Foto bij Twenty-Six.

- Charlotte 'Charlie' Haywood

Een hele week bleef het akelig stil. Voor enkele momenten dacht ik zelfs dat Maxim het opgegeven had. Maar mijn gezonde verstand schudde me op die momenten brutaal wakker. Zo was Maxim niet. Hij liet het gewoon even sluimeren, om me dan des te harder te raken. Ik was doodsbang voor dat moment. Ik belde of sms'te Harry honderd keer per dag, gewoon om er zeker van te zijn dat hij in orde was. Ik zorgde er wel steeds voor dat het leek alsof ik hem helemaal niet controleerde. Ik probeerde zoveel mogelijk bij hem te zijn, niet om hem te beschermen want dat kon ik niet. Gewoon, om er te zijn als dingen verschrikkelijk mis liepen. Daardoor leerde ik zijn vrienden ook beter kennen. Persoonlijk had ik Louis en Jennifer het liefste. Louis kon me steeds weer opvrolijken met zijn gekke grappen en Jennifer gaf echt om me. Heel wat anders dan Nikki, die geen kans onbenut liet om me in duidelijke bewoordingen te laten weten wat ze van me vond. Stadshoer. Vieze junk. Een fout van de natuur die haar minderwaardigheidscomplex probeerde te verdoezelen door voor elke jongen haar benen te openen. Volgespoten slet. Ik slikte alles met geheven hoofd en Harry's arm om mijn middel. Hij had me verteld dat ze zijn nog steeds smoorverliefde ex was. Hij had me ook verteld dat zij degene was waarmee hij me bijna bedrogen had. Het deed pijn om te weten dat hij zijn ex op dat moment liever had gehad dan mij, maar ik zette me over mijn kinderachtige jaloezie heen. Hij had al mijn beledigingen geslikt tijdens mijn afkicken en hij was nog steeds bij me. Ik wist dat hij van mij hield en niet van haar.
Op dit moment wandelde ik met hem naar de voordeur van mijn huis. Glimlachend draaide ik me naar hem om en legde mijn armen om zijn nek. Doordat hij een trapje lager stond, leek hij veel kleiner dan mij.
"Hey shorty," gniffelde ik.
Hij lachte en stapte ook een trapje hoger. Nu was het mijn beurt om op te kijken. Met gesloten ogen kuste hij me zo teder en liefdevol dat de haartjes op mijn armen recht overeind kwamen.
"Het spijt me dat ik niet langer bij je kan blijven, maar deze repetitie met White Eskimo is echt belangrijk," fluisterde hij verontschuldigend.
Ik knikte begrijpend en drukte nog een korte kus op zijn lippen.
"Het is oké, Harry. Have fun,"
Hij glimlachte en liet me langzaam los. Hij was nog maar twee stappen verder toen hij terugkeerde en me nog een laatste keer vurig kuste.
"Dat kon ik niet laten,"
Ik lachte, keek hem nog even na en liep toen naar binnen. Ik had maar net de deur weer op slot gedaan toen ik de vloer hoorde kraken achter me. Geschrokken draaide ik me om. Mijn hart stopte even toen ik Maxim in de deuropening van de keuken zag staan. In een flits herinnerde ik me dat ik niet had nagekeken of de keukendeur wel op slot was voor ik vertrok. Angstig drukte ik me met mijn rug tegen de voordeur. Ik probeerde de sleutel weer in het slot te krijgen voor Maxim bij me was, maar dat was onbegonnen werk. Hij wurmde de sleutelbos uit mijn vingers en smeet die achter hem weg. Ik slaakte een kreet toen hij mijn keel vastgreep. Hij ging me vermoorden, daar was ik zeker van. Ik klauwde naar zijn polsen. Een sprankje hoop ontstond toen ik zijn hand pijnlijk openkrabte en hij schreeuwend mijn keel losliet. Ik dook onder zijn arm door en zocht wanhopig naar de sleutelbos. Plots greep hij me met beide armen om mijn middel beet en tilde me op. Ik krijste en schopte maar raakte enkel de glazen vaas op het kastje in de gang. Ruw bonkte hij me tegen de muur, waardoor ik even versuft was. Zodra hij me losliet zakte ik in elkaar als een voddenpop. Zijn grote hand bedekte mijn mond en duwde me naar de grond. Mijn ogen werden groot van angst toen ik opkeek en zag hoe zijn broek ter hoogte van zijn kruis dreigend opzwol. Tranen maakten mijn zicht wazig.
"Nee," smeekte ik schor toen hij even zijn hand van mijn mond haalde om zijn broek los te knopen.
Op handen en voeten kroop ik richting de keuken. Misschien vond ik daar een mes of iets anders om me mee te verdedigen. Maar hij was sneller dan ik en greep mijn enkel stevig beet. Ik gilde terwijl hij me weer naar zich toetrok. Mijn nagels braken toen ik probeerde een houvast te vinden aan het tapijt. Dikke tranen rolde nu over mijn wangen. Ik smaakte het zout op mijn lippen. Ik was weerloos tegenover zijn brute kracht. Een vuistslag in mijn gezicht deed alles voor mijn ogen duizelen. Enkele seconden lang was ik niet in staat om iets te doen, waar hij handig gebruik van maakte om me hard tegen de grond te drukken. Ik kneep mijn ogen dicht en krijste. Lieve God in de Hemel, laat dit alsjeblief niet gebeuren.


Nu is het jullie keuze. De verkrachting beschrijven of het volgende hoofdstuk terug beginnen vlak erna?

Reacties (10)

  • lovingnouis

    Wohdosllxpskwj die maxim is echt heeeel eng o.0
    En doe jij maar wat je het liefst wilt, want alles wat je schrijft is toch wel goed <3
    Ohja, en even een kleine verbetering; (niet om betweterig over te komen ofzo hoor), maar je schreef 'doordat hij een trapje lager stond, leek hij veel kleiner dan mij', maar dat moet 'kleiner dan ik' zijn..:$
    maar anyways, dit is een geweldig verhaal <333

    1 decennium geleden
  • Nitori

    Noo, nu is Harry net weg. Fuck Maxim :3
    Wow dat kwam er verkeerder uit dan dat het de bedoeling was x)Doe wat je het beste kan schrijven (:
    Verdeeeuur.

    1 decennium geleden
  • Rembrandt

    Oh bah,'mijn nagels braken'
    En neen,dankjewel maar een verkrachting wil ik niet lezen :'D
    Verder <3

    1 decennium geleden
  • iCarrot

    Oh god, jij schrijft echt zo asdfghjkl mooi! Nee sirieus, ik wou dat ik zo kon schrijven! En jij moet helemaal zelf weten of je het schrijft of niet. Doe maar gewoon waar jij je fijn bij voelt! Snel verder!

    1 decennium geleden
  • Frappucino

    Nee, niet beschrijven, daar word ik heel naar van. Want je schrijft zo wonderlijk mooi & realistisch.. ik ben verliefd op jouw verhalen. <3

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen