Nadat Embry en ik onze huwelijksnacht hadden overleefd, bleek ik voor de tweede keer zwanger te zijn. In de eerste instantie was ik vreselijk gestrest, hoe zouden we twee kleine kinderen én een baby gaan opvoeden? Gelukkig stelde Embry me gerust, en met succes, alles verliep geweldig. Ons derde kindje werd een meisje, een meisje genaamd Laura. Dit was de eerste van onze drie kinderen die op mij leek. ze had niet echt een getinte huid en dezelfde kleur haar als ik, niet donkerbruin zoals dat van Embry dus. We zijn nu alweer twee jaar verder en Embry had besloten om te stoppen met wolf zijn, zo konden we samen oud worden. Op dit moment zat ik op de veranda van Emily en Sam. Lachend keek ik toe hoe Embry onze lieve Laura in de lucht hield, die het uitschreeuwde van plezier. Hij was echt de perfecte vader, hij was zo ongelooflijk lief. ik draaide mijn hoofd naar Collin, die met Chiara op zijn schoot zat, ze zagen er samen erg lief uit. Chiara zat met haar duimpje in haar mond en leunde met haar hoofdje tegen Collin's borst, die op zijn beurt door haar donkerbruine haartjes kriebelde. Nog even en ze zou in slaap vallen. Drew zat in kleermakerszit bij Emily op het aanrecht en hielp haar met koken. Al twee jaar lang praat hij non stop over een eigen restaurant beginnen 'als hij later groot is' dus Emily had bedacht om hem te leren koken, wat hij natuurlijk helemaal geweldig vond. Ik had nooit verwacht dat ik ooit verliefd zou worden voor zo lang, ik had nooit kinderen gewild en ik wilde al helemaal niet trouwen, maar Embry kon mijn mening in alles veranderen. Het leek wel alsof zijn wil wet was, maar toch wilde ik het zelf ook allemaal. Embry haalde het beste in me naar boven en duwde het slechtste naar beneden, zoals het hoorde. Met mijn ouders had ik geen contact meer en Embry was er niet in geslaagd om zijn biologische vader te vinden, maar toch maakte het ons niets uit. We hadden ons erbij neergelegd en besloten de verspilde aandacht nu op elkaar te richten. Ik had het gevoel alsof we voor altijd jong bleven, ook al zouden we uiteindelijk ouder worden, elke keer als ik Embry aan keek voelde het als de eerste keer dat ik hem zag. Dat vreemde gevoel dat door mijn buik raasde en als hij mijn naam uitsprak de vlinders in mijn onderbuik een oorlog voelde en mijn onderbuik als slagveld hadden gekozen, iets wat ik totaal niet erg vond. Ik had er geen problemen mee gehad. Ik voelde me perfect, compleet en gelukkig. Ik had me geen beter leven kunnen wensen. ~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Lees mijn nieuwe Embry Call story (:

http://www.quizlet.nl/stories/55967/youll-always-be-my-hero-even-though-youve-lost-your-mind--embry-call/



On the first page of our story
The future seemed so bright
Then this thing turned out so evil
I don’t know why I’m still surprised
Even angels have their wicked schemes
And you take that to new extremes
But you’ll always be my hero
Even though you’ve lost your mind.

Reacties (11)

  • lily_luna

    Ohhh zo mooi maar wat ik me afvroeg omdat ze half vampier half weerwolf is kan ze dan niet eeuwig leven?

    6 jaar geleden
  • Felonys

    zo'n mooi verhaal!! love your story's!

    7 jaar geleden
  • xoxPrisxox

    love it

    8 jaar geleden
  • vampgirly

    Een mooi einde van een mooi verhaal(H)
    Kga eens kijken naar je nieuwe story(Y):P
    Loved it(H)(flower)

    8 jaar geleden
  • Emrys

    Mooi einde <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen