Foto bij Hoofdstuk 105

Zo! Hier weer een nieuw hoofdstukje! Dit was de laatste die ik had vooruit geschreven, na deze hoop ik weer een vrolijke toon te laten horen! Ik houd niet van dit depri gedoe van KitkatxDHet is wel logisch nu, maar ik vind dat ze niet bij de pakken neer moet gaan zitten! Dus! Ghehe, veel leesplezier! :3
ps. If you want more.. reageer.. ghehe, want dan zet ik de volgende misschien vanavond ook nog on! :3

Terwijl hij telefoneerde met iemand, ik wist namelijk niet wie het was, keek ik nog eens rond. Matt hield mij echter ook in de gaten en zodra ik verder dan vijf meter van hem vandaan was, liep hij weer naar mij toe. Ik kon niet echt verstaan waar hij het over had, omdat hij bijna in de telefoon leek te fluisteren, zo zacht praatte hij. Ik verbaasde me er dan ook over dat de persoon aan de andere kant van de lijn het wel kon verstaan. Toen ik probeerde te verstaan waar hij het over had, kon ik er niks van maken. Ik besloot maar te wachten totdat hij klaar was en na tien minuten hing hij dan ook eindelijk op.
Ik kijk hem verbaasd aan. “Dat duurde lang,” zeg ik en hij kijkt op. “Oh, uhm, ja..,” zegt hij er verder niet op ingaand en stopt zijn mobiel weg. Als ik verder wil vragen, gaat de bel al en besluit ik het hierbij maar te laten zitten. We moesten nu naar onze volgende les toe en dat was scheikunde. Ik vond het daar altijd vreselijk in dat lokaal. Ten eerste omdat het er altijd stonk, ten tweede omdat je van die vreselijk lelijke labjassen aan moest doen en ook nog omdat ik nooit van die proefjes hield. Ik was altijd weer bang dat er iets fout zou gaan en ik iets in de fik zou steken. Gelukkig wist ik dat Matt het altijd al een leuk vak had gevonden en hij het liefste de proefjes deed, terwijl ik toekeek vanaf een veilig afstandje.
Vandaag gingen we dus ook weer een proefje doen. We gingen zeep maken en ik had niet kunnen denken dat het zo kon stinken. Eerst moesten we iets verbranden, ik had geen idee wat het was, maar het stonk verschrikkelijk! Gelukkig bleef Matt al die tijd aan mijn zij en hadden we op het laatste van de les werkelijk een zeepje klaar liggen. We kregen er een 8 voor en daar was ik dan ook erg blij mee! Door dat cijfer zou ik eindelijk weer net een voldoende staan voor scheikunde.
De volgende lessen gingen maar traag voorbij en ik had me echt afgevraagd of ik deze dag wel had overleefd zonder de vrolijke aanwezigheid van Matt. Ik had het zeker gewaardeerd dat hij terug was gekomen, maar waarom hij opeens weer terug was, wist ik nog steeds niet precies. Hij was ook ergens verandert, maar ook nog steeds hetzelfde. Alhoewel, de hoeveelheid van zijn luncheten was sterk gegroeid en de kracht waarmee hij de snoepautomaat optilde, kon niet alleen van het trainen in de sportschool zijn geweest, was ik toch heel blij met hem. Toch begon ik me nu ook af te vragen of het door de invloed van Sam en zijn groep was gekomen. Ik was er nog steeds niet precies achter waarom ze altijd zo close waren en wat ze precies deden in al die tijd dat ze met elkaar waren. Maar nu ik met Matt omging, zou ik daar weldra achter komen. Ik zou hem er soms stiekem wat vragen over stellen, geheel neutrale vragen, maar wel met een achterliggende gedachte.
Nu hij terug was, leek alles ook weer een beetje in zijn oude orde te vervallen. Zodra de school uit was en Matt vroeg of ik met hem mee wilde fietsen, kon ik dat niet weigeren. Met een fijn gevoel fietste we weer langs de weg, waar we zo vaak langs waren geweest. Het enige was wel, dat de weg nu korter was geworden, aangezien ik nu ook in La Push woonde. Matt reed helemaal mee tot aan mijn huis en toen hij nog had geprobeerd het gesprek wat te verlengen – door het huiswerk te vragen wat hij allang in zijn agenda had staan – ging hij weer weg. Alhoewel, niet gelijk. Hij vroeg nog of hij me morgen weer kon ophalen, terwijl hij wegfietste. Ik knikte en hij glimlachte terug, waardoor hij bijna tegen een boom opreed omdat hij niet meer vooruit keek. Met een lach stapte ik mijn huis binnen, zou het dan weer net als eerst worden?

Reacties (6)

  • Joshifer

    Wanneer krijgt Kittie nou te weten dat ze wolven zijn...!!(A)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen