Foto bij Hoofdstuk 141

Awhh, niet schrikken bij dit hoofdstuk, ik had niet gepland meer doden te laten vallen hier.. ghehe, mijn kleine teen is zwaar gekneusd.. heb ik weer.. stomme caravankastjes -.-" Gelukkig heb ik bij schrijven mijn tenen niet nodig xd Veel leesplezier! :3 Ik heb het op korte posts gehouden en misschien nog wel eens een lange ertussen! :3

“Kittie, ik hou van je!” roept Matt zijn lieve stem en ik kijk op. Hij kwam lachend naar me toe lopen, in deze weide vol klaprozen en andere weidebloemen. Wacht, hij kon weer lopen? De zon scheen op ons neer en daardoor glansde zijn gezicht en leek hij wel bijna een god, zo mooi. Hij had me bijna bereikt, totdat Seth er ook opeens aankwam. Op een driewieler? “Nee! Ik hou van je!” schreeuwt hij en fietst snel naar me toe. “Kleuter, ze houdt van mij!” roept Matt dan boos en stopt om naar mij toe te komen en draait zich om naar Seth. Seth stapt van zijn fietsje en komt dreigend naar Matt toe. “Ze houd van mij, grote oenemeloen,” zegt hij en geeft Matt een duw tegen zijn borst. Matt kijkt hem aan en geeft een luide grom. “Ze hoort bij mij, ze draagt mijn armband, van mijn familie,” zegt hij en wijst naar mijn arm, waar de kleine bedelarmband aan hangt. “De mijne ook,” zegt Seth en wijst naar mijn linker pols, waar een klein hangertje met een wolfje eraan hing. “Ze hoort bij mij,” zegt Matt weer en geeft Seth weer een duw. “Nee, bij mij!” schreeuwt hij en geeft Matt weer een duw. “Echt niet,” zegt Matt en duwt terug. “Echt wel! Wil je erom vechten?” vraagt Seth en Matt lacht luid. “Kom maar op kleintje, ik maak je in,” zegt hij en gaat klaar staan. “Goed, wie wint, die krijgt Kittie,” zegt hij en kijkt even naar mij met zijn lieve lach. “Goed, er is wel een regel, dat er geen regels zijn,” zegt Matt speels lachend en Seth knikt geamuseerd. “Goed, totdat er een man neervalt en niet meer wakker wordt, is het gevecht afgelopen,” zegt hij en ik kijk hem geschrokken aan. Gingen ze elkaar nou vermoorden?! “Nee!” gil ik. “Best,” zegt Matt en neemt een aanloop. “Nee! Stop!” gil ik hysterisch en ren naar ze toe. Maar ik merk nu pas dat ik een grote witte zijde jurk aanhad. Wanneer had ik dat nou weer aangetrokken? “Goed, aansteller, ik maak je zo hard in, dat je het tot in je dood blijft voelen,” zegt Seth en springt ook op. “Nee!!!” gil ik en ik scheur de jurk en ren naar de grote wolven toe. Ze beginnen te vechten en het gaat er ruw aan toe. “STOP! Stop! Asjeblieft! Stop! Ik wil dit niet! Niet doen! Ik kan niet zonder jullie, ik kan het niet.. ik..”
zeg ik en langzaam verdwijnt het bos om mij heen. De grote jurk van daarnet, is verandert in een wit laken en als ik mijn ogen open, zie ik een paar bezorgde gezichten om mij heen. Ik voel het zweet langs mijn hoofd lopen en hijgend sta ik op. “Waar zijn Seth en Matt?” vraag ik gespannen en Jacob kijkt mij medelevend aan. “Seth slaapt onder die boom daar en Matt is nog in het ziekenhuis, Kittie, is alles goed?” vraagt hij gespannen en ik laat me opgelucht in mijn bed vallen. Ze waren niet aan het vechten.. ze zouden niet doodgaan.. niet door elkaar.. “Nu wel,” zeg ik zachtjes en Edward pakt mijn hand. “Je had een nachtmerrie, die gaan wel weer over,” zegt hij lief en hij kijkt naar Jacob, die hem licht geïrriteerd terug aan kijkt. “Bedankt Edward, bedankt Jacob,” zeg ik zachtjes en ze knikken. “Ik blijf wel bij haar, ga jij maar weer slapen, je hebt alle rust nodig deze dagen,” zegt hij vriendelijk en Jacob maakt zijn ogen tot spleetjes en loopt dan woest weg. “Eerst Bella en nu mijn zusje.. wat is het volgende?” mompelt hij zachtjes grommend en ik kijk hem droevig na.

Reacties (1)

  • Joshifer

    OMG! Ik schrok serieus van dat boventekstje, ik dacht "wie gaat er nu dood?!" =( Maar dat was dus gewoon een droom.. xd Niemand is dood. Iedereen leeft nog... =D

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen