Foto bij || 003 || Allesia Chiara Montez

Are you proud of who I am?

Allesia Chiara Montez.

Hij was nieuwsgierig in me zoals ieder ander nog nooit was geweest, en dat gold ook voor mij door de magische manier waarmee hij naar me keek. 'Allesia Chiara Montez, mijn heer.' Was het antwoord dat ik hem gaf, het was doodgewoon hoe ik met hem praatte maar het liet vraagtekens verschijnen op verschillende gezichten. En ik staarde net zo onbegrijpelijk terug doordat zij het niet snapten. ‘Mijn enorme spijt, heb ik iets verkeerds verteld?’ Maakte ik af terwijl ik mijn voeten op de grond probeerde te leggen, ik werd echter gelijk tegen gehouden door drie jongens die vond dat ik eerst moest rusten. ‘Nee nee…’ Riep een jongen die ouder leek dan de rest, en met een vingerknip ontdekte ik dat zijn naam Sam was. ‘Het is gewoon dat je… redelijk vreemd praat. Alsof je van een andere tijd komt of zo.’ Zijn manier van praten liet mijn wenkbrauwen samen trekken, het was respectloos dat hij tegen vreemdelingen praatte met het woord ‘je’. Weer was er een stilte terwijl iedereen me opnam alsof het een sprookje was waar ik in was geland. Ik keek met ze mee om iets te doen te hebben in de serene kalmte die ze allemaal uitstraalden. Mijn sandalen waren kapotgescheurd door de landing die ik had gemaakt, en over mijn lichtroze jurk kon ik het zelfde zeggen. Mijn benen hadden een bruine smurrie met modder over zich heen gesmeerd gekregen toen ik landde op het harde zand, en zelfs mijn haarkroon had er onder geleden.
Het was iets waar ik trots op was door de moeite die ik ervoor had gedaan, maar nou leek het alsof al mijn harde werk in het niets was opgegaan. ‘Zou ik een bad kunnen nemen?’ Onderbrak ik het eeuwige gestaar en een kort meisje met ravenzwart golvend haar sprong als eerst voor me om me wegwijs te maken in het kleine huisje. Weer gooide ik mijn benen van de zwarte bank af en tilde mijn gewicht op toen mijn voetoppervlak de grond raakte. Ik ging echter gelijk door mijn knie toen ik besefte dat mijn energie nog niet terug was gekeerd naar normaal. Twee warme handen klemden zich om mijn middel terwijl mijn voeten boven twee grote voeten werden geplaatst, zijn manier van helpen was alsof ik zelf liep maar dan met zijn lichaam.
Het liet me grinniken, en toen ik adem haalde rook ik zijn zoete geur naar bosgrond en een vleugje aftershave. De trap liep hij snel op, ik merkte amper dat hij zijn voeten verplaatste maar toen hij stopte duizelde het even door de directheid. Hij zette me neer in de badkamer terwijl hij twijfelde of hij me moest helpen met mijn kleding, dat ontdekte ik doordat zijn wangen donkerbruin kleurden als teken dat hij bloosde. Ik maakte echter een kort buiginkje als teken dat ik het alleen kon, en verbluft draaide hij zich om. Iets wat heel belangrijk was schoot me direct binnen en ik legde mijn arm op zijn gespierde schouder als hoop dat hij stopte. Hij stopte echter abrupt toen ik mijn arm nog niet eens goed had geplaatst en zeker vroeg ik hem zijn naam. ‘Jacob Black.’ Vertelde hij me, en zijn naam bracht een aangename rilling op in mijn borstkas.

Reacties (4)

  • Creater

    Kudo van mij!
    XX

    8 jaar geleden
  • Imperi0

    jake(H)(H)

    8 jaar geleden
  • Ohana

    Ahahahaahah middeleeuwen. d:

    8 jaar geleden
  • Childish

    Love this Story <3(H)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen