Foto bij Hoofdstuk 31

“Morgen moet Alysse met haar oma en opa mee. Vraag ik hen Alex ook mee te nemen?” vraagt Lexie als ik Alex bij haar na mijn werk kom halen. “Ik zal eens bellen naar Jack.” Ik bel snel naar Jack.
“Jack heeft tijd, hij zal Alex van school halen en voor hem zorgen tot ik gedaan heb met werken. Toch bedankt, Lexie.” We geven elkaar een knuffel en een kus en dan gaan Alex en ik naar huis.

De volgende avond bel ik met een klein hartje aan bij Jack. De auto van Alex staat geparkeerd aan Jacks huis. “Oh geweldig.” Klaagt Alex als hij de deur opent. Hij wil ze alweer dicht doen maar ik houd ze tegen. “Alex, alsjeblieft, doe niet zo.” Hij rolt met zijn ogen. “Doe niet zo? Hoe moet ik dan wel doen? Zal ik een meisje zoeken om over jou te komen? Hmm, klinkt als een goed plan. Toch toevallig dat jij dat ook deed, is het niet?” antwoordt hij boos. “Luister dan toch! Ik weet niet wat Pascal je heeft wijsgemaakt, maar wat ik wel weet is dat jij me Pascal hebt doen vergeten! Ik was al over Pascal toen jij me kuste! Die doos stond daar nog, ja! Hoe kan het ook anders als ik die helemaal vergeten was! Ik zou nooit met jou willen om iemand te vergeten!” roep ik. “Alex! Je tante is hier!” roept hij naar binnen. “Roep niet zo tegen Alex, wil je! Hij heeft je niets misdaan!” reageer ik meteen. “Wat ga je doen? Me slaan?” Ik probeer me kalm te houden maar dat lukt me niet, zelfs niet na zo rustig mogelijk in en uit te ademen. Ik duw Alex tegen de muur en slaag hem in zijn gezicht. “Jij bent gek! Hoor je me? Gek!” roept hij kwaad. Ik sla hem nog eens in zijn gezicht en wordt dan van hem afgetrokken. “Ik hou van jou! Begrijp dat dan toch!” Zack neemt me mee naar buiten, gevolgd door mijn neefje. “Ik breng je wel naar huis.” Hij zet Alex en mij in mijn auto en brengt ons naar huis.

“Tante, gaan we naar de speeltuin?” Het is woensdagnamiddag en met Alex is geen blijf. De speeltuin is mijn laatste hoop om hem wat te laten kalmeren. “Zal ik Lexie vragen om ook te komen?” stel ik voor. “Ja!”

Als we op de speeltuin komen zijn Lexie en Alysse er al. Alex loopt naar Alysse en neemt haar meteen mee naar de zandbak. “Wat scheelt er toch met jou? De zon lijkt uit je leven verdwenen.” Ik zucht. “Alex,, ik heb hem geslagen… en had Zack me niet weggetrokken, dan had ik met hem gevochten. Ik verlies altijd de mensen waarvan ik houd. Ik sta er verwonderd van dat ik jou en Alex nog heb.” Met grote ogen kijkt ze me aan. “Wat? Het is toch niet omdat ik een vrouw ben dat ik me moet laten doen?” Lexie schudt haar hoofd. “Dat wil toch ook niet zeggen dat je er meteen op moet gaan slaan?Alysse zei dat je gekust werd door Alex. Waar is het dan fout gelopen,” vraagt ze verward. “Op het moment dat Pascal zijn mond opende. Hij zei dat ik Alex gebruikte om over hem te geraken. Hij heeft, nadat ik was weggegaan op aandringen van Alex, gesproken over de doos onder mijn bed. Alex is boos geworden op mij en sindsdien is het Koude Oorlog.” Leg ik haar uit. “Hetftig. Pasdal is een sukkel. Toon me straks maar eens waar die Aelx woont. Ik moet denk ik eens met hem spreken.” Ik knik en staar voor me uit. “Neem ik Alex anders even mee naar huis? Dan kan je even alleen zijn.” Stelt ze voor. “Dat is heel lief van je maar dat hoeft niet. Alleen zijn ligt me niet echt.” Ze knikt begrijpend.

“Ik ga maar eens naar huis. Ga je ook of blijf je nog even met Alex hier.” Zegt ze een half uur later. “Ik blijf nog even denk ik;” besluit ik “Alysse! Kome, we gaan naar huis!” Meteen komt ze aanlopen en vertrekt met haar mama naar huis.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen