Foto bij Hoofdstuk 127

Hmm, ijsthee met citroen smaak is lekker! :3 Hier het volgende hoofdstuk! Veel leesplezier! :3
ps. Dit is waarschijnlijk laatste hoofdstukje voor vandaag.. of er moet me nog snel een heel hoofdstuk te binnen schieten! :3

“Eten!” wordt er opeens door een melodieuze stem geroepen en ik kijk hongerig op. Dat was Esmee, ik wist het echt zeker,. Ze had wel snel gekookt zeg! Gelukkig maar, langer dan dit had ik het ook niet uitgehouden zonder eten. “Onee, ga me niet vertellen dat ze haar vreet bui nog moet hebben?” vraagt Embry gemeen lachend, als hij mijn hongerige ogen opmerkt en Seth kijkt grinnikend op. Raar, vergaven jongens elkaar nou zo snel of werkte dat honden-vergeet-gen nou echt zo goed bij hen? “Ze is net wakker Em, dus ze had nog niet kunnen eten, tot nu toe,” zegt hij en kijkt me speels aan. Goed, waar verheugde zij zich zo op? Waar bleef dat eten? Ik verging van de honger! Waarom roep je dan ook eten, als het er nog niet is? Dat is toch misleiding, nietwaar? “Jongens! Geen eten vanavond! Kittie krijgt haar eerste vreet bui!” roept Embry luid naar de andere en Jared kijkt op. “Ach, wat jammer nou, heb ik mijn fototoestel niet mee om Kittie’s eerste vreet bui op vast te leggen, tja, wordt je fotoboek toch iets uitgedund,” zegt Jared grinnikend en komt naar ons toegelopen. Ik zie dat de andere de gevechten ook staken en zich terug in de bosjes veranderen. Tja, je werd naakt zodra je terug veranderde, ik vroeg me dan ook af, hadden zij mij allemaal naakt gezien? Want dat was niet echt een fijne gedachte om te hebben, zelfs zonder antwoord was het steeds irritant om er over na te denken.
“Welk fotoboek?” vraag ik schichtig aan hem en hij kijkt me nonchalant aan. “Oh, eentje die ik maak, de eerste panterstapjes van Kittie, schattig om vast te leggen nietwaar?” zegt hij gemeen lachend en ik geef hem een stomp. “Grappig hoor, maar mag ik even een teiltje?” zeg ik en rol met mijn ogen. Waarom moesten jongens toch ook de eigenschap hebben om heel flauw te kunnen doen. “Ik zou het wel leuk vinden, een fotoboek vol foto’s van jou,” zegt Seth lief en ik geef hem een zoentje op zijn wang. “Zodat je het zeker helemaal kan onder kwijlen zeker?” vraagt Embry en gaat protesterend tussen ons inzitten. “Kijk maar uit, zometeen kwijlt ze jou nog onder als ze al dat eten ziet,” zegt hij lachend en Embry haalt zijn schouders op. “Ik heb altijd al in de buurt van Kittie’s kwijl willen zitten,” zegt hij en ik geef hem een stomp. “Wat?” vraagt hij onschuldig. “Niet zo over mij zitten praten waar ik bij zit,” zeg ik met een pruillip en hij kijkt me lachend aan. “Oh, je hebt liever dat we het achter jouw rug om doen?” zegt hij lachend en ik duw hem aan de kant en ga naast Seth zitten. “Je weet best wat ik bedoel, Em.. en waar blijft dat eten?” zeg ik en ik kijk gespannen rond, waardoor weer wat mensen moeten lachen. “Je eerste vreetbui,” zegt Seth verliefd en ik grinnik. Nu hij het zo zei, klonk het best wel lief en leuk.
“Ik vind het wel schattig,” zegt Quil opeens en ik kijk hem aan. “Heeft het dan nog iets schattigs dan?” vraag ik verward en hij grinnikt. “Ja, op het eind zal jouw mond helemaal onder het eten zitten, net zoals van die babygezichtjes op het einde van de maaltijd, die slabbetjes werken ook nooit, dus zal ik jou er ook maar geen bij geven,” zegt hij lachend en Embry knikt. “Tja, we kunnen niet het gevaar lopen dat je die er ook nog bij zou gaan opeten,” zegt hij waardoor hij weer een luid moet lachen en ik hoor al wat andere ook aankomen. “Geen eten vanavond hoorde ik?” zegt Jacob, terwijl hij er aan komt gelopen met Paul, Jasper en Emmet. “Daar zullen wij geen last van hebben,” zegt Emmet met een geniepige lach en daarvoor krijgt hij gelijk boze blikken van de wolfpack. “Moordenaar,” sist Embry zachtjes en vijandig door zijn tanden en Emmet kijkt hem aan. “Hondenbrokkeneter,” sist hij weer zachtjes en ik zucht. Waar bleef dat eten nou? Ze had het toch beloofd? Opeens hoor ik mijn maag flink knorren, wat iedereen weer doet lachen. “Jullie zijn flauw, alleen maar mij uitlachen he?” zeg ik en Jacob knikt. “Ja, daar heb je gelijk in, we zullen even wat gênante momenten van Embry vertellen,” zegt hij met een ondeugende blik naar Embry en die kijkt hem daarop geschrokken aan. “Niet als ik eerder over jou begin, Jakeyboy,” zegt hij sluw en gelijk voel ik me wat beter, we zouden tenminste vanavond niet alleen om mij lachen. Daar had Jacob nu gelukkig voor gezorgd.

Reacties (6)

  • Joshifer

    whahaha wat een lol toch altijd met de wolfjes:D

    7 jaar geleden
  • Beronica

    Snel verder!(flower)

    7 jaar geleden
  • Padme

    hoezo ongeduldig.
    snel verder

    7 jaar geleden
  • Niallene

    Whoehoe!
    Super!
    Snel verder <3

    7 jaar geleden
  • Indietro

    Sneeeeeeeeeeeeeeeeeeeel verder!!:D

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen