Foto bij 5 • Juliet Willis

Ik was zo opgelucht toen ik eindelijk van de bus kon en niet meer in één dezelfde ruimte moest zitten met Faith en Tyler. Ik durfde gewoon niet hun richting uitkijken. Hun blikken. Geloof me, die konden doden.
Vanaf het moment dat ik de bus opstapte, had ik mijn gevoelens uitgezet. Dat ging dus ook nog door toen ik van de bus stapte en naar mijn vaste bankje op het schoolplein liep. De meeste mensen meden dat bankje omdat ze me zo ver mogelijk uit hun buurt wilden hebben. En ze dachten ook dat ik één of andere besmettelijke ziekte had waardoor ze er ook niet wilden gaan zitten.
Ik zuchtte toen ik bij het bankje kwam en zag dat het helemaal nat was van de sneeuw. Geweldig. Nu kan ik lekker in de overvolle gangen staan waar iedereen me omver duwt.
Met mijn armen stijf voor mijn borst gekruist en mijn blik die angstig door de gang ging, liep ik naar mijn kluisje. Eén van de goede dingen was dat mijn kluisje dicht bij de toiletten waren waardoor, als ik het te druk vond, direct naar daar kon gaan en daar dan ook blijven zitten totdat de les begon.
Ik ging een minder drukke gang in en zuchtte toen ik “het groepje” zag lopen. Zij waren het ergste tegen me. Bijna net zo erg als Faith. Ik drukte mezelf tegen de kluisjes zodat ze al zeker niet tegen mij zouden kunnen lopen en me weer zouden beginnen uitschelden. Natuurlijk werd juist op dat moment één van de jongens geduwd en botste tegen mij.
‘Verdomme, Harry!’ Vloekte hij terwijl hij over zijn mouw veegde. ‘Straks word ik ook nog zo.’ Een grote glimlach verscheen op zijn gezicht. ‘Geef me eens een knuffel, Harry!’ Hij liep met gespreide armen op de jongen met de krulletje af en probeerde hem een knuffel te geven.
‘Niall, genade! Genade!’ Riep hij door heel de gang. Hij struikelde, waardoor de andere jongen op hem viel. Twee anderen hielpen hen weer recht en met z’n alle liepen ze al lachend weg.
Met tranen in mijn ogen liep ik verder. Voorbij mijn kluisje, direct naar de toiletten. In de toiletten sloot ik me onmiddellijk op en liet de tranen over mijn wangen rollen. Wat heb ik hen toch misdaan? Waarom doen ze zo tegen mij?
Ik hoorde de deur opengedaan en hield onmiddellijk op met snikken. Met wat wc-papier veegde ik mijn tranen weg en als laatste keek ik nog even in mijn gsm. Mijn ogen waren een beetje rood, maar echt opvallen deed het niet. Nog een laatste keer ging ik mijn het papier over mijn wangen en mijn neus. Daarna gooide ik het in het toilet en spoelde door.
Ik wilde naar buiten gaan maar zag dat het Rose was die binnen was gekomen. Snel deed ik de deur weer dicht en wachtte totdat ze weg zou zijn. Gelukkig hoorde ik al snel de deur weer open gaan en was de kust weer veilig.


Sorry, dit stukje is niet echt goed..
:$

Reacties (10)

  • Chasing1D

    Zo ironisch eigenlijk dat Danielle eigenlijk het hoofdpersonage moet voorstellen in een Liam story.. terwijl ze ondertussen Louis' girlfriend is :'D

    4 jaar geleden
  • RandomnessXx

    Wat zijn de jongens eikels nu:8

    8 jaar geleden
  • Iiampayne

    Je stukjes zijn eigenlijk nooit slecht in mijn ogen (; <3

    8 jaar geleden
  • AnimeFan07

    goed, goed, goed... snel verder lezen...

    9 jaar geleden
  • Effloresce

    Waarom ?
    Waarom zeg je bijna altijd dat je stukjes slecht zijn ?
    Ze zijn Super !
    Als ik nog 1 keer dat zinnetje zie dan ...

    (geen idee wat er dan gebeurd;))

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen