Foto bij || 009 || Allesia Chiara Montez

Never mind I'll find someone like you, I wish nothing but the best for you.

Allesia Chiara Montez

Ik was het die het doelgerichte genot aan een einde verklaarde na minuten in perfectie te hebben gebade, en toch leek ik niet genoeg te krijgen van zijn lippen die tegen elkaar aan kwamen als hij me een antwoord prevelde. Zijn ogen stonden eerst teleurgesteld om mijn onderbreking maar dat veranderde bij het aanzien van mijn ogen die droeviger waren dan eerder. Het was iets wat ik niet kon tegenhouden, menselijke gevoelens waren één met me geworden waardoor ik het niet kon weigeren dat ze zich knus maakten in mijn kloppende hart. ‘Zuivere perfectie eindigt in zure droevigere gevoelens.’ Zijn woorden gingen als schuurpapier heen over de huiveringen die eerst over mijn rug hadden gestreeld, en ik verwarde me aan de eerdere gevoelens die er hadden gezeten en bijna permanent leken door de lange duur. Zijn ogen blikten weer in de mijne waar ze het gevangen namen alsof hij me hiermee voor altijd in zijn hart probeerde te sluiten, alsof er geen ontkomen meer was aan de ijzeren stangen waar mijn ogen in waren beland. Herinneringen spoelden mijn hoofd binnen terwijl ik begon aan mijn verhaal die misschien niet hartverscheurend genoeg was voor de blik die het genomen had in mijn ogen. Maar toch was het wel erg genoeg voor de gene die het besefte voor haar neus, en die gene was iemand die dichterbij stond dan je denkt op dit moment. Die gene was ik, iemand die in haar leven nog niks of niemand kwaad had gedaan. Maar dat veranderde abrupt door de moordlustige ogen die ze zag, die veranderde haar zuivere huid in donkerdere fantasieën. Die veranderde haar in een moordenaar die ze nooit in haar leven zou willen zijn, ze veranderde in een moordenaar. ‘Maar ik was het niet, het gebeurde gewoon. Het was het koude gevoelloze monster die me creëerde in een monster, haar ogen die eerst zo onschuldig leken als die van een pas geboren baby. Ze nam alle twee… alsof ze me net zo alleen wilde laten voelen als zij deed op dat moment. Alsof ze zich eenzaam voelde in de enorme wereld die als deuren voor haar schoonheid stond, alsof ze helemaal geen gevoelens meer had. Alles uit haar genomen was na een beet.’ Ik stopte even om hem de informatie te laten verwerken die ik hem tot nu toe had verteld, maar hij dwong echter met zijn ogen dat ik moest vervolgen wat op mijn hart lag. ‘Ze stelde zich voor als Isabella Marie Cullen, het was van eigenbelang dat ik haar naam koesterde tot het einde van mijn laatste dag. Maar ik mocht het tot dan aan niemand zeggen, anders zou haar leven slechter worden dan het al was. En ik, zo naïef als ik me op dat moment gedroeg, stemde in door het medelijden die ik toonde voor haar. Het was uiterst deprimerend hoe ze zich op dat moment voelde, ellendig en somber waren de perfecte woorden om haar te beschrijven.’ Hij leek stil te zijn van alle informatie die ik hem had neer geschoteld, en verbaasd als ik was werd dat mijn eerste vraag voor hem. ‘Is er iets? Het lijkt alsof je een lijk hebt getrotseerd.’ Zijn hoofd schudde van niet terwijl zijn ogen me een heel verschillend verhaal vertelden, en langzaam kwam zijn mondhoeken in beweging om een schokkend nieuws neer te leggen. ‘Bella… het meisje waar ik van hield.’

Reacties (2)

  • Imperi0

    woow schok
    bella heeft haar ouders vermoord

    8 jaar geleden
  • mOoNx

    snel verder

    -xx-

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen