Pov Yarina

Ik zat hier nu al een paar uur in de kelder tot ik opeens ligt naar binnen zag komen. Ik knipperde met mijn ogen om terug aan het ligt te wennen en zag Bill's gestalte in de deuropening staan. Hij kwam naar me toe gewandeld en toen hij korterbij was zag ik pas die misselijk makende grijns op zijn gezicht, die grijns die nooit iets goeds voorspelde. 'Meekomen jij.' zei hij en hij trok me aan mijn haren omhoog. 'Awh laat me los!' riep ik uit maar zijn grijns verbreedde alleen maar. Hij duwde me omhoog de trappen op en toen ik boven kwam viel ik op de grond. Bill trok me weer hardhandig recht en meteen werd ik geblindoekt. Ik werd in ruw in een auto geduwd en al snel hoorde ik hoe de auto startte en dat we weg reden. Ik had geen idee waar we naartoe gingen en ik had ook geen idee wat er met me zou gebeuren..

Pov Sara

Onrustig liep ik thuis rond, ik was echt super ongerust over Yarina, het werd steeds later en ik had nog steeds niets van haar gehoord. Bill had haar weer te pakken gekregen, ik wist het wel zeker. Van Sean had ik ook niks meer gehoord, zou Tom dan toch gelijk gehad hebben? Net op dat moment ging de deurbel en ik rende er meteen naartoe. Ik opende deur en zag Tom staan, ik sprong hem meteen rond zijn nek. 'Tom er is iets gebeurd met Yarina, ik ben er zeker van.' zei ik terwijl tranen over mijn wangen rolden. 'Shht, we vinden haar wel!' probeerde Tom me te sussen maar het had geen enkel effect, ik kon niet kalmeren, ik maakte me veel te veel zorgen. Tom nam me mee naar zijn auto en we stapten er beide in. 'We gaan naar Bill's huis, als Bill haar echt heeft zoals je denkt is de grootste kans dat ze daar is.' zei Tom en ik knikte, natuurlijk was dit heel gevaarlijk, maar als dat inhield dat we Yarina konden redden had ik het er zeker voor over. We scheurden over de weg richting de hel en ik hoopte zo hard dat er niks met haar gebeurd was.

Pov Yarina
Na een eind rijden voelde ik dat de auto stopte, ik wist nog steeds niet waar we waren want ik had nog steeds die verdomde blinddoek om. Ik werd ruw uit de auto gesleurd en meegetrokken. Aan de geluiden rondom me te merken leken we in een bos te zijn. Ik hoorde de krakende bladeren onder onze voeten, het geluid van uilen op zoek naar voedsel, het geluid van de wind die door de bladeren ging,.. Als we echt in een bos zaten zag het er echt niet goed voor me uit. Na een tijdje wandelen hielden we halt en werd mijn blinddoek afgedaan. Ik had dus gelijk, we zaten in een bos. We stonden op een open plaats en rondom ons stonden fakkels in een cirkel opgesteld. Bang keek ik rond me en zag bijna alle leden van Bill's bende, inclusief Sean die me droevig en schuldig aankeek. Ik wendde mijn ogen van hem af, ik wilde hem nu echt niet zien. Hij had me verraden, en dan nog wel voor Bill. 'Laten we er maar eens aan beginnen.' zei Bill plots en nam me mee naar het midden van de cirkel. 'Telkens weer als we een nieuw lid aannemen in onze bende moet deze een opdracht doen om als waardig lid erbij te horen. Nu we Sean bij onze bende hebben gevoegd, zal hij dus ook een opdracht moeten vervullen en ik heb de perfecte opdracht voor hem gevonden.' vertelde Bill en Sean keek hem angstig aan. 'Sean beste jongen zou je even naar hier willen komen?' vroeg Bill, het leek wel vriendelijk de manier waarop hij het zei, maar neen Bill en vriendelijk kon gewoon niet samen. Sean kwam twijfelend naar voren en stopte op een meter van ons af. Bill haalde zijn mes uit zijn zak en duwde het in Sean's handen. 'Jij mag deze klus klaren, ruim haar onder de voeten uit en je bent een waardig lid van de bende.' zei Bill met een grijns en duwde me Sean richting uit. 'W-w-wat moet ik doen?' stotterde Sean. Bill draaide met zijn ogen, 'Snij haar gewoon de keel over, zo moeilijk is het toch niet?' zei hij geïrriteerd. Sean keek hem twijfelend aan en nam me toen vast in wurggreep, 'Het spijt me Yarina.' fluisterde hij en hield het mes voor mijn zicht. Hij liet het zakken en even gebeurde er niks. 'Rennen op mijn teken.' fluisterde hij ineens zo zacht dat ik het amper verstond. Ik keek niet-begrijpend voor me uit en plots voelde ik hoe hij met een ruk de tape rond mijn handen kapot sneed. 'Nu!' riep hij en meteen zette ik het op het rennen, zo hard had ik in heel mijn leven waarschijnlijk nog nooit gelopen. Ik keek naar achter en zag dat er een paar van Bill's mannen achter me aan kwamen. Maar toen zag ik pas wat er op de achtergrond gebeurde, ik zag hoe Bill Sean's keel oversneed, hoe Sean op de grond viel en daar levenloos bleef liggen. Tranen pikten in mijn ogen maar ik kon nu niet beginnen wenen. ik moest lopen voor mijn leven, ik moest hier weg zien te geraken en wel snel. Helder denken kon ik bijna niet meer want ik moest de hele tijd aan Sean denken, hij had me dus wel de waarheid verteld, en ik had hem niet geloofd, en nu zou ik hem nooit meer kunnen bedanken. Na een tijd rennen was ik Bill's mannen kwijtgespeeld en kwam ik terug aan de grote snelweg aan. Ik was kapot van het lopen en liet me uitgeput neervallen op de grond. Nu pas begonnen de tranen als watervallen over mijn wangen te rollen, ik zou dat beeld van Sean nooit nog uit mijn geheugen kunnen wissen. Bill had me echt gebroken, net als hij gezegd had dat hij dat zou doen.

Reacties (3)

  • XxrrawrxX

    omg zoo zielig
    snel verder. Ik wil weten
    hoe het afloopt met Yarina(A)

    8 jaar geleden
  • Assje

    Omg!:(dat moet zo erg zijn om te zien:(
    Bill is echt harteloos (in dit verhaal):@
    Heel mooi geschreven!(flower)
    Ga je snel verder please? (;
    (H)(K)
    -xxx-

    8 jaar geleden
  • Raveness

    snel verder gaan hoor!!

    (K)(K)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen