Foto bij Hoofdstuk 126

Ghehe, het is wel grappig om ook de jongens over Kittie's keuze hun mening te laten geven, vond ik zo, vandaar, de eerste mening uit de groepxDTsja, ik moet nog flink doorschrijven hoor, als het aan het einde van de week af moet! :o Veel leesplezier! :3

Als we buiten komen, is er al een heel gevecht bezig en ik kijk er geschrokken naar. “Is dat nog wel oefenen?” vraag ik, als een grote wolf Emmet in de haren vliegt en hij hem van zich probeert af te duwen. “Ja, het is gewoon een spelletje, ze voelen er allebei niks van, rustig maar hoor,” zegt hij en kijkt plezierig naar het schouwspel. “Ik vind het maar niks,” zeg ik en kijk wantrouwig naar het gevecht, wat als er iemand een keer uitschoot? Dan kon dat een fatale afloop tot gevolg hebben. “Je zal het leuk vinden als jij daar zelf staat, je innerlijke instinct houdt namelijk wel van een gevechtje op zijn tijd,” zegt hij grinnikend en we gaan in het hoge gras zitten. Vanaf hier rook ik al de heerlijke geuren van de keuken, maar ik moest mezelf er aan weerhouden, ik zou niet mogen eten, totdat alles klaar was.
“Hey, Kittie! Ik moet je dit nog van Matt geven,” zegt Embry opeens en komt naar mij toegelopen. “Wat?” vraag ik en hij pakt mijn hoofd vast en geeft me drie dikke zoenen op mijn wangen. “Iel, Em!” zeg ik en hij grinnikt hard. “Haha! Jouw gezicht! Onbetaalbaar!” zegt hij en krijgt een harde schop van Seth. “Seth!” zeg ik verontwaardigd en ik kijk hem aan. “Niemand komt er aan mijn meisje,” zegt hij nijdig en als Embry is opgestaan, kijkt hij hem even boos aan. “Goed, Matt stond erop dat het drie zoenen op de mond was, gelukkig dat ik dat maar niet heb doorgegeven nu,” zegt hij en wrijft over zijn been en kijkt mij dan weer vrolijk aan. “Als je dat waagt jongen,” zegt Seth link en Embry was nu in de verleiding gebracht om het wel te doen en ik keek een beetje paniekerig rond. De jongens vormden dus al duidelijk teams, voor wie ze waren als mijn toekomstige echtgenoot. “Jongens!” roept Sam dan een keer boos en Seth en Embry krimpen dan even ineen. Daarna lijken ze geen vijandigheid meer voor elkaar te voel en gaat Embry rustig door met ons gesprek.
“Zeg, hoe is het om school nu ook te missen?” vraagt hij, alsof er niks aan de hand is en het doodnormaal is om op dit onderwerp verder te gaan. Ik kijk hem verward aan, maar verdenk hem er ergens van dat zijn hondengenen hem in de hand hebben. Ik bedoel, die vergeten toch ook heel snel iets? Daarom blijven ze je zo trouw, ook al straf je ze, vervolgens komen ze wel weer vrolijk kwispelend naar je toe. Embry kijkt mij ondertussen nog vrolijk aan en ik grinnik. “Het voelt alsof ik spijbel,” zeg ik blozend en lach dan verlegen. “Geweldig, niet?” vraagt hij met de breedste lach op zijn gezicht die ik ooit had gezien. “Ik mis het soms nog wel,” zegt Seth en ik voel eigenlijk wel hetzelfde, het was wel de dagelijkse sleur, maar wel de dagelijkse sleur waar ik aan gewend was. “Dude, ik vroeg jij toch niets?” vraagt Embry en Seth kijkt hem weer geïrriteerd aan. “Em, kan je ook even normaal tegen Seth doen? Vandaag nog?” vraag ik en kijk hem met opgetrokken wenkbrauwen aan en hij kijkt me onschuldig terug. “Sorry, buddy,” zegt hij en geeft Seth zo’n onverwachte knuffel dat Seth hem snel van zich afduwt. “Hij accepteert het niet eens,” zegt Embry dan boos en ik rol met mijn ogen. “Had dan ook iets gezegd als, ooh hug girlfriend!” zeg ik met een overdreven hoge stem en doe mijn handen omhoog. Seth grinnikt hierom, maar ik weet niet of Embry het echt leuk vond, ik beeldde hem daarnet wel in Barbie-vorm uit en dat wist hij. Ik had hem die verhalen over hun omhelzingen verteld. Hij kijkt me met een gezicht aan, waarvan niks is af te lezen en ik kijk een hem een beetje bang terug aan. “Dude, als ik zo ga praten moet je me waarschuwen, een tweede Barbie hier op aarde zullen we niet overleven,” zegt hij dan toch wel met een lach en ik zucht opgelucht. Het was nu welk duidelijk voor mij wie Embry geschikter voor mij vond. Toch had hij het er niet zo dik bovenop moeten leggen, vond ik. We zaten nog steeds in hetzelfde team en we zouden deze week nog een hele clan vampiers moeten verslaan, samen. En daar had je vertrouwen en respect bij nodig, anders dan liep het geheid mis en ik wilde nog niemand kwijt.

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen