Foto bij Hoofdstuk 144

Ik kon het niet zo snel laten eindigen toch? Morgen hebben jullie ook nog posts van mij tegoed en ik kan jullie geen nachtmerries bezorgen (a), Veel leesplezier! :3

Ik kijk somber naar beneden en opeens hoor ik langzaam geritsel op het grindpad. Ik kijk omhoog, het was vast Edward. Als ik op kijk, krijg ik opeens de schok van mijn leven. Was dat Matt of ging ik nou dingen zien? Ik knipper nog eens met mijn ogen, maar hij liep er echt. Hij zag er best zielig uit zo, met twee krukken stuntelend over het grindpad. “Matt!” schreeuw ik vrolijk en begin naar hem toe te rennen. “Kittie!” zegt hij vrolijk en laat zijn krukken vallen en strompelt naar mij toe. “Gekkie! Zometeen breek je weer je been! Opnieuw!” zeg ik als hij me in zijn armen neemt en hij grinnikt. “Voor jou zou ik wel honderd keer mijn been willen breken, als ik je alleen al in mijn armen kon nemen, zoals nu,” zegt hij en geeft me een knuffel. “Wat was jij van plan?” vraagt hij dan en ik vertel het nieuws wat ik van Seth had gehoord.
“Hey, heel raar maar ik kan geen auto vinden, maar als we met de bus..” zegt Seth en stopt zodra hij me ziet staan. “Seth?!” roep ik boos als hij terug is en hij kijkt me verschrikt aan als ik bij Matt sta. “Kittie, ik.. ik kan het uitleggen!” zegt hij stotterend en ik kijk hem onbegrijpend aan. “Je wilde haar alleen meenemen naar een ver eiland hier ver vandaan? Door haar gewoon doodleuk te zeggen dat ik dood was? Seth, je wilde haar gewoon ontvoeren!” zegt Matt kwaad en ook al had hij nog last van zijn been, liep hij kwaad op hem af. “Ik kan het uitleggen! Echt waar! Kittie, Kittie kijk me asjeblieft aan,” zegt hij met een zielig gezicht en ik zucht en kijk hem even kort aan. “Het spijt me,” zegt hij en ik sluit mijn ogen. “Dit is nu al de tweede keer dat je zo tegen me hebt gelogen, ik weet dat je Matt graag weg zou willen hebben, maar dit gaat te ver, ik had niet meer met mezelf jezelf kunnen leven als Matt weg was, zelfs als jij nog wel bij me bleef, je weet toch hoeveel iemand voelt voor zijn inprent? Stel je eens voor dat Matt doodleuk tegen jou zei dat ik er niet meer was?!” roep ik nu boos en hij krimpt ineen bij die gedachte. “Ik zou niet meer kunnen leven,” zegt hij zacht en ik knik. “Sorry, het spijt me.. ik, ik was gewoon in paniek.. ik hoorde dat ze in het pack al voor ons aan het kiezen waren.. en ik wilde niet wachten op een uitslag.. ik wilde zelf de touwtjes in handen nemen.. ik wist niet dat het zo uit de hand zou lopen, sorry, ik had er niet goed over nagedacht.. het is gewoon in blinde paniek ontstaan, ik wil je niet kwijt Kittie, ik hoop dat ik je hierbij niet heb kwijtgeraakt?” vraagt hij en hij kijkt me spijtig en smekend aan. Matt zucht hard en kijkt me aan. Ik kijk naar Seth en hij kijkt me zo zielig aan, hij had echt spijt, dat zag ik. Het was een heel riskant en dom plan geweest en blijkbaar zou hij er alles aan doen om mij voor hem te krijgen. Blijkblaar riskeerde hij dit allemaal voor mij, maar dit keer was hij te ver gegaan. Hij had me echt diep in mijn hart geraakt en ook al voelde ik nog steeds wel liefde voor hem, het deed me toch wel wat pijn. “Vergeef hem maar,” zegt Matt dan opeens zuchtend en ik kijk hem verbaasd aan. “Hij zei dat jij dood was en wilde me meenemen zodat jij mij niet meer had, en jij zegt dat ik hem moet vergeven?” vraag ik verbaasd aan Matt en een cynisch lachje kan ik niet weerhouden. “Doe het nou maar Kittie, als ik die kans had gehad, kan ik je niet beloven of ik dat ook niet had gedaan, ik moet zeggen dat het best een slim plan was van deze kabouter, alleen zou ik een heli hebben gehuurd, dat zou een stuk sneller zijn geweest,” zegt Matt met een lach naar Seth en ik kijk hem stom verbaasd aan. “Haat je hem nu niet?” vraag ik en hij haalt zijn schouders op.

Reacties (2)

  • Puddingvork

    oh gelukkig dat het niet waar was! *haalt opgelucht adem*

    7 jaar geleden
  • Joshifer

    Het was indd een hele stomme grap -ook al was 't niet bepaald een "grap"-, maar ja.. ;o

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen