Foto bij || 006 || Jacob Black

You know fairytales don't come true, not when it comes to you.

Jacob Black

Het deed geen pijn meer toen Seth me herinnerde over dat Bella niet meer de mijne was, want mijn complete hart lag nou in de armen van Allesia. Het deed echter wel pijn toen ik het verdrietige gezicht zag van mijn inprent, want haar hele blik was veranderd bij het woord bloedzuiger. Ik vroeg me af hoe ik haar het beste kon opvrolijken, want het was als een steek in mijn hart om haar verdrietig te laten worden. Het voelde vreemd aan, het was dichterbij dan familie, zelfs meer dan van mijn eigen pijn die ik voelde als iemand me in elkaar sloeg. Niet dat het zou gebeuren, want niemand durfde maar een millimeter dichterbij te komen op het reservaat.
‘Is er iets?’ Was mijn vraag, maar het loste op in de andere menigte die het vroeg. Toch leek ze mij op te merken, en terwijl ze iets zei hoorde ik haar stemgeluid dat perfect balanceerde met het mijne. ‘Wacht.’ Langzaam schudde ze haar hoofd, het was het teken dat ze het even moest verwerken, of haar hersenen functioneerden net zo slecht als die van Paul in wiskunde. Het duurde even voordat haar gezicht weer veranderde in de neutrale uitdrukking die ze de hele tijd had, en langzaam wou ze beginnen aan haar verhaal die tot tranen zou kunnen zorgen. ‘Het hoeft niet, je kunt het ook gewoon aan één persoon vertellen.’ Dit kon eigenlijk het perfecte excuus zijn om samen met haar te zijn, alleen. Maar vreemd genoeg merkte ik het niet zo op, meer als een excuus om haar zo min mogelijk pijn te doen tijdens het vertellen. Want ze zou nooit gewend kunnen zijn het te vertellen aan een roedel vol intimiderende weerwolven, maar een persoon waar ze het meeste op kon vertrouwen. En daarmee wees ik op mezelf. Eigenlijk was het egoïstisch wat ik deed, het was meer om de brandende vlam van verlangen te blussen die haar verschijning had veroorzaakt.
‘Eigenlijk is het een goed idee, want ik weet dat Jacob er geen slechte bedoelingen bij heeft zoals haar verkrachten als wij er niet zijn of zo.’ Maakte Paul weer de grap, en toch hoorde ik de teleurgestelde ondertoon. Hij wou de gene zijn die het intieme gesprek met haar kon hebben, en iets in me vertelde dat het geen eerlijke strijd zou zijn tussen ons. Ik ging haar voor naar de kamer die Emilie gebruikte om haar gasten in te laten overnachten, of zoals ze ons noemde ‘haar wolf kindjes die ze zelf niet had gebaart’. En het gebeurde vaak dat Embry er bleef overnachten als hij laat moest wachtlopen en zijn moeder dacht dat hij uit logeren ging. En terwijl ik bleef staan in de kamer om het licht aan te zetten, blikte haar ogen een lange tijd vastberaden in de mijne. Vlak daarna voelde ik twee goddelijke lippen ondeugend tegen de mijne drukken. Iets in me vertelde dat haar gesprek te leuk zou worden om waar te kunnen zijn.

Reacties (5)

  • Imperi0

    leuk gesprek:Y):Y)

    8 jaar geleden
  • Tweetybum

    Nieuwe ABO!!! Snel Zverder Please!!!

    XxX

    8 jaar geleden
  • Readingbitch

    Heeel goed geschreven!!!! snel verder!!!
    Maar er is 1 ding: Je schrijft Emily met een "y" en niet "ie".
    Dat was het:$

    8 jaar geleden
  • iheartgomez

    Verder!

    8 jaar geleden
  • mOoNx

    snel verder

    -xx-

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen