zo’n jongen was. Blijkbaar had ik het al die tijd verkeerd, maar nu nog – zelfs nu ik de waarheid wist – vond ik het nog steeds onlogisch. Waarom moest hij toch al die tijd zo lief zijn geweest? Was dat dan gespeeld? Hoorde dat allemaal bij zijn spel? Ik voelde me steeds ellendiger des te langer ik er over nadacht. Ik was gewoon een van de vele meisjes die in zijn val was getrapt, ik was er blijkbaar dom genoeg voor. En toch voelde ik nog steeds iets voor hem, ook al was het over nu. Ik zag nog steeds zijn lieve lach voor me en zijn gezicht na onze eerste zoen. Op dat moment, boven die klif, het leek wel magisch. Ik dacht echt dat ik de juiste gevonden had, alles was perfect, maar blijkbaar kan nooit iets perfect zijn.

Reacties (4)

  • Joshifer

    Hmm.. arme Kittie ;O Misschien moet ze maar even afleiding zoeken bij Matt? Die hopelijk niet denkt dat zij nu voor hem gekozen heeft... of ze moet met Jacob gaan praten. weetje nog, mijn idee? :3 Het is misschien gek, maar aan de andere kant is Jake wel haar broer toch.

    Of hadden ze al gepraat? -vergeetachtig-

    OJA, en ik kies voor de optie 'morgen een paar, vandaag een paar'.. zelfde reden als gleecullen! =)

    7 jaar geleden
  • Padme

    Maakt niet uit, maar ga gewoon verder

    7 jaar geleden
  • IrishNialler

    meowhahaha. ik heb liever 2 want dna heb je zoiezo elke dag iets te lezen en anders heb je het gelezen en moet je weer wahten(huil)

    7 jaar geleden
  • Niallene

    ahhw ;[
    Het is echt een rotstreek van Seth.
    geef mij maar optie 1 [a]
    Snel verder! <33

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen