Foto bij Hoofdstuk 102

Hooi! Hier dan nog snel een hoofdstukje! :3 Ik heb al veel zitten typen, dus ik heb er voor morgen ook al een paar klaar staan! Het is dus uiteindelijk optie 2 gewordenxDMaar geen zorgen, ik zal genoeg posten! Veel leesplezier! :3

“Hey, denkhoofdje, we zijn er,” zegt Matt en port me in mijn zij. “Owh, ok,” zeg ik nog stilletjes afwezig en blijkbaar viel het op, want Matt had het door. “Hey, maak je er maar geen meer over, ik pak haar terug hoor!” zegt hij grinnikend en ik zag in zijn ogen dat hij het nog echt meende ook. “Dat hoeft niet speciaal, het is gewoon,” zeg ik zacht, maar ik kan het gewoon nog niet over hem hebben. Alleen zijn naam noemen, maakte me al intens verdrietig. “Ohh.. over Seth?” vroeg hij voorzichtig en hij fluisterde zelfs zijn naam, net alsof hij aanvoelde hoe erg het me raakte. Ik knikte en de tranen begonnen al te lopen. “Ach, Kittie toch! Kom hier!” zegt hij en neemt me in zijn armen. Ik begin te snikken en ik voelde me zo stom. Daarom wilde ik ook nog thuis blijven, op school huilen was wel het ergste wat je kon gebeuren. Iedereen zat je dan de hele tijd aan te staren en wilde weten wat er aan de hand was. Als je dat dan niet vertelde, gingen ze er zelf wel redenen voor zoeken. “Hij is je niet waard,” zegt hij en droogt mijn tranen af met zijn duimen en ik zucht. Hij kijkt me medelijdend aan en ik kijk hem in zijn lieve en meelevende ogen. Het was zo oneerlijk en nu vroeg ik me ook nog af waarom ik Matt nooit eerder had zien staan. Hij was nu zo lief voor me, maar Seth was dat ook al die tijd voor mij geweest. “Maar hij was zo lief,” zeg ik zacht en Matt drukt me weer tegen zich aan. Het voelde fijn om iemand te hebben die je zo troostte, ondanks al die bekritiserende blikken om ons heen. “Ik weet wat jij nodig hebt!” zegt hij dan opgetogen als hij mij loslaat. “Wat?” vraag ik en hij glimlacht breed. “Chocolade, kom we kopen het nog even snel, we hebben nog drie minuten!” zegt hij en trekt me mee. We lopen langs Barbie en die kijkt me gemeen lachend aan.
“Zo, huilen als een baby? Mis je je mama?” vraagt ze en ik snik nog eens. Ze was zo gemeen, want ze wist dat mijn moeder overleden was en toch zei ze dit. Zelfs de mensen om haar heen vonden dit niet echt kunnen en keken haar twijfelend aan bij deze opmerking. “Wat flauw Barbie, maar ach, dat wisten we al, je kan niet anders he?” zegt Matt en ze kijkt hem zuur aan, omdat er na deze opmerking mensen bij haar weglopen. “Ik krijg jou nog wel Semper,” zegt ze nijdig en hij haalt zijn schouders op. “Niet als ik jou eerst heb,” zei hij grinnikend en liep met mij naar de kantine. “Zo, die automaten zijn nog steeds niks verandert sinds ik weg ben geweest, de rotte appels liggen er nog steeds rot bij en de chocoladerepen zitten nog steeds op nummer 64,” zegt hij blij en steekt zijn pinpas in de automaat. “Ik betaal het zelf wel,” zeg ik snel, omdat ik me schuldig voelde dat hij nu chocolade voor mij kocht, terwijl hij het zelf niet eens zou gaan opeten. “Ach, dat maakt niets uit Kit, ik betaal graag chocola voor jouw liefdesverdriet, hoewel, ach laat maar,” zegt hij en kijkt naar de automaat waar de chocoladereep precies in het midden blijft hangen. “Nee he? Dat ook nog!” zegt hij geïrriteerd en ik grinnik. “Ik haal de conciërge wel even,” zeg ik snel, maar hij schudt zijn hoofd. “Nee, het lukt zo ook wel,” zegt hij en pakt de automaat op en schudt het hele ding een keer door elkaar en zet hem dan weer neer. Wow, Matt leek wel een superman zo. Met grote ogen blijf ik hem aanstaren als hij de chocolade uit het bakje pakt en hij kijkt me vragend aan. “Is er wat?” vraagt hij niet begrijpend en geeft mij de chocola. “Je.. tilde die hele machine op?” zeg ik vragend en hij grinnikt. “Oja… uhm.. sportschool?” zegt hij vragend en ik knik maar. “Trouwens, nu heb ik er ook nog Skittles bij, jammie!” zegt hij vrolijk en pakt het pakketje op wat er nog bij was gevallen door zijn gerammel met de automaat. Ik breek een stukje van mijn Milka chocolade af en hij kijkt me plezierig aan. “Ik help je deze dag wel overleven, vanaf nu aan ben ik er altijd voor je,” zegt hij lief en slaat zijn arm om me heen. Zo lopen we terug naar het Engels lokaal.

Reacties (2)

  • Storiefan

    weerwolf power!

    4 jaar geleden
  • Joshifer

    Chocolade en skittles; twee voor de prijs van één. En dat Matt een hele snoepautomaat kan optillen is toch wel vreemd, hoor xd Jammer dat Kittie er nu nog niet over nadenkt. Maar ja, waarom zou ze? Maar toch is het wel raar. Zelfs door naar de sportschool te gaan, wordt je nog niet zo sterk om een snoepautomaat op te tillen toch..? XD

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen