Foto bij Hoofdstuk 125

Zo! Hier weer een nieuw hoofdstuk, ik heb geen voorraad, dus ik moet steeds eerst schrijven en dan kan ik pas posten.. gelukkig heb ik alle klusjes gedaan, gras is gemaaid en alles is schoon, dus ik kan vandaag heel de dag schrijven! :3 Ik ben van plan eerst die ander af te schrijven.. vandaag.. maar ik zal om de drie voltooide hoofdstukken er ook een hoofdstuk voor deze story bijschrijven :3 Wat afwisseling is altijd goed! En ik zal ze bij jullie wel gelijk posten.. want nu ik heb gezegd dat er een einde komt, bedenk ik opeens steeds veel meer dingen die nog moeten gebeuren.. dus waarschijnlijk zal ik deze dagen ook nog veel hier gaan posten, dus bereid jouw mailbox er maar vast op voor, hij gaat aardig vol zitten.. ghehe :3 Trouwens, toen ik dit schreef, kreeg ik echt honger, dus ik ga nu even eten, dan van internet af, ALLES schrijven en dan ALLES posten, nouja, alleen hier, bij de president zet ik het er alvast op, maar klik ik later aan, anders krijgen die er dertig tegelijk.. en ik weet niet zeker of ze dat leuk vinden.. van jullie weet ik wel dat jullie het leuk vinden, dus wat ik vandaag heb, zal ik ook posten! Veel leesplezier! :3

Nadat ik hem een kus op zijn wang heb gegeven, sta ik op. Ik had opeens zo’n honger. “Wat is er?” vraagt hij en kijkt op. “Ik.. heb erge trek,” zeg ik met een beetje verward gezicht, raar, ik had nooit zo’n honger gehad. “Haha, je eerste vreetbui, echt, Embry wilt daarbij zijn,” zegt hij lachend en legt zijn arm lief om mijn schouders. “Vreetbui?” vraag ik geschrokken en hij knikt. “Nu, je een vormveranderaar bent, verbruik je veel meer energie als je verandert, je eet ongeveer dezelfde hoeveelheid van het beest waar je in verandert,” zegt hij en ik kijk hem geschrokken aan. Dit gedoe was allemaal nog zo raar en nieuw! Gelukkig was hij er nu om me er een beetje doorheen te loodsen, ook al moest ik het meeste zelf doen. Dat wist ik ook wel.
“Dat kost toch echt bakken met geld?” vraag ik en hij knikt lachend. “Tja, ik weet ook niet hoe Sam eraan komt, maar hij heeft altijd eten op voorraad. De jongens eten namelijk veel, ik weet niet hoeveel jij zal opeten, maar als je nog honger hebt dan mag je altijd nog wat van mij als het jouwe al op is,” zegt hij lief en ik knik. “Goed.. en waarom wil je Embry erbij hebben? Ik wil niet dat hij me uitlacht,” zeg ik teleurgesteld en hij grinnikt. “Embry krijg je er gratis bij, zodra jij eet, ben je niet meer te stoppen, ik zweer het je! De eerste keer dat ik at na mijn verandering, heb ik net zoveel opgegeten, waar ik nu een hele week voor eet,” zegt hij en ik kijk hem met grote ogen aan. “Je wendt er wel aan en je zal je langzamerhand aanpassen naar de goede eethoeveelheid, maar de eerste keer, echt, ik wil graag bij je blijven, maar ik denk dat ik wel een stapje opzij moet zetten,” zegt hij giechelend en ik kleur rood. Onee, ik ging mezelf dus zo echt heel erg voor gek zetten en dan kon ik er ook nog eens niks aan doen. “Is het echt zo erg?” vraag ik en hij haalt zijn schouders op. “Je zult het zo wel merken, ik hoop maar dat de Cullens wat boodschappen hebben gedaan,” zegt hij lachend en loopt triomfantelijk naar de keuken, waar Esmee een emmer soep aan het maken is. Wacht een emmer? Veel kan ik niet verder over deze rare situatie nadenken, want het kwijl loopt me al langs de mond. “Sorry,” zeg ik snel als ik het doorheb en veeg het snel weg. Seth en Esmee kijken mij lachend aan. “Het geeft niks Kittie, ik hoop dat we genoeg eten hebben, wij eten namelijk zelf.. niet.. het normale voedsel,” zegt ze met een vriendelijke lach en loopt weg.
“Het kom wel goed, ze hebben een voorraad in de schuur liggen,” zegt Seth lief en komt naar me toe. “Hoe komt het dat ik zo overdreven reageer op eten? Ik bedoel, zo doe ik anders nooit,” zeg ik en hij grinnikt. “Ook niet als je naar mij kijkt?” vraagt hij en ik rol met mijn ogen. “Gekkie,” zeg ik en krabbel hem door zijn haren. “Nee, mijn kapsel,” zegt hij en begint ook met mijn haren te stoeien. “Seth!” grinnik ik en zo liggen we al snel stoeiend op de grond. “Hoi, stelletje kleuters,” zegt opeens een zeer chagrijnige stem en ik kijk op. Het was Leah, wat deed zij hier binnen? Ik dacht dat ze het vond stinken. “Hey, zus, hoe kom jij hier zo terecht?” vraagt Seth met een lach en laat even mijn arm los, waarmee ik hem probeerde te kietelen. Snel prik ik hem in zijn zij en hij kijkt me grinnikend aan. “Valsspeler,” zegt hij en pakt me terug door me helemaal dood te kietelen. “Ik had honger, het stinkt, zelfs het eten,” zegt ze en op dat moment gaat alles in slow motion.
Ik wist niet hoe het kwam dat ik nu zo gefocust was op eten, maar ik hoorde het verpakkingspapiertje van Leah’s chocola zachtjes opscheuren. Ik voelde hoe ik mijn handen langzaam op de grond zetten om te kunnen staan. Hoe mijn voeten plaats namen op de grond en een aanloop namen naar het bruine goedje in Leah’s handen. Hoe mijn tong langzaam uit mijn mond hing en mijn hebberige handen naar voren schoten. Hoe Leah mij bang aankeek en niet wist wat te doen, dan die chocola snel in haar mond proberen te stoppen. Maar een luide grauw kwam er uit mijn mond en ze liet het verschrikt vallen op de grond en met een harde klap kwam ik op de grond terecht en begon gulzig de chocola naar binnen te werken.
Zoals ik al zei, ik wist niet hoe het kwam. Ik hield niet eens zo erg van chocola, maar na drie seconden likte ik mijn handen netjes af en keek Leah en Seth onschuldig aan met een grote chocoladevlek rond mijn mond. “Oepsie?” vraag ik onschuldig en Seth begint heel hard te lachen. “Grr, ik had net zin in chocola, ach, het stonk toch, ik koop wel wat in de supermarkt hier in de buurt,” zegt Leah kwaad en loopt stampvoetend naar buiten. Ok, nu wist ik waarom Seth het zo beschreven had, je had jezelf echt niet meer in de hand zodra je eten rook! “Kom, laten we naar buiten gaan,” zegt Seht en trekt me omhoog. “Maar ik heb zo’n honger,” zeg ik zielig en hij glimlacht. “Dat weet ik toch lieverd? Alleen als Esmee hier zo gaat koken, is het beter als je buiten op je eten wacht, voordat jij je tanden al in een rauw stuk vlees hebt gezet wat nog gekookt moet worden. Echt dat krijg ik niet meer van je afgepakt en het is niet zo gezond,” zegt hij en pakt mijn hand. “Ja.. dat is dan wel een goed plan,” zeg ik met een beschaamd lachje en ik loop samen met hem mee naar buiten toe.

Reacties (7)

  • mabloempje

    Gelukkig verandert ze niet in een olifant ik wil niet weten hoeveel ze dan wel niet eet XD(A)(6)

    5 jaar geleden
  • Joshifer

    whahahaxDik krijg honger van deze post lol [':

    7 jaar geleden
  • IrishNialler

    Oei dat klink echt als mij:$ Altijd honger:Y) Je kunt me altijd roepen voor eten en snoep

    7 jaar geleden
  • Niallene

    Super deel! <33
    Krijgen we snel nog een deel? [a] <33

    7 jaar geleden
  • Padme

    haha, geweldig van die chocola. Vreetbuien, ik moet er niet aan denken.

    snel verder

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen