I promiss I'm worth.

Jacob Black

De hoop werd opgegeven toen de klok een minuut na dat ene uur sloeg, en Carlisle stond op om zijn apparaten op te ruimen. Ik hield hem ruw tegen toen hij naar boven wou lopen om ze te verbergen, maar ik liet het niet toe door de standvastigheid die ik kende voor mijn inprent. Voor mijn leven, voor mijn ziel, het meisje waar ik mijn hart mee deelde al was dat niet veel. ‘Wat wil je doen?’ Antwoordde Carlisle op mijn arm, maar het was de stem van de dood waar hij me mee aansprak wat me woest maakte. Mijn instinct wou reageren op zijn tegen stribbeling maar ik werd gekapt door een suizende lucht bij de ademhaling van Allesia. Haar lippen verwijdden zich terwijl ze haperend adem haalde, en een seconde daarna voelde ik haar groene kijkers in die van mij blikken als teken dat ze er weer was. Uit opluchting kwam er een kleine zucht uit mijn mond en vlak daarna had ik haar al in mijn armen. Er werd hevig geprotesteerd over mijn snelle handeling doordat ze nog niet goed op aarde was maar dat werd anders vastgesteld toen ik een klein gegiechel hoorde tussen mijn armen. Haar lach maakte iedereen vrolijk, alsof ze een kleine bron met energie met zich mee bracht die iedereen kon laten branden van geluk. Opluchting scheen van elke gezicht af te lezen toen ze weer op haar voeten stond, en ik brandde van geluk toen ze zelfs kon staan zonder hulp. Maar toch hield ik haar vast, het was een excuus om haar vast te houden in een volle menigte mensen. ‘Je inprent?’ De stem van Edward was vlak naast me terwijl ik omkeek om hem aan te kijken, zijn emotieloze blik was van verre wegen te bekennen. ‘Ja.’ Antwoordde ik op zijn vraag, een simpele knik vond ik te onbeleefd. Mijn gedachten lieten hem lachen maar het was niet van harte, het leek bijna pijnlijk hoe zijn borstkas bewoog. ‘Sinds wanneer geef jij een fuck om beleefd zijn?’ Zijn woordenschat was niet zoals de normale Edward dat zou doen, en ik vroeg me af of het te maken had met Bella dat zijn humeur was gedaald. ‘Ook…’ Antwoordde hij. ‘Maar het verliep de laatste tijd toch niet meer zo goed, en nadat ik haar gedachten kan lezen denkt ze alleen maar aan jullie kus.’ Ik schrok van zijn woorden, hij besprak ze zo open dat het leek of hij helemaal niet boos was om haar gedachten. Hij leek op sommige punten zelfs zeker van zijn woorden dat ik me bijna afvroeg of het wel Edward was die ze zei. ‘Ons relatie verliep niet echt goed… sinds ze een vampier is doet ze kouder tegenover me dan eerst.’ Het dubbelzinnige antwoord dat ik kreeg moest eigenlijk als grap bedoelt zijn maar toch vond ik het niet iets om over te lachen alsof het iemand niet deerde. Ik wist bijna zeker dat het diep van binnen pijn deed, al was dat het laatste wat je kon zeggen na de uitdrukking op zijn gezicht.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen