Foto bij Hoofdstuk 113

Uhm, ja, het moment zit er zeg maar wel aan te komen, maar er moet eerst nog 1 ander dingetje gebeuren met Matt en Kittie en daarna zul je het lezen! :3 Als je het leest, herken je het gelijk! :3 YAY! Ik heb er al zo'n zin in!!! Maar ik moet dit toch eerst even typen.. de dongel is btw bijna op.. dus post ik vandaag snel wat ik nog heb! :3 Veel leesplezier! :3
ps. Ik heb nog 6 minuten!:OEn dan is ie op! Ik activeer ook snel de volgende! Maar dan kan dan nog even geen plaatje bij!

Natuurlijk waren we veel te laat thuis gekomen en Billy was daar erg pissig over geweest, maar naarmate de weken vorderde, hoe beter hij met Matt om kon gaan en hoe meer mijn familie hem accepteerde als mijn vriendje. Ze zagen me opbeuren zodra hij in de buurt was en hoe gelukkig ik weer was als eerst. Voor mijn geluk zette ze hun geheime conflicten opzij en aanvaarde ze onze relatie. Gelukkig maar, want ik had het nooit vol gehouden als zij er zo op zouden blijven zeuren. Matt had mij al die weken helemaal vertroeteld en ingepakt. Zo erg zelfs, dat ik soms de andere mensen om mij heen vergat. Matt nam me overal mee naartoe en we hadden in een korte periode, meer gedatet dan mensen die een twee keer zo lange relatie als ons hadden. Er was nu een maand verstreken en opeens stonden Fred en Dorian aan mijn deur. Ik keek verrast op en schrok een beetje van dit plotselinge bezoek.
“Kittie, we moeten praten, buiten?” vraagt Fred gespannen en op mijn pantoffels volg ik hem mee naar buiten. Ik kijk op de klok en het was nog zeven uur. Ik zou me zo wel verder klaarmaken voor school. “Wat is er?” vraag ik en ik kijk beide aan. Fred aarzelt even en kijkt moeilijk naar Dorian. “Goed, ik vertel het haar wel,” zegt hij en kijkt mij dan vriendelijk aan. “U moet u gereed maken, over een week zal Victoria Forks bereiken, Alice heeft dat gezien in een van haar visioenen,” zegt hij en het nieuws stoot me even van mijn roze liefdeswolk en Fred helpt mij staande te blijven. “Ik-ik dacht dat ze volgende maand pas zou komen?” vraag ik en Dorian knikt. “Ze heeft haar tijd vervroegd, we wilden dat u het op tijd zou weten dan kan u zich nu nog voorbereiden en afscheid nemen,” zegt hij en ik kijk hem geschokt aan. “Afscheid nemen? Ik dacht dat Carlisle onze kansen hoog in zag?!” zeg ik geschrokken en hij knikt. “Ja, maar u zult moeten onderduiken, samen met Bella, we hebben al een plan hoe we gunder veilig kunnen krijgen tijdens deze strijd,” zegt hij en ik kijk hem geschrokken aan bij dat laatste woord. “Gaan jullie ook meevechten?” vraag ik en ik kijk ze gespannen aan. Goed, ik had wel niet zoveel tijd met ze door kunnen brengen als ik had gewild, maar ze waren beide mijn beste vrienden geworden en ik zou niet zonder ze kunnen! “Jullie mogen niet gewond raken!” zeg ik gespannen en Fred giechelt kort. “Ach, een arm meer of minder maakt niet uit, zolang mijn gezicht maar perfect blijft,” zegt hij grappend, maar ik zie dat hij er zelf ook erg gespannen onder is. “Wij zullen goed op elkaar letten, daar hoeft u zich geen zorgen over te maken Kittie,” zegt Dorian mij vriendelijk en ik knik. Zij zouden veilig zijn, maar de andere mensen om mij heen dan? Zou ze die niet pakken? Of wacht, dat bracht me op nog iets moeilijkers. “Is Matt wel veilig?” vraag ik geschrokken en Fred begint heel hard te lachen. Dorian geeft hem snel een duw en fluistert iets te snel tegen hem en gelijk houdt hij op. “Daar zullen wij ook opletten,” zegt Dorian plechtig en ik knik dankbaar. “Bedankt,” zeg ik en ik loop naar ze toe en geef ze een knuffel. “Wees voorzichtig op jullie zelf, ik wil jullie hierna ook nog steeds zien,” zeg ik en Fred knikt. “Beloofd,” zegt hij zacht en laat me dan weer los. “Veel plezier met Matt, hij is zo lief voor je, ik zou er bijna jaloers op zijn, bijna,” zegt hij lachend en opeens zijn hij en Dorian weg. Ik kijk verbaasd rond en opeens hoor ik een fietsbel. “Hey! Gekkie! Wat sta jij daar nou alleen in jouw pyjama? We moeten zo naar school!” zegt Matt lachend, terwijl hij er aankomt op de fiets. “Ik uhm.. ach laat maar! Ik kom er zo aan!” zeg ik vrolijk en geef hem snel een zoen onderweg en loop dan snel naar binnen toe om mijn spullen te pakken.

Reacties (1)

  • Joshifer

    Ah, Fred & Dorian overleven die strijd tegen Victoria vast wel!:DVictoria gaat er gewoon aan, ghehe(duivel)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen