Foto bij Twenty-Four.

- Charlotte 'Charlie' Haywood

De volgende ochtend ontwaakte ik naakt in de douche. Nog natrillend van vannacht kleedde ik me aan. Ookal was het zomer, de dikke sweater en de lange jeansbroek konden me niet opwarmen. Toen ik een vluchtige blik in de spiegel wierp, zag ik een gebroken meisje. Haar lijkbleke huidskleur stak schril af tegen de donkere wallen onder haar ogen. In haar nek stond de duidelijke afdruk van vingers die haar keel ruw hadden dichtgeknepen. De blauwe plekken zouden nog weken zichtbaar zijn. Dat meisje was ik. Ik zag er nu uit als Kelly, Julia, Paige en al die andere meisjes waarvan ik lijdzaam had toegekeken hoe Maxim ze als een lucifer brak, mentaal en fysiek. Met een zucht wendde ik mijn blik af van de spiegel en liep de trap af. Katherine zat aan de keukentafel met een mok dampende koffie tussen haar handen. Zodra ze me zag, flikkerde een glans van paniek op in haar ogen. Haar blik rustte de hele tijd op me terwijl ik mezelf ook wat koffie inschonk en tegenover haar ging zitten. Even bleef het stil in de keuken.
“Wil je erover praten?” vroeg ze aarzelend na enkele minuten.
Ik schudde zwijgend mijn hoofd en keek enkel naar het doodstille oppervlak van de koffie. Voorzichtig wilde mijn zus haar hand op de mijne leggen maar ik trok die snel weg.
“Ik wil het er niet over hebben,”
Ik herkende mijn eigen stem niet eens. Ze klonk schor, als een kraai bijna. Ik voelde het schuren in mijn keel. Fijn.
“Was het Harry?” bleef Katherine doorvragen.
Ik keek haar strak aan. Hoe durfde ze dat nog maar te denken?
“Nee, het was niet Harry,” bitste ik moeilijk.
Ik stond op, nam mijn kop koffie en liep weer naar mijn kamer. Een halfuur later hoorde ik hoe Katherine de voordeur achter zich dichttrok. Opgelucht leunde ik achteruit in mijn kussens. Nog geen seconde later veerde ik weer overeind. Was alles beneden wel op slot? Zo snel ik kon sprong ik de trap af met twee treden tegelijk en keek alle ramen en deuren na. Pas toen ik me ervan verzekerd had dat het hele huis hermetisch afgesloten was, durfde ik weer adem te halen. Maar ik was amper weer in mijn kamer toen de deurbel ging. Met knikkende knieën tuurde ik door het spionnetje in de deur. Die leken het te begeven toen ik Maxim’s arrogante gezicht herkende aan de andere kant van de deur. Kreunend liet ik me langs het hout naar beneden glijden. Ik hoopte dat hij zou denken dat er niemand thuis was en dat hij zou weggaan. Maar dat deed hij niet. In plaats daarvan duwde hij de brievenbus open en speurde door de gang.
“Komop, Charlie lieverd, ik weet dat je daar bent. Doe open voor een oude vriend,”
Ik beet mijn kaken stijf op elkaar om niks te zeggen. In gedachten prevelde ik elk schietgebedje dat ik kende.
“Charlie, doe nú die deur open of ik stuur dat lieve krullenbolletje van je in stukjes naar je toe via de post,”
Hij verhefte zijn stem niet maar er klonk zo’n koele dreiging uit zijn woorden dat de haren op mijn armen spontaan overeind kwamen. Ik wist dat hij ertoe in staat zou zijn. Aarzelend kwam ik overeind en opende de deur. Ik waagde het niet hem recht in de ogen te kijken. Hij was als een dolle hond, elk oogcontact kon hem uitlokken tot agressie in welke vorm dan ook. Ik wilde de deur maar een beetje open maar hij duwde ze helemaal open en kwam nonchalant naar binnen gewandeld. Doodsbang drukte ik mezelf met mijn rug tegen de muur.
“Wat wil je van me?” stamelde ik onderdanig.
Hij plaatste één hand naast mijn hoofd en leunde over me heen. Tranen welden op in mijn ogen terwijl ik angstvallig naar de tippen van zijn schoenen staarde.
“Je weet wat ik wil. De vraag is alleen wat jij wil. Ik weet dat je de shots wil. Ik weet dat je de seks wil. Het enige wat je moet doen is nu met me mee terug naar London komen,”
Ik slikte, verzamelde al mijn moed en keek langzaam op. Zijn blauwe ogen boorden zich genadeloos in de mijne.
“Nee,” antwoordde ik kort.
Meteen verstrakte zijn kaaklijn en zag ik woede in zijn ogen opvlammen. Hij had duidelijk iets genomen. Mijn angst groeide met de seconde. Het was net alsof hij dat kon ruiken, want hij begon plots geamuseerd te lachen. Hij nam mijn gezicht tussen zijn vingers en tilde het ruw omhoog. Langzaam bracht hij zijn gezicht vlak bij het mijne. Ik rook zijn naar alcohol stinkende adem en smeekte om frisse lucht.
“Je komt nog wel naar me terug, trut. En zo niet, dan eindigt alles. Jouw leven, dat van je mooie zusje en dat van je kleffe vriendje,”
Voor hij weer verdween, drukte hij nog snel iets in mijn hand. Ik keek hem na tot ik zeker was dat hij echt was en liet me daarna weer op de grond zakken. Lichtjes hyperventilerend staarde ik naar het kleine plastic zakje in mijn hand. Het was gevuld met een sneeuwwit poeder. Instinctief wist ik wat ik tussen mijn vingers voor me uit hield. Heroïne. Pure, onversneden heroïne.

Reacties (11)

  • Zayniac

    Ze moet het niet innemen.
    Dat moet ze gewoon echt niet doen.
    Ik haat Maxim, laat Harry hier iets aan doen.
    Of Kate of zijzelf.
    Omfg, snel verder <33

    1 decennium geleden
  • lovingnouis

    Woah neee Charlie moet die heroïne niet nemen. Is ze net afgekickt..
    Eigenlijk zouden ze de politie moeten waarschuwen of zo.. Of misschien krijgt Charlie dan zelf ook problemen omdat ze er aan mee gedaan heeft,,? Ugh, ik haat die Maxim. Vieze klootzak.
    Echt, jij schrijft zó goed, iedereen leeft met dit verhaal mee, dat zie je wel aan de reacties. <3

    1 decennium geleden
  • QueenMary

    snen verder, alsjeblliiieeeffttt? <3

    1 decennium geleden
  • Rivendell

    I can see where this leads too, I'm just hoping I'm wrong. Technisch gezien bedreigt Maxim Charlie nu Harry iets aan te doen. Ik zweer je, ik doe haar wat als ze Harry's hart breekt om hem te beschermen. Harry gaat nog liever dood dan dat hij haar moet missen, Sure about that. Ik ben benieuwd wat ze met de heroïne gaat doen. Prachtig geschreven, I really missed this. Meestal moet ik even terug lezen om te kijken waar het verhaal ook alweer over ging, maar bij jou weet ik dat altijd nog precies, Well done. <3

    1 decennium geleden
  • bieb3rauhl

    omg, spannend joh.<3

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen