Foto bij || 010 || Jacob Black

I'm looking for love this time, sounding hopefull but it's making me cry.

Jacob Black

Haar ogen stonden verbaasd, verbaasd om de plotselinge stilte die op mijn schouders kwam zitten, en mijn ogen stonden als een wederzijdse handeling tegen die van haar. Dat ze mensen had uitgemoord kon ik niet geloven, want het was alsof het allemaal een leugen was, dat mijn Bella dat nooit in haar leven zou doen. Maar het was als een gevecht tegen mijn inprent, haar woorden deden zoveel pijn op mijn ongeschonden borstkas dat het even duurde voordat ik alles verwerkt kreeg. ‘Bedoel je Bella?’ Hoorde ik mijn stem onvast vragen als teken dat ik het nog niet had verwerkt. ‘Bruin lang haar tot haar middel, bruine lenzen die haar zicht verpesten…’ Begon ik aan de ontkenning die wel even kon duren voordat ik het afsloot zonder tegenspraak. Langzaam knikte ze, met nog een paar woorden maakte ze mijn beschrijving af. ‘Spierwit, net zo lang als ik… krullende wimpers.’ Weer schudde ik mijn hoofd, alsof ik knikkend mijn ondergang aan moest gaan, en dat deed erg veel pijn. Alsof mijn beste vriendin me voor de zoveelste keer had verraden, alsof ik niks was in haar ogen, alleen maar iemand die haar liefde tussen Edward in de weg stond. ‘Haar bovenlip is dikker dan haar onderlip waardoor het een grappige combinatie vormt.’ Maakte ze af, en dat was het teken dat ik haar boven Bella verkoos. Niet omdat ze mijn inprent was en ik haar zonder twijfelen boven Bella moest verkiezen maar omdat alles wat ze zei een tegenpool vormde voor Bella. Alsof ze mijn gedachten kon lezen in de hoop alles het zelfde te worden tussen ons, maar het was niet zo. Het was pure magie die onze liefde stand hield, je kon de connectie zo voelen als je tussen ons in stond. ‘Zou je dit ook aan het roedel willen vertellen, het is bijna van levensbelang.’ Het was de dwingende ondertoon die haar deed schrikken, maar snel knikte ze, bang om iets verkeerds te doen in deze vreemde situatie. Vele vragen kwamen in mijn hoofd toen ik haar achtervolgde naar de kleine woonkamer, en terwijl het roedel verwacht had op andere gezichten verbaasde ze zich om deze. Vooral het serieuze gezicht van mij speelde er een belangrijke rol in. ‘Bella is een vijandigere vampier dan wij allemaal hebben gedacht. Handelen uit jaloezie, alleen maar om mijn inprent zoveel mogelijk pijn te doen, ze nam haar ouders af door een wraakzuchtige emotie. Volgens mij zag ze het aankomen door de gave van Alice, want het was bestemd dat ik ooit mijn inprent zou vinden. En ze was zo slim om alles uit te vogelen, tot het laatste detail, met een beetje hulp van de rijkdom van de Cullens.’ Mijn stem stond vijandig toen ik sprak over mijn ex geliefde, maar ik besefte ook dat het een andere Jacob was toen ik van haar hield. De wanhopige jonge Jacob waar iedereen mee kon sollen, en die alleen zijn gevoelens gebruikte als het om de liefde ging. Niet zijn hoofd die andere dingen van plan was, maar daar kwam vanaf dit moment een einde aan. Alleen Allesia kon mijn hart gebruiken op een manier die schadelijk was, anderen zouden nooit meer met me kunnen spelen. Ik was Jacob Black, de alfa.

Reacties (6)

  • Imperi0

    ik loop achter
    er waren toch 2 roedels??

    8 jaar geleden
  • MysticFool

    soryy dat ik neit een reactie gaf was op vakantie en las ff snelk alle hoofdstukkenachter elkaar
    supper geschreven serieus love your stoy(H)

    xx

    8 jaar geleden
  • mOoNx

    snel verder

    -xx-

    8 jaar geleden
  • iheartgomez

    Verder! Ik snapte het even niet maar ik denk dat het nu wel begint te komen xd x

    8 jaar geleden
  • Annelieke

    Jeeee schrijft zo moooooi! Ik zit iedere keer weer helemaal in je verhaal. Snel verder ben benieuwd wat er gaat komen!!!

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen