Foto bij Hoofdstuk 15

“Wat willen jullie eigenlijk bereiken met dit alles?” vraagt de rechter na drie filmpjes en een heleboel foto’s. “Dat ik wle in staat ben voor Alex te zorgen dus dat Familiehulp een foute beslissing heeft genomen, die overigens uitgelokt is door mijn toenmalige vriend.” Antwoord ik. “De gezinssituatie bij ons is veel beter. Alex krijgt wat zijn hartje begeert en hij heeft een mama EN papa.” Gaat Fiona tegen me in. “Dus u vraagt mij een oordeel te vellen over waar Alex nu precies moet leven?” Fiona en ik knikken. “een vaderfiguur is nodig in een stabiele gezinssituatie. Aangezien u geen vriend hebt en u ook niet getrouwd bent…” De rechter wordt onderbroken. “Hoe bedoeld u, ze heeft geen vriend?” De rechter knippert enkele keren verwonderd met zijn ogen. “Sorry voor het onderbreken. Wat maakt dat u denkt dat ze geen vriend heeft?” herpakt Alex Gaskarth zich. “Ze zei haar TOENMALIGE vriend. Dat betekent dus nu niet meer.” Waar is Alex mee bezig. “Ze kan toch ondertussen iemand ontmoet hebben?” veronderstelt Jack. “Meneer, nog één keer dat u tussenkomt en ik laat u uit de zaal verwijderen.” Dreigt de rechter. “Ik heb niets gedaan. Ik help alleen te denken.” Antwoordt Jack terwijl hij als een onschuldige zijn handen in de lucht steekt.
“Heeft u een vriend of niet?” vraagt de rechter na eens met zijn ogen gedraaid te hebben. “Ik ben haar vriend.” Zegt Alex vastbesloten en stelt zich recht. “In dat geval… dan zal ik nog steeds Alex moeten toekennen aan mevrouw en meneer Cartney. U, meneer Gaskarth, zit in een band, u tourt de wereld rond, geeft veel optredens, uw taalgebruik laat te’ wensen over…” redeneert de rechter. “Maar Alex is gelukkig als hij bij de jongens is. De opnames van de talentenjacht kunnen dat aantonen en hun taalgebruik valt zeer goed mee in het bijzijn van Alex.” Protesteer ik. “Alex hoort bij ons thuis. We houden van hem en hij krijgt alles wat hij wil.” Reageert Fiona. “Dat is niet waar, ik wou nog verder gaan met de wedstrijd, maar ik moest stoppen. Ik wou mijn normale kleren en ik kreeg dit. Ik wou mijn haar in piekjes en ik kreeg een zijlijn met plat gekamd haar. Ik wou naar Alysse en tante, maar ik mocht niet. Ik wou geen gsm en dat heb ik wel gekregen. Het enige wat ik wel mag is samen met Finn rappen als jij niet thuis bent.” Komt Alex op.

“Ik heb nog één vraag en dan stel ik de ouders aan. In mijn dertig jaar carrière heb ik nog nooit een zaak als deze meegemaakt.” Reageert de rechter streng en gefrustreerd. “Ik leg me volkomen neer bij uw beslissing.” Antwoordt Fiona vol overtuiging. “Alex, jongen, vertel me eens… Bij wie ben je nou echt gelukkig?” De rechter kijkt Alex doordringend aan. “Ik ben gelukkig bij… Fiona.” Meteen springt Fiona blij op en laat ik me huilend in Alex zijn armen sluiten. “Maar… ik ben nog veel gelukkiger bij tante Ilona.” Hij komt op me afgelopen en springt in mijn armen. Wat voorheen tranen van verdriet waren zijn nu tranen van blijdschap. Zack, Jack en Rian komen naar voor gelopen en nemen Alex van me over. “Stilte…! Stilte…!” De rechter klopt opnieuw met de hamer. “Dan is bij deze, de zaak gesloten! Alex Lenz wordt toegewezen aan Ilona Becket.” Besluit de rechter. “Maar… maar, ik ga in beroep!” roept Fiona. “U had gezegd dat u zich bij mijn beslissing zou neerleggen. Ik denk niet dat het voor u veel zin heeft in beroep te gaan.” antwoordt de rechter en verlaat de zaal.

“Bedankt, Gaskarth, zonder jou was ik hem nu kwijt.” Bedank ik Alex. “Graag gedaan.” Lacht hij en knuffelt me. “Party bij mij thuis!” roep ik lachend als we ons bij Rian, Zack, Jack en een rappende Alex gevoegd hebben.

“Alex, waarom zei je dat je mijn vriend bent? Als ze er op de rechtbank achter komen dan kunnen ze Alex alsnog bij Fiona zetten. En wie weet wat ze met jou doen…” vraag ik hem als hij als laatste vertrekt. “Daar komen ze niet achter.” Belooft hij. “We komen hier veel te veel. Ze zullen nooit iets doorhebben.” Vervolgt hij. “Ik hoop het.” Fluister ik onzeker. “Ik hoop het ook.” Antwoordt hij en knuffelt me een laatste keer. “Maar goed, ik ga maar eens naar huis. Tot de volgende keer.” Hij geeft me een kus op mijn hoofd en vertrekt naar huis. “Wees voorzichtig” roep ik hem nog na. “Doe ik.”

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen