Where the hell did you find the pieces of my heart?

Jacob Black.

Toch was ze weer zo koppig om niet naar me te luisteren, en Quil’s moeder wou niet naar me luisteren omdat door Allesia de zaken beter gingen. Ze kreeg elke dag meer klanten door haar klantvriendelijkheid en vele mensen reisden helemaal van Seattle om haar te horen spreken. Ze was aardig tegen iedereen, zelfs tegen mensen die het winkeltje niets vonden maar dat ging gelijk over bij haar kalmerende woorden. Veronica –Quil’s moeder- had een boekenhandel dat langs het strand lag, het was een minuut of vijf lopen van mijn huis en als ik opschoot was ik er in één minuut. En dat deed ik vaak doordat ik Allesia erg veel miste nadat ik wacht moest lopen en zij werkte. Eigenlijk liet Veronica haar ook niet erg veel werken, ze vond dat ze zuinig moest zijn met haar stuk goud en ergens had ik het haar ook gezegd. Het was zo dat Allesia haar best deed en na zes uren werken was ze vaak moe, het kwam ook door dat ze elke ochtend haar vleugels uittestte op vliegen. En ze was zo geliefd bij de vampieren en wolven dat iedereen haar daarmee hielp, niemand kende jaloezie tegenover haar. Weer was ik op weg naar het winkeltje zodat we samen naar huis konden lopen, want om vijf uur sloten ze de boekenhandel waarna Allesia en ik naar huis liepen. Vaak nam ik haar op mijn rug, het was niet omdat ze er om vroeg maar om mijn overbezorgde karakter die van haar hield met heel zijn hart. Toen ik er net arriveerde zag ik dat ze nog een paar minuten open waren waardoor ik alvast naar binnen liep. Daar troef ik Allesia die aan het praten was met Veronica zodat ze het winkeltje konden sluiten, en toen ze mij zag overhandigde Veronica de sleutel zodat Allesia kon sluiten. ‘JACOB!’ Toen ik haar weer in mijn armen nam merkte ik hoeveel ik haar had gemist, en voordat ik haar kon kussen sprong ze weer op mijn rug. Ze moest grinniken om mijn gezicht en toen ze haar armen om mijn nek sloeg merkte ik het tasje in haar handen, het was hetzelfde logo als de winkel waardoor ik merkte dat ze een boek zou lezen. ‘Welke boek ga je lezen?’ Na een tijd lopen merkte ik toch mijn nieuwsgierigheid waardoor ik mijn vraag toch stelde. Ik hoorde haar weer grinniken boven mijn hoofd, en een seconde daarna voelde ik haar kin op mijn hoofd rusten. ‘Romeo And Juliet.’ Zei ze, en haar keuze trok mijn aandacht. Het was de liefdesverhaal van Shakespeare die ook nog slecht afliep, en ik wist niet waarom ze dit verhaal gekozen had. ‘Mooie keuze, maar ik moet je alvast waarschuwen dat het slecht afloopt.’ Besloot ik om te zeggen, en ik vond zelf dat ik helemaal niks vrij gaf van het verhaal. Maar meningen verschillen en vlak daarna voelde ik een kleine tik op mijn hoofd als teken dat ze het niet waardeerde dat ik iets vrijgaf van het verhaal. ‘Ik probeer je alleen maar tranen te besparen, ik wil liever niet dat je die moet verspillen. Het is de hartverscheurendste emotie die ik bij je kan zien.’ En door mijn woorden voelde ik haar vlak daarna tegen me aan, zodat ze haar lippen op die van mij kon drukken als teken dat ze ook van mij hield.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen