Foto bij Hoofdstuk 24

De volgende ochtend ben ik even verward als ik wakker wordt. Even wist ik niet meer waar ik was, maar dan schiet het me allemaal weer te binnen. Stil ga ik uit bed, in de hoop Alex niet wakker te maken.
Ik eet vlug wat, kleed me om en doe mijn schoenen en jas aan. “Tell me what your best friend knows…” Oh nee, dat komt van boven. Snel loop ik naar boven de kamer van Alex in. “Sorry.” Fluister ik verontschuldigend tegen een half wakkere Alex. “Hallo?” zeg ik stil, maar toch luid genoeg dat ze me kunnen horen. Ik geef Alex nog een kus op zijn wang en ga terug naar beneden. “Nee, Jack. Ik ben bij Alex. We zijn hier komen slapen. Het is korter voor mij en zo konden Alex en Alex blijven slapen.” Antwoord ik als hij vraagt of ik nog slaap. “Kom naar hier. Wees wel stil, ze slapen nog.”

Die middag kom ik blij bij Alex toe. “Ik ben aangenomen!” gil ik blij. Meteen word ik in iemand zijn armen genomen en rondgedraaid. Ik klem mijn benen rond zijn middel en mijn armen rond zijn nek. “Proficiat!” roepen Alex, Zack en Rian al minstens even blij terwijl Jack me neerzet. “Dankjewel.” Sinds de dag dat ik alle nodige steun van Jack, Rian, Zack en Alex kreeg gaat mijn leven alleen maar beter. Ik heb Alex terug, ik heb een andere job, laat de rest ook maar komen. “Proficiat, tante!” Alex komt op me afgelopen. Ik neem hem in mijn armen en krijg meteen een dikke knuffel.

“Alex, opstaan. Je moet naar school.” Wek ik Alex. “Zie ik Alysse dan terug?” vraagt hij meteen opgewekt. “Ja, die zie je terug. Je gaat terug naar dezelfde school als haar.” Glimlach ik. “Joepie!” Meteen springt hij uit zijn bed en maakt hem in een recordtempo klaar. “Zie je Jack, Rian, Alex en Zack terug?” Ik haal mijn schouders op. “Dat weet ik niet. We hebben gisteren niets afgesproken. Waarom wil je dat weten?” antwoord ik. “Zomaar, als ze komen, gaan zij me dan komen halen? Ik wil ze aan Alysse voorstellen.” Ik knik. “Ik zal het hen vragen als ze komen.” Beloof ik hem.

Na een hele dag kuisen, wassen en alles terug een beetje op zijn plaats zetten wordt het tijd Alex te gaan halen op school.
Als Alex me ziet toekomen aan de schoolpoort komt hij meteen op me afgelopen. “Tante, Simon gelooft niet dat ik Alex, Rian, Zack en Jack ken. Hij pest me.” Meldt hij me met de tranen in zijn ogen. “Laat hem in zijn geloof, Alex. Jij weet beter. Hij is gewoon jaloers.” Antwoord ik hem. “ja, Alex, luister naar je tante. Simon denkt dat hij stoer is, maar dat is hij niet.” Zegt ook Alysse en knuffelt hem. “Komt je mama je halen of rijd je met ons mee?” Ze schudt haar hoofd. “Nee, mama komt me halen. Toch bedankt.” Alex en Alysse geven elkaar nog een kusje op de wang en dan loopt Alex met me mee.

Thuis aangekomen maak ik hem wat fruitsla klaar. “Zitten er ook stukjes appelsien in?” Ik knik. Alex heeft graag dat er stukjes appelsien inzitten dus zorg ik ervoor dat ze er ook altijd inzitten. “Dankjewel, tante.” Bedankt hij me en begint meteen te eten. Plots gaat mijn GSM. “Met Ilona… Oh hey Alex… Nee, je stoort niet, zeg het maar…. Woensdag heb ik vrij… ’s Middags moet ik Alex gaan halen, maar verder ben ik vrij…. Oké, tot dan.” Ik heb amper mijn GSM neergelegd of Alex zit al met een grijns op zijn gezicht. “Wat zit jij zo te grijnzen?” vraag ik verdacht. “Mag ik nog wat fruitsla?” Ik kijk hem doordringend aan, neem zijn kommetje en geef hem nog wat fruitsla. “I watch you.” Alex lacht en begint te eten. “Tante is verlieeeefd, tante is verlieeeeefd…” Daar gaan we weer.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen